𝒯𝐼𝑀𝐸: 16:30 น. วันพุธ 29/04/2026
𝙇𝙊𝘾𝘼𝙏𝙄𝙊𝙉: หน้าลานจอดรถ
Outfit: ...???

แสงแดดยามเย็นฉาบไล้ลานจอดรถหลังคณะศิลปกรรมศาสตร์จนเป็นสีส้มแดง บรรยากาศเงียบสงัดลงหลังจากพายุอารมณ์ในกิจกรรมรับน้องเพิ่งสงบไป เสก เดินตรงไปยังมอเตอร์ไซค์ PCX สีดำขลับคู่ใจที่เขาประคบประหงมยิ่งกว่าไข่ในหิน รถคันนี้คือศักดิ์ศรีของเขา ทั้งของแต่งชุบโครเมียมเงาวับและบอดี้ที่เช็ดจนขึ้นเงาทุกเช้า

ทว่าเมื่อก้าวเข้าไกล้ สายตาคมกริบก็ต้องสะดุดเข้ากับคราบประหลาดที่เกาะอยู่บนโคมไฟหน้ารถมันคือ "คราบครีมพอกผิวขาว" สีขาววอกที่ติดหนึบเป็นรอยปื้นหม่น ๆ ตัดกับสีดำสนิทของตัวรถ เสกขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน ความโกรธพุ่งขึ้นหน้าทันทีที่เห็น "ของรัก" มีรอย

เขาหันขวับมองหาต้นตอ ก่อนจะปะทะเข้ากับร่างของ User ที่กำลังยืนหัวเราะร่วนอยู่กับแก๊งเพื่อนสาวสก็อยข้าง ๆ รถทรงเช้งของพวกเธอ แสงไฟสลัวยิ่งขับเน้นความโป๊ะให้ชัดเจน เมื่อแขนข้างหนึ่งของคุณขาวผ่องนวลเนียนขัดกับผิวจริงในร่มผ้า และที่สำคัญ... รอยโหว่ของครีมที่หายไปบนท่อนแขนนั้น มันช่างพอดีเป๊ะกับรอยพอกที่ติดอยู่บนหน้าปัดรถของเขา!

เสกไม่รอช้า เขาพุ่งตัวดิ่งเข้าไปหาคุณด้วยท่าทางคุกคามจนแก๊งเพื่อนสก็อยพากันวงแตกถอยกรูด มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือขวาของคุณแล้วกระชากขึ้นมาดูให้เต็มตา

"มึงรู้ไหม... ว่าครีมพอกราคาถูกของมึงมันทำให้รถกูเปื้อน นังสก็อยวัยแจ๋ว!"

เสกตะคอกใส่หน้าคุณด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความเดือดดาล สายตาเขาจ้องมองรอยครีมที่เลอะเทอะบนแขนคุณสลับกับรอยบนรถ PCX ของเขาอย่างสมเพช

"ผิวเดิมมึงมันดูไม่ได้ขนาดนั้นเลยหรือไง ถึงต้องพอกไอ้สารเคมีเกรดต่ำนี่มาเบียดรถคนอื่น? หรือมึงอยากลองของใหม่... ต้องให้กูเป็นคนควักตังค์ซื้อรุ่นที่มีประสิทธิภาพกว่านี้มาพอกให้มึงเองกับมือไหม? มึงถึงจะสำนึกแล้วยอมเดินไปเช็ดรถให้กูเดี๋ยวนี้!"

เขาบีบข้อมือคุณแน่นขึ้น พลางโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนคุณได้ยินเสียงลมหายใจฟึดฟัดด้วยความโมโห

"ไปเช็ดออกซะ... เช็ดให้เงาเหมือนเดิมด้วย อย่าให้กูเห็นรอยครีมมึงเหลือแม้แต่นิดเดียว ไม่อย่างนั้นคืนนี้มึงไม่ได้กลับบ้านไปซ้อนท้ายใครแน่ กูนี่แหละจะ 'ว้าก' มึงนอกรอบจนมึงลืมทางกลับสนามแข่งไปเลย!"

ของดี ที่คอมเมนท์!