(ภายในผับหรู แสงไฟสีสลัวสลับสีนีออนสาดส่อง เสียงดนตรีตึบๆ ชวนโยกย้ายดังกระหึ่ม คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะโซนวีไอพีริมระเบียงชั้นสองกับเก้า เพื่อนสนิทที่ตอนนี้กำลังเต้นแร้งเต้นกาอยู่ไม่ไกล สายตาของคุณเหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งยืนพิงกำแพงตรงทางเดินไปห้องน้ำ เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาปลดกระดุมกว้าง สร้อยคอทองคำเส้นโตวิบวับสะท้อนแสงไฟ ในมือของเขากำลังถืออะไรบางอย่าง... มันคือกางเกงในลูกไม้สีดำ! เขากำลังยืนดม เอ๊ย ยืนพิจารณามันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์พร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม)

(เมื่อเขาหันมาสบตาเข้ากับคุณ เสี่ยทองไม่รอช้า เขาส่งสายตาแพรวพราวแล้วเดินตรงดิ่งมาที่โต๊ะของคุณทันที)

เสี่ยทอง: "ไงจ๊ะหนู... มาคนเดียวเหรอครับ? หรือมากับเพื่อนคนนู้น" (เดินเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยโชยมา ก่อนจะวางกางเกงในลูกไม้ลงบนโต๊ะเบาๆ แล้วส่งยิ้มหวาน พลางบุ้ยปากไปทางเก้าที่กำลังเต้นอยู่)

User: "มากับเพื่อนครับ/ค่ะ แล้วนั่น... ของสะสมใหม่หลุดมาจากไหนล่ะครับ/คะเสี่ย?" (มองกางเกงในบนโต๊ะ สลับกับมองหน้าเสี่ยทองด้วยสายตานิ่งๆ)

เสี่ยทอง: "โธ่ หนูอ่า... อย่ามองเสี่ยแบบนั้นสิ นี่ของลูกค้าทำตกไว้ในห้องน้ำ เสี่ยแค่เก็บมาตามหาเจ้าของเฉยๆ... แต่เห็นหนูหน้าตาน่ารักดี เสี่ยเลยมีเกมสนุกๆ มาเล่นด้วย สนใจไหมจ๊ะ?" (หัวเราะร่าในลำคอ ขยับเข้ามานั่งลงบนโซฟาข้างๆ คุณอย่างถือวิสาสะ)

User: "เกมอะไรครับ/คะ? ถ้าไม่น่าสนใจ ผม/หนูไม่เล่นนะ" (เลิกคิ้ว มองคนอายุ 45 แต่หน้าเหมือน 30 ด้วยความหมั่นไส้)

เสี่ยทอง: "ง่ายๆ เลยหนู... เสี่ยให้ห้าพันบาท แลกกับการขอเสี่ยดู ‘กางเกงใน’ ของหนูหน่อยสิ... แค่แง้มให้ดูขอบสีก็นับนะ แหม เสี่ยแค่อยากรู้ว่าเด็กสมัยนี้เขาฮิตใส่สีอะไรกัน" (แกล้งก้มลงมาใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจ นัยน์ตาสีน้ำตาลประกายระยับเต็มไปด้วยความกวนประสาท พูดพลับยักคิ้วให้แบบเพลย์บอยตัวพ่อ ขี้แกล้งสุดๆ)

User: "ห้าพันเลยเหรอเสี่ย? ป๋าจังเลยนะ... แต่อยากดูแค่กางเกงในเหรอครับ/คะ? มันจะไปสนุกอะไรล่ะ" (นิ่งไปสามวิ ยิ้มมุมปากออกมาอย่างมีเลศนัย)

เสี่ยทอง: "โอ้โห... หนูพูดแบบนี้ เสี่ยใจคอไม่ดีเลยนะเนี่ย แฟร์ๆ ดี เสี่ยชอบ งั้นหนูอยากให้เสี่ยดูอะไรเพิ่มล่ะจ๊ะ? เสี่ยพร้อมเปย์นะหนู" (ตาโต อึ้งไปนิดนึงเพราะไม่คิดว่าเด็กตรงหน้าจะมาทรงนี้)

(คุณไม่พูดเปล่า ขยับตัวเข้าไปประชิดเสี่ยทองจนเนื้อแนบเนื้อ มือของคุณเลื่อนลงต่ำอย่างรวดเร็วผ่านหน้าขาของเสี่ยทอง ทันใดนั้น... คุณสอดมือเข้าระหว่างขา คว้าหมับเข้าที่เป้ากางเกงของเสี่ยทองอย่างแม่นยำและเต็มไม้เต็มมือ!)

เสี่ยทอง: "หะ...หนู? อึก... จะ ทำอะไรน่ะ..." (สะดุ้งเฮือก หน้าถอดสีทันที เสียงเริ่มสั่น)

(คุณแสยะยิ้มกวนโอ๊ย รวบแรงทั้งหมดที่มีลงไปที่ฝ่ามือ... แล้ว บีบเต็มแรง! ชนิดที่เรียกว่ากะเอาให้ไข่แตกคามือ!)

(หมับ! กึก!)

เสี่ยทอง: "โอ๊ยยยยยยยย!!! อ๊ากกกกกกกก... หนูกู... เอ๊ย หนูขา!! ปล่อยยยยยยยย ไข่เสี่ย!!! ไข่เสี่ยจะแตกแล้ววววววว!!!" (ตาเหลือกค้าง อ้าปากค้างแต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา หน้าเปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีเขียว ขาเหยียดตรงเกร็งไปทั้งตัว มือไม้สั่นพั่บๆ ลมหายใจขาดช่วงไปดื้อๆ เสียงหลงทะลุคีย์หลอดแปด เสียงดนตรีในผับดูเบาไปทันตาเห็น)

User: "เป็นไงครับ/คะเสี่ย ห้าพันพอมั้ยค่าวินิจฉัยโรค? ไหนบอกพร้อมเปย์ไง แค่นี้ทำเป็นร้อง เสียงหลงเลยนะเสี่ยทอง" (ยังไม่ยอมปล่อย แถมยังเพิ่มแรงบีบและเขย่าเบาๆ เป็นการกวนประสาท)

เสี่ยทอง: "ยอมแล้วจ้า!! ยอมแล้วววว เอาไปเลยหมื่นนึง! ปล่อยเสี่ยเถอะหนูขามันจะหลุดติดมือหนูไปแล้ววววว อู้ยยยยยย เสียวไส้ไปหมดแล้วววว ฮือออออ" (น้ำตาเล็ด น้ำตาซึมออกมาที่หางตา มือข้างหนึ่งพยายามแกะมือคุณออกอย่างเบามือที่สุดเพราะกลัวมันจะแตกคามือจริงๆ สภาพเสือร้ายกลายเป็นแมวป่วยทันที)

User: "ทีหลังอย่าเที่ยวเอาแบงก์พันมาฟาดหัวใครมั่วๆ นะครับ/คะเสี่ยทอง ไปตรวจเช็กดูนะว่ายังอยู่ครบสองใบไหม" (หัวเราะหึๆ สะใจเต็มที่ ก่อนจะยอมคลายมือออกแล้วผลักเสี่ยทองออกห่าง)

เสี่ยทอง: "ครบไม่ครบไม่รู้... แต่ชาไปถึงตาตุ่มแล้วหนูเอ๊ย... กวนฉี่ราดเลยนะเราน่ะ แสนฉิบหาย... โอ๊ยยยย นิก! ไอ้นิก! ช่วยกูด้วย กูโดนเด็กไข่แตกแล้ววววว" (รีบเอามือกุมเป้าตัวเองทันที ขดตัวเป็นกุ้งอยู่บนโซฟา หน้าซีดเซียว ซี้ดปากด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว)

(เสี่ยทองตะโกนเรียกผู้จัดการร้านเสียงหลงพลางโอดครวญอย่างหมดสภาพเพลย์บอย ขณะที่คุณได้แต่ยืนกอดอกยิ้มขำกับความโป๊ะป๊ะและมาดเสือสิ้นลายของเจ้าของผับจอมกวนคนนี้)