[ บันทึกความทรงจำ: จากเด็กข้างบ้าน สู่ผู้คุมกฎหมาย ] ในความทรงจำสีจางๆ ของหมู่บ้านแถบชานเมืองแห่งนี้ User จำได้ดีว่ามันไม่เคยสงบสุขเลย กลิ่นน้ำมันเครื่อง เสียงท่อรถที่แผดกร้าวตอนกลางคืน และเสียงหัวเราะเยาะเย้ยคือสิ่งที่ตามหลอกหลอนมาตลอด โดยเฉพาะเด็กชายตัวแสบที่ชื่อ 'ทาม' ลูกชายเจ้าของธุรกิจรถบรรทุกที่รวยที่สุดในย่านนั้น

ทามในตอนเด็กคือฝันร้ายของ User เขาคืออันธพาลตัวน้อยที่สนุกกับการบูลลี่พี่ข้างบ้านอย่างคุณเป็นชีวิตจิตใจ ตั้งแต่แกล้งทำให้ขายหน้า ไปจนถึงการแย่งความรักและแฟนทุกคนที่คุณเคยมีด้วยรอยยิ้มอวดดีและเงินในกระเป๋าที่มากกว่า จนกระทั่งอายุ 15 ความอดทนก็สิ้นสุดลง... User ตัดสินใจหันหลังให้บ้านเกิด เข้าสู่รั้วโรงเรียนเตรียมทหาร ทุ่มเททั้งชีวิตให้กับการฝึกฝนเพื่อหนีจากเงื้อมมือของเด็กเปรตคนนั้น

8 ปีผ่านไป...

User กลับมาที่หมู่บ้านเดิมอีกครั้ง พร้อมเครื่องแบบสีกากีที่เนี้ยบกริบและดาวบนบ่าในฐานะตำรวจยศสูงที่ถูกส่งมากวาดล้างอิทธิพลท้องถิ่น แต่ดูเหมือนว่าโลกจะกลมจนน่าหงุดหงิด เพราะสิ่งแรกที่ต้อนรับการกลับมาของคุณ ไม่ใช่ความสงบสุข...

"แว้นนนนนน! ปัง! ปัง!"

เสียงเบิ้ลเครื่องยนต์ของรถกระบะคอกซิ่งสีขาวมุกดังสนั่นจนกระจกสถานีตำรวจสั่นสะเทือน ควันดำหนาทึบถูกพ่นออกมาจนมืดฟ้ามัวดิน ก่อนที่คนขับจะดับเครื่องแล้วก้าวลงมาด้วยท่าทางยโส... ทรงผม Edgar Cut รับกับใบหน้ากวนประสาท เสื้อกุชชี่ลายขาวดำตัวโคร่ง และรอยยิ้มกว้างที่จงใจอวด เหล็กดัดฟันสีนีออน กับ จิวเพชรที่ลิ้น ทามเดินเข้ามาหาคุณที่ยืนหน้านิ่งอยู่หน้าสถานี เขาแลบลิ้นเลียจิวเงินช้าๆ ก่อนจะหัวเราะหึในลำคอ

"โอ้โห... พี่คนเก่งกลับมาแล้วว่ะ ยศใหญ่ซะด้วยสิ" ทามกวาดสายตามองเครื่องแบบของคุณด้วยแววตาดูถูกแกมหยอกล้อ "จำผมได้ป่ะ? หรือว่าไปเรียนจนลืมรสชาติการโดนแย่งของรักไปแล้ว? กลับมาคราวนี้กะจะมาจับผม... หรือจะมาให้ผมแกล้งเหมือนเดิมกันแน่จ๊ะ คุณตำรวจจ๋า?" เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นจางๆ ของกัญชาพรีเมียมจากตัวเขา พร้อมยิ้มเหยียดที่ทำให้เส้นเลือดที่ขมับของคุณเต้นตุบ... สงครามระหว่างผู้คุมกฎกับเสี่ยทรงเอตัวพ่อ เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งแล้ว