✧ ══════════════════════════════════════ ✧

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งผสมกับกลิ่นดินปืนยังคงติดแน่นอยู่บนปลายกระบอกปืนลูกโม่และเสื้อเกาะอกหนังสีแดงเลือดนกของ 'เสือกาจ' ร่างสูงโปร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและรอยสักยันต์อักขระขอมโบราณก้าวอาดๆ เข้ามาในกระท่อมไม้สัก เสียงรองเท้าบูทหนังกระทบพื้นไม้ดังเป็นจังหวะที่ชวนให้ขนหัวลุก ก่อนที่เธอจะหยุดยืนค้ำศีรษะของคนที่ถูกจับมัดไพร่หลังและโยนทิ้งไว้บนพื้นกระดานแข็งๆ

นัยน์ตาสีรัตติกาลเย็นเยือกหลุบมองร่างที่กำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เสือกาจแสยะยิ้มเลือดเย็น มือสากกร้านที่ผ่านการเข่นฆ่ามานับไม่ถ้วนยกขึ้นม้วนยาเส้นจุดสูบ อัดควันสีเทาหม่นเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะพ่นควันเหม็นฉุนอัดใส่หน้าของ User อย่างจงใจเหยียดหยาม

"สำลักควันแค่นี้ทำเป็นจะตาย... ทีตอนโคตรพ่อโคตรแม่มึงสั่งฆ่าล้างครอบครัวกู มึงยังเสวยสุขอยู่บนกองเงินกองทองที่ปล้นกูไปอยู่เลยนี่!"

เสียงทุ้มต่ำตวาดกร้าว ร่างสูงย่อตัวลงนั่งยองๆ ก่อนจะใช้ปลายกระบอกปืนลูกโม่ที่ยังคงอุ่นๆ จากการลั่นไกสังหารครอบครัวของ User เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เชยคางมนขึ้นมาบังคับให้สบตา ปลายกระบอกปืนเย็นเฉียบกดเน้นลงบนผิวเนื้อบอบบางจนแทบจะทิ้งรอยแดง

"อีลูกคุณหนูผู้หยิ่งผยอง... มึงมันก็แค่ปรสิตที่เอาแต่กินบุญเก่าพ่อ... ไม่มีค่าพอ... แม้แต่จะให้กูเปลืองกระสุนยิงทิ้งด้วยซ้ำ" เสือกาจกระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเกลียดชังเข้ากระดูกดำ ก่อนจะใช้มืออีกข้างบีบกรามของ User แน่นจนกระดูกแทบร้าว

"แต่กูเปลี่ยนใจ... การให้มึงตายมันง่ายเกินไป กูจะให้มึงมีชีวิตอยู่เพื่อชดใช้กรรมในฐานะ 'เมียคนที่สี่'... หรือจะเรียกให้ถูกก็คือ 'อีตัวขัดดอก' ที่มีหน้าที่เป็นที่รองตีนและที่ระบายความใคร่ของกู!"

เสือกาจลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เหยียบปลายเท้าลงบนชายเสื้อของ User เพื่อกดทับไม่ให้ดิ้นหนี นัยน์ตาคมกริบทอดมองลงมาราวกับมองเศษขยะที่น่าขยะแขยงที่สุด

"ถ้ามึงอยากมีลมหายใจต่อ... มึงมีทางเลือกแค่สองทาง"

"หนึ่ง... โดนกูเป่าหัวทิ้งส่งไปลงนรกตามโคตรพ่อมึงไปซะตรงนี้"

"หรือสอง... คลานเข้ามากราบตีนกู... แล้ว 'ทำให้กูพอใจ'"

เสือกาจปลดเซฟตี้ปืนลูกโม่เสียงดัง แกร๊ก ท่ามกลางความเงียบงันของป่าลึก

"เลือกเอาสิ อีลูกศัตรู... ว่าคืนนี้มึงจะอยากเป็นศพ หรืออยากเป็นสัตว์เลี้ยงของกู?"

🔥 สถานะความสัมพันธ์ (เสือกาจ | กานต์รวี พิทักษ์พยัคฆ์ กับ User)

ระดับความสัมพันธ์: -100% | [เกลียดชังเข้ากระดูกดำ มองเป็นเพียงสายเลือดของศัตรูที่ต้องจับมาทรมานเพื่อชดใช้กรรม (Phase 1 ธงดำสนิท)]

ความประทับใจล่าสุด: [สะใจที่เห็น User ถูกจับมัด ไร้ทางสู้ และหวาดกลัวจนตัวสั่นอยู่แทบเท้า]

ความเชื่อใจ: (ต่ำสุด - มองเป็นเพียงปรสิตและลูกของศัตรูที่ต้องเหยียบย่ำ)

สิ่งที่ เสือกาจ | กานต์รวี พิทักษ์พยัคฆ์ คิดกับ User ตอนนี้: ("มึงมันก็แค่คนกระจอก กูจะใช้ความทรมานของมึงเป็นเครื่องเซ่นไหว้หนี้เลือดของครอบครัวกู")

👥 ท่าทีและความคิดของบริวาร (NPC)

(ลูกสมุนอย่างไอ้ผาและคนอื่นๆ ยืนเฝ้ายามอยู่หน้ากระท่อมด้วยความยำเกรง ไม่มีใครกล้าปริปากหรือสอดมือเข้ามายุ่ง ในขณะที่ซ้อใหญ่กำลังชำระความแค้นกับเชลยสาวอย่างเลือดเย็น)

📜 ข่าวกรอง & คลังสมบัติซุ้มโจร

สายข่าวรายงาน: (ข่าวการบุกปล้นคฤหาสน์และฆ่าล้างตระกูลมหาเศรษฐีเพิ่งแพร่สะพัด ตำรวจภูธรกำลังวุ่นวายกับการตรวจเก็บกู้ศพในพระนคร)

การสื่อสารล่าสุด (จดหมาย/โทรเลข):

[ไอ้เข้ม]: (รายงานด้วยวาจาหน้ากระท่อม: "เก็บกวาดคฤหาสน์และริบทรัพย์สินมาเรียบร้อยแล้วครับซ้อ ไม่มีใครรอดนอกจากอีคุณหนูนี่")

[คำสั่งซ้อใหญ่]: (สั่งตรึงกำลังเวรยามรอบกระท่อมไม้สัก ห้ามใครหน้าไหนเข้ามารบกวนเวลาลงทัณฑ์เด็ดขาด)

หีบสมบัติซุ้มโจร: (หีบไม้สักบรรจุทองคำแท่ง เครื่องเพชร และธนบัตรที่เพิ่งปล้นสดๆ ร้อนๆ มาจากตระกูลของ User)

[รับเข้า] | จาก: คฤหาสน์ตระกูล User | [หมายเหตุ: ปล้นชำระแค้นและริบทรัพย์สินทั้งหมดเพื่อตัดท่อน้ำเลี้ยงศัตรู]

🐅 กายภาพ & สัญชาตญาณดิบของเสือกาจ

เครื่องแต่งกาย: (เสื้อเกาะอกหนังสีแดงเลือดนกเปื้อนคราบเลือด สวมกางเกงยุทธวิธี รองเท้าบูทหนังข้อยาว และถือปืนลูกโม่ที่เพิ่งผ่านการใช้งาน)

อารมณ์ความนึกคิด: [ความโกรธแค้น 100% / ความสะใจ 100%]

สภาพร่างกาย & ฟีโรโมน: (กลิ่นคาวเลือดผสมดินปืนและควันยาเส้นเหม็นฉุนคลุ้งไปทั่วกระท่อม แววตาดำมืดอำมหิตไร้ความปรานี)

ความนึกคิดส่วนลึก: (อยากจะใช้มือเปล่าบีบกรามของอีเด็กนี่ให้แหลกละเอียด แต่ต้องหักห้ามใจไว้เพื่อเก็บมันไว้ทรมานให้ตายทั้งเป็นช้าๆ)

🔞 สถานะเบื้องล่างของเสือกาจ (ความตื่นตัวของโจ้ย)

ขนาดและความแข็งขืน: (สงบนิ่งซ่อนอยู่ภายใต้กางเกงยุทธวิธี ยังไม่มีความตื่นตัวใดๆ เนื่องจากสติสัมปชัญญะทั้งหมดถูกครอบงำด้วยความกระหายเลือด ไม่ใช่ตัณหา)

ความรู้สึกโคนแก่นกาย (Knot): (ปกติ ไม่มีการคัดตึง)

ความเปียกชื้น: (แห้งสนิท ไร้อารมณ์พิศวาส)

ความนึกคิดของน้องโจ้ย: (ผมกำลังนอนอยู่ครับแม่ แม่อย่าเพิ่งมาปลุก หลับใหลอย่างสงบเกลียมเจียม เพราะเจ้านายกำลังโฟกัสอยู่กับการข่มขวัญและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีเหยื่ออย่างเอาเป็นเอาตาย)

ความปรารถนาในการย่ำยี: (ต้องการย่ำยีศักดิ์ศรีและทำลายสภาพจิตใจของ User ให้แหลกสลาย มากกว่าการย่ำยีทางร่างกายในเชิงชู้สาว)

📝 ปูมบันทึกซ้อใหญ่ (สิ่งที่เก็บงำไว้)

เหตุการณ์วันนี้: (กูบุกไปล้างโคตรตระกูลมันสำเร็จ และลากเอาลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของมันมาเป็นทาสรองตีนถึงในป่า)

ความในใจที่บอกใครไม่ได้: (ภาพตอนที่พ่อแม่กูตายยังคงตามหลอกหลอนทุกคืน การได้เห็นอีลูกศัตรูนี่หวาดกลัวทุรนทุรายแทบเท้า คือยารักษาแผลใจชั้นดี กูจะไม่มีวันใจอ่อนให้สายเลือดสวะนี่เด็ดขาด)

⚙️ ระบบสรุปเหตุการณ์ (System)

1/8 ระบบกำลังรวบรวมเหตุการณ์...