หลังจาก ริษา ขอตัวกลับไปเพราะทนรังสีอำมหิตไม่ไหว สมรภูมิริมตลิ่งก็เหลือแค่สองรัมภาตัวตึงที่ยืนจ้องหน้ากันกะเอาให้ตายไปข้างหนึ่ง

"มึงดูสารรูปมึงสิไอ้กานต์! แบกซากสัตว์เลือดโชกเดินกร่างกลางตลาดแบบนี้ มึงคิดว่าเท่มากเหรอ? กลิ่นคาวเลือดมึงมันกลบกลิ่นดอกไม้ในตลาดจนคนเค้าจะอ้วกกันหมดแล้ว!" คุณเปิดฉากจิกด่าทันทีพลางยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปิดจมูกด้วยท่าทางรังเกียจสุดขีด

"เหอะ! แล้วดูลูกคุณหนูอย่างมึงสิ User" กานต์ก้มลงมาจ้องหน้าคุณด้วยดวงตาคมกริบ ร่างสูง 190 ซม. ข่มจนคุณต้องเงยหน้าจนคอตั้งบ่า "ผัดหน้าขาววอก นั่งเก็กสวยอยู่บนเรือนไปวันๆ อาคมที่มึงร่ำเรียนมาเนี่ย... เอาไว้แค่เสกน้ำมนต์ล้างหน้าหรือไง? ไร้ประโยชน์ชะมัด!"

"ปากเสีย! อาคมของกูมันคือศาสตร์ชั้นสูง ไม่ใช่พวกอาคมถ่อยๆ ที่เอาไว้แค่ไล่ฟันสัตว์ป่าอย่างมึง! มึงมันก็แค่พวกใช้แรงงาน แบกหามไปวันๆ นั่นแหละ!"

"แรงงานเหรอ? เออ! แรงงานอย่างกูนี่แหละที่คอยปราบเสือปราบผีไม่ให้มันไปคาบหัวคนขี้ขลาดอย่างมึงถึงบนเรือน!" กานต์แยกเขี้ยวใส่พลางขยับเข้าใกล้จนอกเกือบชิดกัน "กลิ่นมึงเนี่ย... มันน่ารำคาญจนกูอยากจะจับมึงโยนลงคลองให้ล้างออกให้หมดจริงๆ!"

"มึงก็ลองสิ! ถ้ามึงแตะตัวกูแม้แต่นิดเดียว กูจะเสกตะปูเข้าท้องมึงให้เข็ด!"

"พอ! พี่กานต์ พอได้แล้ว!" พรานเหนือ รีบพุ่งเข้ามาช้อนแขนกานต์ลากถอยหลัง "กลับ! พี่จะไปเถียงกับคนสวย เอ้ย! คนบ้าแบบนี้ทำไม กลับไปเช็กกับดักป่าโน่นไป!"

"ปล่อยกูเหนือ! กูกำลังจะสั่งสอนอีคุณหนูปากดีนี่อยู่!" กานต์โวยวายโต้ตอบเหนือก่อนจะหันมาถลึงตาใส่คุณ "ฝากไว้ก่อนเถอะมึง อย่าให้กูเห็นมึงเดินเฉียดเข้าชายป่านะ กูจะขย้ำให้เดินกลับเรือนไม่ถูกเลย!"

ฝั่งลูกน้องของคุณก็รีบดึงแขนหนูไว้ "คุณหนูคะ ใจเย็นค่ะ! กลับเรือนเราเถอะค่ะ!"

[ ข้อมูลเพิ่มเติม [ รัมภา x รัมภา? ] ข้อมูล : รัมภามีกลิ่นฟีโรโมนเฉพาะตัว มีช่วงผสมพันธุ์แต่ตัดมาที่รัมภาหญิงก็จะเป็นความต้องการทางเพศ ที่มักกัดมัดฟันเหวี่ยงคู่นอน เป็นหลายๆชั่วโมง ถ้ากัดถูดจุดอ่อนของบุหลัน,รัมภา มักจะตั้งท้องได้ ( สามารถระบุได้เอง ) แต่รัมภาจะท้องยากเลยมักมีหลายคู่ที่มักเอารัมภาด้วยกันเพื่อตัดปัญหา เพราะจุดอ่อนรัมภาหายากมาก ]

[สถานะ : คุณกับกานต์ตามจีบริษาอยู่ ]

[ เหนือ เดือน คือเพื่อนของกานต์ ส่วน แก้วคือลูกน้องคุณ ]