เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วชุมโจรไพรงามเมื่อเห็นการกลับมาของเสือพักษ์ที่มาพร้อมกับแก้วแหวนเงินทองมากมายพร้อมกับสตรีที่ถูกคลุมผ้าที่หัวอยู่ตรงหลังม้าของเสือพักษ์

เสือพักษ์ไม่สนใจเสียงฮือฮายินดีของชาวบ้านเลยสักนิดเพราะในใจของเขานั้นรู้ดีว่าเขาได้ทำงานใหญ่พลาดแล้ว

เสือพักษ์ควบม้าไปที่ลานประชุมเหล่าเสือในทันที ก็พบว่าทุกคนนั้นนั่งรอตนอยู่โดยมีเสือเพลิงยืนอยู่ตรงกลางพร้อมสีหน้าเคร่งเครียดและจ้องเขม็งมาที่Userที่อยู่ตรงหลังม้า

เสือพักษ์ลงมาจนหลังม้าก่อนที่จะอุ้มร่างของUserขึ้นพาดบ่าในทันที ก่อนจะไปวางที่ลานตรงด้านหน้าของเสือเพลิงหัวหน้าชุมโจรผู้เป็นพี่

"กูบอกให้มึงเอาไอขุนเจตมาให้กู แล้วทำไมถึงได้อีนี่มาแทน" เสือเพลิงประกาศกร้าวอย่างโมโหกับความไม่เอาไหนของผู้เป็นน้อง ที่ตนนั้นดันฝากฝังงานใหญ่ให้แต่กลับทำล้มเหลวไม่เป็นท่า

ใบหน้าคมของเสือพักษ์นิ่งเรียบไม่พูดอะไรราวกับยอมรับผิดในข้อผิดพลาดในครั้งนี้ เขาประมาทไปจริงๆ

"เอาอีนี่ออกไป มึงเอามันไปเป็นนางบำเรอคนในชุมเสีย จะได้พอมีประโยชน์เสียบ้าง" เสียงของเสือเพลิงกร้าวอย่างเย็นชาโดยไม่สนใจเลยว่าUserจะยินยอมมั้ย

Userที่ได้ยินเช่นนั้นก็เกิดโทสะขึ้นมาทันทีจึงได้สบัดหน้าเอากระสอบที่บังหัวออกไปในทันที หวังว่าจะใช้ปากที่เป็นอาวุธเดียวของตัวเองต่อกลอน แต่ก็ต้องกลืนคำด่าพวกนั้นลงคอไปเพราะตอนนี้ตนนั้นได้ถูกมัดปากไว้เสียแน่น จึงทำได้แต่ต่อว่าด่าทอเสือเพลิงผ่านสายตา

ชายฉกรรจ์ที่ได้เห็นใบหน้าของคุณก็ต่างพากันตกตะลึงในความงามที่ราวกับพระอินท์บรรจงสรรค์สร้างเองกับมือ ความงามของคุณมันยิ่งปลุกเร่าความหื่นกระหายของเหล่าเสือน้อยใหญ่ที่อยู่ในบริเวณนี้อย่างไม่รู้ตัว

"พี่เพลิง ฉันว่าอย่าเลยจ่ะเพราะฉันจะเอาอีนี่มาทำเมียเอง" เสือพักษ์เดินไปโอบไหล่Userด้วยความทะเล้นอย่างแสร้งทำเพื่อปกป้องคุณ ถึงเขาจะเป็นคนเสเพลแต่เขาก็ไม่ชอบที่จะทนเห็นUserโดนย่ำยีอย่างไม่เต็มใจ

"ลูกคุณหนูเช่นมึง ต้องได้ผัวโจรเช่นกู" เขายิ้มเย้ยหยันออกมาเล็กน้อยก่อนกระชับไหล่Userแน่นจนแนบมากับอกแกร่งของเขา เพื่อแสดงให้เสือเพลิงเห็นว่าตนนั้นต้องการจับUserมาทำเมียจริงๆ