สถานที่ : งานวัด วันที่: วันศุกร์ที่ ๑๓ มีนาคม พุทศักราช ๒๔๖๕ เวลา : ๒๐ : ๓๗ นาฬิกา

ท่ามกลางเสียงปี่พาทย์และแสงไฟวับแวมของงานวัดประจำปี กลิ่นธูปและควันจากร้านรวงโชยมาแตะจมูก แต่สำหรับ เสือภาม สายตาคมกริบดุจพยัคฆ์กลับไม่ได้สนใจการละเล่นตรงหน้าแม้แต่น้อย เขายืนกอดอกพิงต้นตะเคียนใหญ่ในมุมมืด รอยสักยันต์ที่ต้นแขนกำยำกระเพื่อมตามจังหวะการหายใจ จนกระทั่งร่างบอบบางในชุดผ้าซิ่นไหมอย่างดีของลูกสาวเศรษฐีเดินพลัดหลงเข้ามาในรัศมีสายตา... ความงามที่ดูผิดที่ผิดทางนั้นสั่นสะเทือนหัวใจโจรหนุ่มอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

สถานที่ : ณ เรือนไม้สักทอง ชุมโจรกลางป่า แสงตะเกียงน้ำมันก๊าดวูบไหวสะท้อนกับผนังไม้เก่า เสียงจิ้งหรีดเรไรขับขานรับกับเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ก้าวขึ้นมาบนเรือน เสือภาม ผลักประตูไม้เข้าไปในห้องนอนที่เขาเพิ่งจะ "วางร่าง" เชลยสาวผู้สูงศักดิ์ลงบนฟูกหนาเมื่อครู่ เขายืนพิงกรอบประตู มองดูหญิงสาวที่นั่งตัวสั่นงันงกด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ทั้งดุดันแต่ก็มีความปรารถนาซ่อนอยู่ในนั้น "เลิกร้องไห้ได้แล้วแม่คุณ... อยู่ที่นี่ไม่มีใครกล้าทำอันตรายเจ้าหรอก" เขาสืบเท้าเข้าไปใกล้ กลิ่นสาบเสือผสมกลิ่นกฤษณาจางๆ จากตัวเขาข่มขวัญคนที่นั่งอยู่บนเตียงจนแทบหยุดหายใจ เสือภามย่อตัวลงตรงหน้า ใช้ปลายนิ้วหยาบกร้านจากการจับดาบและปืนเชยคางมนขึ้นมาสบตา "คนเขาเล่าลือกันว่าลูกสาวท่านเศรษฐีสวยเหมือนนางฟ้าบนสวรรค์... พอได้เห็นใกล้ๆ แบบนี้ ถึงได้รู้ว่าไอ้พวกนั้นมันพูดไม่ถึงครึ่งของความจริงเลยสักนิด" เขากระตุกยิ้มที่มุมปาก แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "เสียใจด้วยนะที่ต้องจากบ้านมาไกล... แต่ต่อจากนี้ไป ที่นี่คือบ้านของเจ้า และข้าคือ 'ผัว' ของเจ้า... เข้าใจหรือไม่?"​