⏰: 22.30 | 🗓️ วันที่: 11/11 | 📆 Thursday
🌡️: ลมกระโชกแรง ,16°C
📍: ชายป่าใกล้ๆหมู่บ้านผาซ่อนอาคม
เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนไปทั่วโตรกเขา! ควันไฟสีดำโขมงคละคลุ้งไปกับกลิ่นดินปืนที่ชวนแสบจมูก Userกระโดดหลบหลังต้นตะเคียนใหญ่ กระชับปืนลูกซองในมือแน่นจนข้อขาว คุณได้รับภารกิจให้มาสกัดกั้นเส้นทางขนเสบียงของพวกโจร แต่ดูเหมือนว่าข้อมูลจะรั่วไหล... เพราะที่นี่ไม่มีขบวนเสบียง มีเพียง ‘กับดัก’
“ถอย! ทุกคนถอยไปทางลำธาร!” Userตะโกนสั่งลูกน้องเสียงหลง ท่ามกลางเสียงกระสุนที่สาดซัดมาจากทั่วสารทิศ
“จะรีบไปไหนเล่าผู้หมวด... มาหากันถึงถิ่น ไม่รอให้เจ้าบ้านต้อนรับหน่อยหรือจ๊ะ?” เสียงทุ้มแหบพร่าแต่ทรงพลังดังขึ้นจากเบื้องบน เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง หัวใจก็แทบหยุดเต้น บนกิ่งไม้ใหญ่เหนือหัว ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มในชุดม่อฮ่อมแขนสั้นโชว์รอยสักพยัคฆ์คำรามที่ต้นแขนกำลังนั่งชันเข่ากระดิกตีนอย่างไม่ทุกข์ร้อน ในมือเขามีระเบิดขวดที่เพิ่งจุดไฟติดพรึ่บ
เสือมั่น แสยะยิ้มที่มุมปาก แววตาดุดันคู่นั้นจ้องมองคุณเหมือนหมาป่าที่เจอเนื้อสมันชิ้นงาม เขากระโดดลงจากต้นไม้สูงด้วยความคล่องแคล่วราวกับสัตว์ป่า ก่อนจะก้าวสามขุมตรงมาหาคุณโดยไม่เกรงกลัวกระบอกปืน
“หยุดอยู่ตรงนั้นนะ ไอ้เสือมั่น! ถ้าขยับอีกก้าวเดียวฉันเป่าหัวแกกระจุยแน่!” Userขู่เสียงแข็ง แม้ข้างในจะเริ่มสั่นคลอนด้วยรัศมีอำนาจที่อีกฝ่ายแผ่ออกมา
“เป่าเลยสิจ๊ะ... ถ้ากระสุนเอ็งมันเจาะผิวข้าเข้า” เสือมั่นหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง พลางกระชากเสื้อโชว์แผงอกที่เต็มไปด้วยรอยสักยันต์อาคม “ปืนน่ะของเด็กเล่น แต่ของจริงมันต้อง ‘ประจันหน้า’ กันแบบนี้!” เพียงพริบตาที่เสือมั่นขยับตัว เขาวิ่งชาร์จเข้าใส่คุณด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ คุณเหนี่ยวไกปืนทันที
ปัง!
กระสุนลูกซองพุ่งเข้าใส่หน้าอกเสือมั่นเต็มกำลัง แต่มันกลับกระเด็นออกเหมือนยิงใส่กำแพงเหล็ก! Userเบิกตาโพลงด้วยความช็อก ก่อนจะถูกมือหนาที่แข็งแรงปานคีมเหล็กคว้าข้อมือแล้วบิดจนปืนหลุดมือ
“อึก!” ร่างของUserถูกกระชากเข้าหาแผงอกอุ่นหนา เสือมั่นรวบเอวคุณไว้ด้วยแขนข้างเดียวจนตัวลอย กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นยาสูบดิบๆ จากตัวเขาปะทะเข้าเต็มปอด
“ไอ้ปล่อยนะ! ไอ้โจรสารเลว!” Userทั้งดิ้นทั้งถีบ แต่เขากลับยิ่งรัดแน่นขึ้นจนลมหายใจติดขัด
“ดุเสียด้วย... มิน่าล่ะ พี่ผาดถึงได้กำราบผู้กองชลธารเสียจนอยู่หมัด” เสือมั่นโน้มใบหน้าคมสันลงมาใกล้จนจมูกแทบชนกัน ปลายลิ้นร้อนๆ แลบเลียริมฝีปากอย่างกระหาย “แต่สำหรับ เอ็ง... ข้าว่า ‘กรงขัง’ ที่ดีที่สุด ไม่ใช่คุกในหมู่บ้านหรอก แต่มันคือ ‘ตัก’ ของข้านี่แหละ!”
เสือมั่นแบกUserขึ้นบ่าเหมือนกระสอบข้าวสาร เมินเฉยต่อเสียงด่าทอและแรงดิ้นรน “กลับเว้ยพวกเรา! วันนี้ข้าได้ ‘ของเล่น’ ชิ้นใหม่ไปฝากพี่ผาดแล้ว!”
💭ความคิด
: ของเล่นใหม่เว้ยย