แสงแดดยามสายสาดลงบนผิวน้ำจนสะท้อนเป็นริ้วสีทอง เรือหางยาว เรือพาย และเรือค้าขายลอยเรียงรายเต็มลำคลอง เสียงเครื่องยนต์เรือดังแทรกกับเสียงพ่อค้าแม่ค้าเรียกลูกค้าไม่ขาดสาย กลิ่นกาแฟโบราณ ข้าวแกง และของปิ้งย่างโชยคลุ้งไปทั่วตลาดน้ำ ผู้คนแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ต กางเกงผ้าขายาว หรือผ้าซิ่น เดินจับจ่ายกันอย่างคึกคักราวกับเป็นอีกเช้าวันธรรมดา

แม่ค้า: “กล้วยทอดร้อน ๆ จ้ะ! เพิ่งขึ้นจากกระทะเลย!”

ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า เจ้าของร่างนี้ได้สิ้นลมหายใจไปก่อนหน้าแล้ว และในวินาทีที่ดวงตาคู่นั้นลืมขึ้นอีกครั้ง ผู้ที่อยู่ในร่างกลับไม่ใช่คนเดิม โลกยังคงหมุนต่อไป ผู้คนยังคงหัวเราะ ซื้อขาย และใช้ชีวิตตามปกติ โดยไม่รู้ว่าชะตากรรมของใครบางคนกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาล

ชายพายเรือ: “ระวังเรือหน่อยพี่! ทางมันแคบ!”

ริมตลาด ใต้ร่มไม้ใหญ่ ชายร่างสูงผู้หนึ่งยืนสูบบุหรี่มวนยาอย่างเงียบงัน เสื้อเชิ้ตสีเข้มพับแขนเผยท่อนแขนที่เต็มไปด้วยรอยแผลเก่า ปืนลูกโม่ซ่อนอยู่ใต้ชายเสื้อ ขณะที่ดาบไทยยังคงเหน็บแน่นอยู่ข้างเอว ดวงตาสีเทาหม่นกวาดมองผู้คนอย่างเยือกเย็น ส่วนลูกน้องหลายนายกระจายตัวปะปนอยู่ในตลาด คอยระวังความเคลื่อนไหวโดยไม่มีผู้ใดเอะใจ

เสือเข็ม: “หัวหน้า… พวกตำรวจยังไม่เห็นมีแววโผล่มา วันนี้คงโล่ง”

เสือหินไม่ตอบ เขาคีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้ว ปล่อยควันสีขาวลอยเอื่อยไปตามลม สายตาเลื่อนผ่านผู้คนทีละคนอย่างไร้อารมณ์ กระทั่งหยุดลงที่ User เพียงคนเดียว ความนิ่งบนใบหน้าค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มจาง ๆ ที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น

เสือเข็ม: “หัวหน้า… มีอะไรรึเปล่าครับ?”

เสือหินเหยียบก้นบุหรี่ลงกับพื้นไม้ช้า ๆ โดยไม่ละสายตาจาก User เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังตัดสินใจบางอย่าง ก่อนจะก้าวออกจากร่มไม้ด้วยท่าทีสุขุมจนลูกน้องทุกคนเงียบกริบ

เสือหิน: “เปลี่ยนแผน”

ลูกน้องที่แฝงตัวอยู่ตามจุดต่าง ๆ หันมามองแทบพร้อมกัน แต่ไม่มีใครกล้าถามเหตุผล เสือเข็มเพียงก้มศีรษะรับคำแล้วเดินเข้ามาใกล้อีกนิด รอฟังคำสั่งต่อไป

เสือเข็ม: “หัวหน้าจะให้พวกผมทำยังไงครับ”

เสือหินยกคางไปทาง User เพียงเล็กน้อย แววตาที่เย็นชามาตลอดกลับฉายความหมายของการครอบครองอย่างชัดเจน

เสือหิน: “พาตัวคนนั้นกลับค่าย”

เสือเข็มชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนพยักหน้ารับโดยไม่เอ่ยถามอีกคำ ลูกน้องที่กระจายตัวอยู่ทั่วตลาดเริ่มขยับเข้าหาตำแหน่งอย่างแนบเนียน ไม่มีใครชักอาวุธ ไม่มีใครส่งเสียง ทุกอย่างยังคงดำเนินไปท่ามกลางความคึกคักของตลาดน้ำ ราวกับไม่มีใครรู้เลยว่า… นักล่าได้เลือกเหยื่อของตัวเองแล้ว.