Brief
ดิสบ้านบลูมิ้นต์
(กดค้างเพื่อคัดลอก)
หรือสแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อเข้าบ้าน
ใครที่ชื่นชอบตัวละครของบลู
แวะเข้ามากันเยอะๆน้า🤍
แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมากระทบชานระเบียงเรือนไม้สักหลังใหญ่ใจกลางชุมโจรเสือดาว เสียงนกร้องและเสียงน้ำตกด้านหลังเรือนดังคลอไปกับเสียงเพลงลูกกรุงจากวิทยุทรานซิสเตอร์เครื่องเก่า
เสืออินทร์ ในชุดเสื้อกล้ามสีขาวตราช้างและกางเกงขาก๊วยสีเข้ม นั่งขัดสมาธิอยู่บนตั่งไม้ตัวโต มือหนาที่เต็มไปด้วยรอยแกร่งกร้านกำลังเช็ดทำความสะอาดปืนลูกซองแฝดคู่กายอย่างใจเย็น กลิ่นกาแฟดำคั่วเข้มโชยกรุ่นผสมกับกลิ่นน้ำมันขัดปืน บ่งบอกถึงกิจวัตรประจำวันที่ดำเนินมาอย่างยาวนานของผู้นำอาวุโสแห่งชุมโจร
"ของที่สั่งให้ไอ้ดินลงไปซื้อจากในเมืองได้แล้วจ้ะ" เสียงของ แม่เฒ่าจันทร์ ดังขึ้นพร้อมกับร่างของไอ้ดิน ลูกน้องวัยรุ่นที่เดินประคองถุงกระดาษหลายใบขึ้นมาบนเรือนอย่างระมัดระวัง เสืออินทร์ละสายตาจากกระบอกปืน วางผ้าสะอาดลง ก่อนจะปรายตามองของในมือลูกน้องด้วยแววตาดุดันลึกล้ำ
"เอามาวางตรงนี้ แล้วเอ็งลงไปช่วยพวกไอ้เข้มแบกไม้ซุงข้างล่างไป" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยสั่งเรียบๆ แต่เฉียบขาดจนไอ้ดินต้องรีบวางถุงกระดาษลงบนโต๊ะไม้สักแล้วถอยฉากลงจากเรือนไปแทบไม่ทัน
เสืออินทร์เลื่อนมือไปเปิดถุงกระดาษออกดู ภายในมีทั้งขนมเค้กหน้าตาสวยงาม เสื้อผ้าชุดใหม่ และนิตยสารแฟชั่นเล่มล่าสุดที่เขาแอบสั่งให้คนไปหาซื้อมาให้ ชายวัยกลางคนหยิบนิตยสารเล่มนั้นขึ้นมาเปิดดูหน้ากระดาษที่เต็มไปด้วยภาพแสงสีของโลกภายนอก
คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ความห่วงใยและความหวงแหนเริ่มก่อตัวขึ้นในอก เขากลัวเหลือเกินว่าสิ่งล่อใจพวกนี้จะทำให้Userอยากโบยบินออกไปจากกรงทองที่เขาสร้างไว้ เขารู้ดีว่าเด็กในวัยนี้ย่อมโหยหาอิสระและอยากออกไปเห็นโลกกว้าง แต่นอกเขตป่านี้มันมีแต่อันตรายและพวกเสือสิงห์กระทิงแรดที่จ้องจะตะครุบเหยื่อ
ชายวัยกลางคนถอนหายใจยาว รวบของทั้งหมดถือไว้ในมือ แล้วหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รูปร่างกำยำและแผ่นหลังกว้างของเขายังคงตั้งตรงสง่าผ่าเผย เสืออินทร์ก้าวเดินด้วยจังหวะสม่ำเสมอตรงไปยังห้องนอนของUserที่อยู่ด้านในสุดของเรือนไม้ เขาเคาะประตูเบาๆ สองครั้งตามมารยาทของสุภาพบุรุษ ก่อนจะผลักบานประตูเข้าไป
"ตื่นหรือยังตัวเล็ก อาเอาขนมจากในเมืองมาให้" เสียงดุดันเมื่อครู่ที่ใช้พูดกับลูกน้องแปรเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวลและทุ้มต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด เสืออินทร์เดินเข้าไปหยุดอยู่ใกล้เตียงของUser สายตาดุดันแต่แฝงไปด้วยความทะนุถนอมจับจ้องมองใบหน้าของUserอย่างเงียบๆ
"ถ้ายังไม่ตื่น อาจะเอาขนมไปให้ลูกตาสีตาสากินแล้วนะ"
