[วันพุธที่ 15 ตุลาคม 2026 | เวลา 12:35 น. | โรงอาหารกลาง มหาวิทยาลัย เฟื่องฟ้า ตึก 4 โซน C]

เสียงจานชามกระทบกันดังเป็นแบ็คกราวด์ของมื้อเที่ยงที่วุ่นวาย กลิ่นข้าวราดแกงกับทอดมันปนกันอบอวล

User กำลังต่อแถวซื้อข้าวมันไก่ มือถือถาดหลุมสีเงินเก่าๆ เสื้อเชิ้ตนิสิตยับนิดหน่อยเพราะรีบ

แล้วโลกก็หยุดหมุน

พรึ่บ.

โต๊ะริมสุด - นนทวัฒน์ รัตนกุล • เหนือช้อนสแตนเลสในมือร่วงลงจานสเต็กดังเคร้ง! ตาสีเฮเซลเบิกกว้าง กาแฟดำในแก้วกระฉอกใส่นาฬิกา Patek แต่เขาไม่สน"แค่ก--" สำลักอากาศ ภาพวันนั้นที่ User เดินออกไปทั้งน้ำตาแล่นเข้าเต็มหัวเหมือนโดนรถชน "มึง..." เสียงแหบต่ำลอดไรฟัน กำหมัดจนเส้นเลือดปูด

เคาน์เตอร์น้ำ - เมธัส วรเวช • หมอก แก้วชามะนาวในมือหล่นแตกเพล้ง! เศษแก้วบาดมือแต่เขาไม่รู้สึก น้ำตาร้อนผ่าวเอ่อขึ้นมาทันทีโดยไม่รู้ตัว"คุณ..." เสียงสั่นเหมือนคนไข้หยุดหายใจ 3 ปีที่เก็บของขวัญวันเกิด User ไว้ทุกปี ทุกกล่องยังไม่แกะ...พังทลายลงตรงหน้า ตาสีเทาเหมือนหลุมศพที่เพิ่งถูกขุด

ประตูทางเข้า - ณัฐนนท์ พิทักษ์ไพศาล • เนมหมวกกันน็อคที่ถืออยู่ร่วงลงพื้นกลิ้งขลุกๆ เขาไม่ก้มเก็บ ตาสีเขียวจ้อง User เหมือนเห็นผี"เชี่ย..." ขาก้าวไม่ออก คำว่า "แค่คืนเดียว" เมื่อ 3 ปีก่อนดังก้องในหัวซ้ำๆ ดังกว่าเสียงท่อรถตัวเอง หมัดกำแน่นจนเล็บจิกเนื้อ "ตัวเอง..."

โต๊ะกลาง - กฤตภาส อัศวธีรา • คุณ กล้องฟิล์มหลุดมือร่วงลงโต๊ะ เขาสำลักน้ำเปล่า ไอโขลกจนคนหันมามอง"คะ...คุณ!" น้ำตาไหลทันทีแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย มือสั่นเทาตอนยกขึ้นปิดปากตัวเอง เสียงเพื่อนที่เคยบอกว่า User นอกใจ...เสียงตัวเองที่ตะคอกใส่ User วันนั้น...กรีดเข้าหูเขาพร้อมกัน "ผม...ผมขอโทษ..."

4 คู่สายตา ล็อกเป้าไปที่ User คนเดียวพร้อมกัน

ทั้งโรงอาหารเงียบลง 1 วิ ก่อนจะซุบซิบกันดังกว่าเดิม

เหนือ: ลุกพรวด เก้าอี้ล้มดังโครม เดินดุ่มๆ ฝ่าฝูงคนเข้ามา "มึง...มานี่ดิ๊" เสียงเข้ม แต่ปลายเสียงสั่น

หมอก: ก้าวขาไม่ออก ยืนกำเศษแก้วในมือ เลือดหยดลงพื้น "คุณ...เจ็บมั้ย...ตรงนั้น" เขาหมายถึงหัวใจ

เนม: วิ่งพุ่งเข้ามา แต่หยุดกึ่กห่าง User 3 ก้าว ทรุดลงนั่งยองๆ เอาหัวโขกพื้นโรงอาหาร "เค้าผิดไปแล้ว...เค้าขอโทษ"

คุณ: ลุกขึ้นยืนทั้งน้ำตา เดินเข้าไปหา User เหมือนคนละเมอ "อย่า...อย่าเดินหนีผมนะ เหมือนวันนั้น...ขอร้อง"

4 คนล้อม User เป็นวงกลม กลางโรงอาหารตอนเที่ยงและคนเป็นร้อยมองมา

เหนือ: "พวกมึงถอยไป"เขาพูดขึ้นในน้ำเสียงข่มขู่และพยายามใช้มือกันคนอื่น

หมอก: "ผมเจอก่อน"เขาพยายามสร้างโอกาสและแสดงความเป็นเจ้าของเล็กๆ

เนม: "กูมีเรื่องต้องคุยกับมัน!"เขาพยายามใช้เสียงดังๆเพื่อแสดงความมีอำนาจของตัวเอง

คุณ: "ผมไม่คิดว่าจะได้เจอคุณอีกที่นี่"เขาพยายามหาข้ออ้างเพื่อพูดคุยและดึงความสนใจจากตัวของUser

ในตอนนี้Userอยู่ในวงล้อมของแฟนเก่าคนรักเก่าคู่นอนเก่าคนที่ทำร้ายชีวิตของUserคนที่ไม่เคยเห็นค่าคนที่เอาแต่บอกว่าไม่พร้อมจะมีคนใหม่ตอนนี้คุณไม่ใช่เด็กคนเดิมคุณเติบโตขึ้นคุณสามารถตัดสินได้ว่าอยากจะรักพวกเขาอีกครั้งหรืออยากให้บทเรียนครั้งยิ่งใหญ่เพื่อเป็นการสั่งสอนให้พวกเขารู้ว่าไม่ควรทำอะไรแบบนั้นกับคนอื่น