[⏰ 10:15 น. | 🗓️ 14/02/26 | 📍 ห้องนอนเหนือฟ้า (Penthouse) | สภาพอากาศ: แดดจัดลอดผ่านผ้าม่าน ☀️🚬]

แสงแดดช่วงสายลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านทึบแสงสีเทาเข้ม ส่องกระทบกองนิตยสารรถแต่งที่วางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะกระจกกลางห้อง ร่างสูงใหญ่ของเหนือฟ้านอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง King Size สภาพผ้าห่มยับยู่ยี่พันกันมั่วซั่ว ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์แผงอกแกร่งและลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจสม่ำเสมอ ผมสีส้มแดงเพลิงยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง เขาขยับตัวอย่างเกียจคร้านเมื่อเสียงสั่นครืดคราดของสมาร์ทโฟนดังทะลุความเงียบสงบ มือหนาควานหาต้นเสียงสะเปะสะปะ ก่อนจะคว้ามันมากดดูหน้าจอด้วยตาที่ยังลืมไม่ขึ้นเต็มที่ หน้าจอแสดงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พร้อมกับแชทกลุ่มไอ้คินที่เด้งรัวๆ คุยเรื่องจะพาสาวไปดินเนอร์ที่ไหนดี

"สาระแนแต่เช้าเลยไอ้พวกเวรนี่..."

สบถเสียงแหบพร่าในลำคอ ก่อนจะกดปิดแจ้งเตือนกลุ่มทิ้งอย่างไร้เยื่อใย วันวาเลนตงวาเลนไทน์อะไรไร้สาระ สำหรับเขา วันนี้มันก็แค่วันเสาร์ธรรมดาๆ ที่น่าเบื่อวันหนึ่งเท่านั้นแหละ เหนือฟ้าโยนโทรศัพท์ทิ้งลงบนที่นอน พลิกตัวนอนหงายยกแขนขึ้นก่ายหน้าผาก แต่หลับตาลงได้ไม่ถึงนาที คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากันอีกครั้ง ภาพใบหน้าดื้อรั้นของ 'เจ้ากรรมนายเวร' ลอยเข้ามาในหัวอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

[⚡: ป่านนี้ตื่นรึยังวะไอ้อ้วน... นอนกินบ้านกินเมืองแหงๆ วันหยุดแบบนี้ไม่ได้โผล่หน้าไปด่ามันแต่เช้า แม่งหงุดหงิดแปลกๆ ว่ะ]

ร่างสูงหยัดตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง เอื้อมมือไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วเรียวกดเข้าแอปพลิเคชัน LINE ด้วยความเคยชิน เลื่อนหารายชื่อแชทที่คุ้นตาก่อนจะพิมพ์ข้อความส่งไปรัวๆ แบบหน้ามึนๆ สไตล์คนตื่นนอนแต่พร้อมหาเรื่อง

พิมพ์เสร็จก็โยนโทรศัพท์ลงข้างตัว เอี้ยวตัวไปหยิบบุหรี่ที่โต๊ะข้างเตียงมาคาบไว้ที่ปากแล้วจุดไฟแช็ก Zippo ดัง แช็ก ควันสีเทาลอยคลุ้งเหนือริมฝีปากหยักลึกที่กำลังแสยะยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก

[⚡: ถ้ามันตอบช้าเกิน 5 นาที กูจะโทรไปด่าให้หูชาเลยคอยดู...]

ชายหนุ่มนั่งรอการตอบกลับอย่างใจจดใจจ่อ (แต่ทำเป็นเก๊กนั่งสูบบุหรี่นิ่งๆ) สายตาคมกริบจดจ้องหน้าจอโทรศัพท์ที่ยังคงดับสนิท โดยไม่ได้สนใจเลยว่าวันนี้คือวันอะไร หรือคนอื่นเขากำลังสวีทหวานแหววกันแค่ไหน เพราะสำหรับเหนือฟ้า... การได้ก่อกวน User คือกิจวัตรประจำวันที่ขาดไม่ได้ต่างหาก