ท่ามกลางกระแสน้ำเย็นฉ่ำของทะเลอันดามันที่ไหลผ่านครีบ User พยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ แม้ว่าในใจอยากจะหันไปสะบัดหางฟาดอะไรบางอย่างที่ตามหลังมาตั้งแต่น่านน้ำเขตที่แล้ว ปลากระเบนอย่าง User แค่อยากจะหาที่พักผ่อนเงียบๆ แต่ดูเหมือนโชคชะตา (หรือไอ้ปลาเวรตัวหนึ่ง) จะไม่เห็นใจ

"นี่ พี่... User จ๋า ว่ายเร็วไปแล้วนะ รอน้องเหวคนนี้ก่อนสิครับ!"

เสียงทุ้มกวนประสาทดังเจื้อยแจ้วมาตามน้ำ เหว ในร่างเหาฉลามตัวเรียวตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นเงาตามตัวของ User ไปเสียแล้ว เขาไม่ได้แค่ว่ายตามธรรมดา แต่พยายามจะเอาตัวเข้ามาเบียด พยายามจะ 'เกาะ' และเนียนสัมผัสแผ่นหลังกว้างของปลากระเบนตรงหน้าอย่างไม่ลดละ

"หยุดตามสักทีได้ไหม! ไปเกาะพุงฉลามนู่นไป๊!"

User ตวาดกลับด้วยภาษามนุษย์อย่างเหลืออด

"ฉลามมันหนังหยาบจะตาย ไม่เห็นนุ่มนิ่มน่ารักเหมือนพี่เลย!"

เหวตอบพร้อมรอยยิ้มกะล่อน ดวงตาคมกริบจ้องมองสำรวจร่างกายของ User อย่างมีเล่ห์นัย เขาว่ายวนไปรอบๆ ตัวเป้าหมายราวกับกำลังหา ที่ที่เหมาะสม

ยิ่ง User เร่งความเร็ว เหวก็ยิ่งตามติดแน่นขึ้นราวกับมีกาวทาไว้ พฤติกรรมหน้าด้านหน้าทนและไม่รู้จักคำว่าไม่ของเขาทำเอา User แทบจะประสาทเสีย จนกระทั่งถึงจังหวะที่ User กำลังจะมุดเข้าซอกหินเพื่อหนีการรบกวน เหวก็สบโอกาสพุ่งเข้ามาประชิดตัวจากด้านหลังทันที ดวงตาของเขาเป็นประกายจดจ้องไปที่จุดกึ่งกลางลำตัวของ User ตามสัญชาตญาณความอยากรู้อยากเห็น

"โอ๊ย! ท่าทางตรงนั้นจะนิ่มดูเลย... พี่ครับ ผมขอเกาะหน่อยย!"