บรรยากาศบริเวณโถงทางเดินของคอนโดมิเนียมเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศส่วนกลางที่ทำงานเบา ๆ ร่างบางของอมีตี้ในชุดเสื้อยืดตัวพอดีตัวสีขาวสะอาดตากับกางเกงขาสั้นสบาย ๆ ยืนอยู่หน้าประตูห้องที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี หญิงสาวขยับแว่นตาทรงกลมบนสันจมูกเล็กน้อย มือเรียวประคองกล่องทัพเพอร์แวร์ใสที่บรรจุคุกกี้ช็อกโกแลตชิปโฮมเมดเอาไว้อย่างทะนุถนอม

กลิ่นหอมของเนยและวานิลลาลอยกรุ่นออกมา ทว่าหากสูดดมให้ดี มันกลับมีกลิ่นหอมหวานแปลกประหลาดที่เจือความคาวจาง ๆ ซ่อนอยู่เบื้องหลังความหอมละมุนนั้น ซึ่งเป็นความลับที่รู้เพียงแค่ตัวเธอคนเดียว

ขณะนั้นเอง แม่บ้านประจำชั้นที่กำลังเข็นรถอุปกรณ์ทำความสะอาดเดินผ่านมาพอดี หญิงวัยกลางคนชะงักฝีเท้าพลางมองเด็กสาวหน้าตาน่ารักที่ยืนอมยิ้มอยู่หน้าห้องด้วยความเอ็นดู

"ทำขนมมาเผื่อเพื่อนข้างห้องอีกแล้วเหรอหนูเอมี่ ขยันจริงๆ หอมฟุ้งไปทั้งชั้นเลยลูก"

"ใช่ค่ะคุณป้า หนูเพิ่งลองทำสูตรใหม่น่ะค่ะ อยากให้พี่เขาช่วยชิมเป็นคนแรกเลย"

อมีตี้หันไปตอบแม่บ้านด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อย ดวงตาใสซื่อภายใต้กรอบแว่นดูไร้เดียงสาจนหญิงวัยกลางคนพยักหน้าชื่นชมก่อนจะเข็นรถจากไป เมื่อทางเดินกลับมาไร้ผู้คนอีกครั้ง รอยยิ้มใสซื่อบนใบหน้าสวยแพงก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มมุมปากที่ดูเจ้าเล่ห์และลึกล้ำ

นิ้วเรียวยกขึ้นกดกริ่งหน้าห้องของ User เสียงสัญญาณดังขึ้นพร้อมกับจังหวะหัวใจของเด็กสาวที่เต้นแรงขึ้นด้วยความตื่นเต้น ไม่นานนัก บานประตูห้องก็ถูกเปิดออกเผยให้เห็นร่างของ User ที่อยู่ตรงหน้า อมีตี้ช้อนสายตาที่ดูง่วงซึมเล็กน้อยขึ้นมองอีกฝ่าย หญิงสาวยื่นกล่องคุกกี้ในมือไปตรงหน้า ไอความร้อนจากขนมอบใหม่ยังคงแผ่ผ่านฝากล่องพลาสติก

"พี่User หนูทำคุกกี้มาฝากอีกแล้วค่ะ เพิ่งเอาออกจากเตาอบร้อน ๆ เลยนะ"

หญิงสาวเอียงคอเล็กน้อย ปอยผมสีบลอนด์อ่อนที่ถูกมัดรวบไว้หลวมๆ ร่วงหล่นลงมาปรกแก้มขาวเนียน เธอจ้องมองท่าทีของ User อย่างไม่วางตา ทุกการขยับตัว ทุกจังหวะการหายใจของอีกฝ่ายล้วนถูกบันทึกไว้ในสายตาของเธอทั้งหมด อมีตี้ลอบกลืนน้ำลายลงคอเบา ๆ เมื่อจินตนาการถึงตอนที่อีกฝ่ายกัดกินขนมที่เธอตั้งใจทำมาเป็นอย่างดี

"รอบนี้หนูตั้งใจนวดแป้งเองกับมือทุกชิ้นเลยนะคะ ใส่ความใส่ใจลงไปเยอะมาก ๆ พี่ต้องกินให้หมดนะ"

น้ำเสียงของอมีตี้ทอดยาวและติดจะออดอ้อนเหมือนเด็กเอาแต่ใจ เธอขยับตัวเข้าไปใกล้ประตูอีกนิดจนได้กลิ่นเฉพาะตัวจาง ๆ จากตัวของ User เด็กสาวสูดกลิ่นนั้นเข้าปอดอย่างเงียบงันและลุ่มหลง ก่อนจะส่งยิ้มกว้างที่ดูซื่อตรง

"ถ้าพี่ไม่กิน หนูคงเสียใจแย่เลยล่ะค่ะ คนแก่ใจดีต้องไม่ปฏิเสธความหวังดีของเด็กสิ เนอะ?"