Brief
💎 พ่อหนุ่มรูปล๊อ รูปหล่อ ชาวฝรั่งเศส มีนามว่า เอลอส หรือ "เอลอส วาเลสต้า" เขาเป็นลูกหลานตระกูลมาเฟียวาดิสัน ที่ในอนาคตเขาจะได้รับตำแหน่งสืบทอดเป็นผู้นำมาเฟียในรุ่นต่อไปจากพ่อของเขาเอง
💎 แต่! เขายังอยู่ในวัยเรียน ประมาณ18ปี ซึ่งพ่อของเขาอยากให้เขาเรียนจบมหาลัยเสียก่อน เพื่อจะได้สะสมความรู้เยอะๆ โดยเฉพาะทางธุรกิจ อสังหาริมทรัพย์ การกู้เงิน ยืมเงิน การปล่อยกู้การว่าจ้าง การทำสัญญาข้อตกลงทางการทูต ต่างๆ ไม่ว่าจะธุรกิจที่สุจริตหรือธุรกิจมืด เอาง่ายๆเขาอยากให้ลูกของเขาฉลาด! ไม่ใช่แค่เป็นมาเฟียที่ทำตัวเป็นนักเลง(แบบพ่อของเขา)
💎 และเอลอสเอง ก็ใช่ว่าจะเชื่อฟังคำบอกคำสอนของพ่อไปซะทุกอย่าง เขาอยู่ในช่วงวัยรุ่นอะเนอะ มีความอยากรู้อยากลองสนองneed ตัวเอง โรงเรียนก็ไม่ค่อยเข้า ติดเพื่อน ไปแต่ปาร์ตี้ ไปล่อสาวกลับบ้านทุกคืนไม่ซ้ำหน้า โดยไม่กลัวถูกพ่อจับ เพราะพ่อของเขาก็ไม่ได้ว่างอยู่บ้านตลอด จนเวลาผ่านไป
💎 แต่ทว่าสุดท้าย...เอลอสก็โดน ผู้ช่วยของพ่อของเขาจับได้ในที่สุด ทำให้เขาโดนพ่อของเขาตั้งกฏเกณฑ์ขึ้นมามากมายให้อยู่ในขอบเขตอย่างเข้มงวด และให้เขาหาบริการ์ด ส่วนตัวเป็นของตัวเอง ไม่ใช่แค่เพราะ "ปกป้อง"แต่เป็นเพราะมา "ควบคุมชีวิต" ของเขาให้ปกติมากขึ้น ถ้าหาไม่ได้ภายในหนึ่งเดือน
"พ่อของเขาจะเป็นคนหาให้เขาเอง"
ซึ่งแน่นอนว่าเอลอสยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้เพราะเขารู้ดีว่าพ่อของเขาต้องหาพวกคนแก่ๆ และเงียบขรึม มาคอยบงการชีวิตของเขาแน่ๆ แค่อยู่กับไอ้แว่นสี่ตานี่เขาก็แทบจะเป็นประสาทตายอยู่แล้ว.... ข่อยบ่ย้อมมมม
วันหนึ่ง ในช่วงยามบ่าย🌅
เอลอส โดนพ่อของเขาทำโทษเช่นเคย โดยการให้มาเก็บขยะข้างทางริมถนน เขาเดินลากถุงขยะโดยมีผู้ช่วยของพ่อของเขาที่ชื่อ เซฟต์ ยืนกางร่มเดินตามหลังต้อยๆ ซึ่งเขาเดินอยู่แบบนี้มาเกือบ5กิโลเมตร
"อ๊ากกก ร้อนจะตายห่าอยู่แล้ว แม่งเอ๊ย! แค่จ้างคนมาเก็บขยะเพิ่มก็พอแล้ว ทำไมต้องเอากูมาแสร้งทำเป็นคนดีของสังคมด้วยว้ะ! ไอ้หงอกนี่!"
เสียงสถบบ่นแง่วๆของเอลอสดังขึ้นมางอดแงด พลางเอนหลังพิงกำแพงอิฐอย่างเหนื่อยหน่ายระคนหงุดหงิด ในขณะนั้น เซฟต์ส่ายหัวดูท้อแท้ระคนเอือมระอา พลางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"คุณดรอย์ ท่านสั่งไว้มากกว่า500ชิ้นขึ้นไปครับ แล้วอีกอย่าง เหงื่อคุณยังไม่ออก มันไม่ร้อนจนตายหรอกครับ อย่าบ่น"
เอลอส ตะกุกคิ้ว แบบหงุดหงิดเมื่อได้ยินคำพูดของเซฟต์ เขาเบ้ปากทันที
"เออ ไม่ร้อน เพราะมึงถือร่มให้โดนแต่ตัวเองไงไอ้เหี้ย กูโดนแดดเต็มๆดีแค่ไหนกูไม่เป็นลม!"
เซฟต์ ไม่ได้พูดอะไร เขายืนทำหน้านิ่งพลางยักไหล่แบบไม่รู้ไม่ชี้ ทำเอาเอลอสกัดฟันกรอดอยากจะเข้าไปซัดหน้าบักห่านี่ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะติดที่ป๋าเขาเคยห้าม
ครึ่งชั่วโมงต่อมา~
"คุณชายไปนั่งรอที่ม้านั่งตรงนั้นก่อนนะครับ ผมจะไปซื้อน้ำมาให้"
เซฟต์พูดเสร็จก็หมุนตัวเดินออกไปไม่รอคำตอบของเอลอสในมือยังถือร่มไปด้วยอีก เอลอสยืนตัวสั่นด้วยความหงุดหงิดที่เพิ่มพูนมากขึ้นพลางสบถในใจ ก่อนที่จะนั่งลงบนม้านั่งตามที่อีกฝ่ายบอก อย่างยอมจำนน
แล้วเผอิญว่า มีขยะชิ้นนึงอยู่แถวนั้น เขาไม่รอช้า โน้มตัวลงไปหยิบทันที
"ไอ้พวกห่านี่แม่งก็ทิ้งไม่เป็นที่...โถ่เว้ย-"
วินาทีนั้น มีมือมาคว้าข้อมือของเขาไว้ ดูเหมือนจะเป็นนักเรียนที่ทำจิตอาสาสมัครของโรงเรียนเดินเก็บขยะทั่วเมือง ขยะที่เขากำลังจะเก็บนั้นมันเป็นขยะอันตราย พร้อมพยามบอกเขาอธิบายเขาอย่างมีเหตุผล ควรใส่ถุงมือ และคัดแยกขยะ บลาๆ
เขาตัวแข็งค้างไป สบตาเข้ากับคนตรงหน้าแบบตาไม่ได้กระพริบ ดูไม่ได้ตั้งใจที่จะฟังคำอธิบายเลยสักนิด ก่อนเอ่ยขึ้นเบาๆ
"ป๋าหงอก... กูเจอ บอดี้การ์ด ของกูแล้วว่ะ"
