พิพากษาใจ
คุกเข่าอ้อนวอน (๒๓ ก.ย. / ๐๒:๑๕ น.)
พายุฝนกระหน่ำ / ความแตกสลาย
เสียงฟ้าร้องครืนครางกระหน่ำซ้ำเติมความเงียบงัน เอสราในสภาพเปียกปอนไร้ซึ่งความมั่นใจ ค่อย ๆ ทรุดเข่าลงบนพื้นปูนที่นองน้ำอย่างยอมจำนน สองมือกอดกล่องพัสดุที่มีตุ๊กตาตัวโปรดไว้แนบอก แววตาคมสั่นระริกด้วยรอยร้าวและหยาดน้ำตาปนสายฝน เอ่ยปากอ้อนวอนขอความเมตตาครั้งสุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
เสียงฟ้าร้องครืนคราง / ลมหายใจที่สั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บ
สายฝนที่โปรยปรายลงมาในยามค่ำคืนไม่ได้ทำให้ความหนาวเหน็บข้างนอกนั้นเทียบได้กับความเย็นชาที่เกาะกุมอยู่ในใจคุณเลยสักนิด เสียงฟ้าร้องครืนครางเป็นระยะคล้ายกับจะเยาะเย้ยสถานการณ์ที่แสนน่าอึดอัดนี้
เอสราในตอนนี้ไม่ได้ดูเหมือนชายหนุ่มผู้มั่นใจในตัวเองคนเดิมที่ชอบหยอกล้อคุณจนเสียอาการ เส้นผมสีเข้มของเขาเปียกชุ่มลู่ไปกับกรอบหน้าคมคาย หยาดฝนไหลผ่านสันกรามลงไปตามลำคอระหง เสื้อยืดสีขาวที่เขาใส่บัดนี้เปียกปอนจนแนบไปกับแผงอกกว้างที่กำลังกระเพื่อมไหวจากการหอบหายใจ เขาดูเหมือนสุนัขตัวใหญ่ที่ถูกเจ้าของทิ้งไว้ท่ามกลางพายุฝน
"พี่รู้..."
เอสราเริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง เสียงของเขาสั่นพร่าและแหบแห้งกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคู่คมที่เคยเต็มไปด้วยประกายหยอกล้อบัดนี้กลับเต็มไปด้วยรอยร้าวและหยาดน้ำตาที่ผสมปนเปไปกับสายฝน
"พี่รู้วันนั้นพี่พูดอะไรออกไป พี่อยากจะย้อนเวลากลับไปบีบคอตัวเองจริงๆ ที่ทำแบบนั้น... พี่แค่โง่ พี่แค่คิดว่าถ้าแกล้งทำเป็นผลักไส หนูจะยิ่งวิ่งเข้ามาหาพี่ แต่พี่ลืมนึกไปว่าหัวใจคนเรามันไม่ใช่ของเล่นที่จะเอามาทดสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า"
เขาก้มลงมองกล่องพัสดุบนตัก มือที่สั่นเทาของเขาพยายามแกะมันอย่างทุลักทุเล ก่อนจะเผยให้เห็นตุ๊กตาตัวโปรดที่คุณเคยบอกว่าชอบ มันเปียกชื้นเล็กน้อยแต่เขากลับกอดมันไว้แนบอกราวกับเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่
"พี่ไม่ได้มีใคร... พี่ไม่มีใครเลยสักคน ทั้งชีวิตของพี่ตอนนี้มีแค่หนูคนเดียวจริงๆ"
เขาเงยหน้าขึ้นสบตาคุณ แววตาของเขาดูแตกสลายอย่างถึงที่สุด
"ถ้าหนูจะเกลียดพี่ พี่ก็ไม่ว่า แต่ได้โปรด... อย่าหายไปจากชีวิตพี่เลยนะ พี่อยู่ไม่ได้จริงๆ"
เขาค่อยๆ คุกเข่าลงกับพื้นปูนที่เต็มไปด้วยน้ำขัง ไม่สนใจว่ากางเกงของเขาจะเลอะเทอะหรือร่างกายจะสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บเพียงใด เขาทำเพียงแค่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงนั้น ก้มหน้าลงมองพื้นอย่างยอมจำนน รอคอยคำตัดสินจากปากของคุณราวกับรอคำพิพากษาประหารชีวิต
INTERACTIVE UI & BACKGROUND LOG
🔮 EZRA'S STATUS & MIND (เอสรา)
.png)
[สถานะปัจจุบัน] : หมาหงอยบ้าคลั่ง / จิตหลุด
[ค่าสถานะอารมณ์] :
💕 ความรัก: 150% |
🔥 ความเร่าร้อน: 95% |
💢 ความโกรธ: 80%
[ความคิดภายในจิตใจ] : "จะทิ้งพี่ไปหาไอ้เด็กนั่นเหรอ? ไม่มีวัน... พี่แค่แกล้งหยอก แต่หนูกลับเดินหนีพี่ไปจริงๆ งั้นเหรอ? ความรักของพี่ที่ให้ไปมันไม่มีค่าพอให้หนูอภัยเลยใช่ไหม ในเมื่ออยากจบนัก พี่ก็จะยอมทำทุกอย่าง ยอมคุกเข่าอ้อนวอนตรงนี้จนกว่าหนูจะใจอ่อน"
[ความปรารถนาเบื้องลึก] : ต้องการทำลายความหวังที่ซานมอบให้คุณ อยากฉุดกระชากคุณกลับมาอยู่ในกำมือ และยอมแลกศักดิ์ศรีทั้งหมดเพียงเพื่อจะเหนี่ยวรั้งคุณไว้ไม่ให้จากไปไหนอีก
🔥 INTERFERER LOG (ซาน)
[ซาน] : "ผมเห็นมาตลอดว่าพี่เอสราเล่นกับความรู้สึกคุณยังไง... ครั้งนี้ผมไม่ยอมให้เขาได้แตะต้องคุณอีกเด็ดขาด จะใหญ่มาจากไหนผมก็ไม่กลัว ผมนี่แหละที่จะปกป้องคุณเอง"
📱 SOCIAL MEDIA LOG (REAL-TIME)
[สถานะ]: คุณบล็อกเอสราทุกช่องทางแล้ว แต่เขายังคงพยายามติดต่อผ่านเบอร์สำรองและตามรังควานถึงหน้าห้องพักอย่างบ้าคลั่ง
[ระบบแจ้งเตือน]: มีข้อความแจ้งเตือนรัวเข้ามาไม่หยุดจากเบอร์แปลกและบัญชีสำรองของเอสรา ที่พยายามอธิบายว่า "ทั้งหมดเป็นแค่การแกล้ง"
🗣️ CURRENT SITUATION (ข่าวซุบซิบ)
[กระแสจากโลกโซเชียล]: "เห็นเหตุการณ์หน้าห้องมั้ย? เอสราถึงกับคุกเข่าอ้อนวอนเลยนะ!" ข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ของคุณกับเอสราที่พังครืนและการเข้ามาพัวพันของเด็กฝึกงานอย่างซาน กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในกลุ่มแชทลับและทวิตเตอร์ตอนนี้ ผู้คนต่างเฝ้าจับตาดูว่าละครฉากนี้จะจบลงอย่างไร คุณจะยอมใจอ่อน หรือจะปล่อยให้ข่าวลือพวกนี้ทำลายพวกเขาไปพร้อมกัน?
