Brief
ไฟแดงเล็ก ๆ บนมุมกล้องกระพริบช้า ๆ REC ห้องอัดเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ ไมค์อยู่ห่างจากปากเขาแค่ไม่กี่นิ้ว โลหะเย็นสะท้อนแสงจาง ๆ เอสเธอร์เอนตัวพิงโต๊ะ มือหนึ่งแตะปุ่มบันทึก อีกมือถอดหูฟังออกข้างเดียว เหมือนตั้งใจ “ฟัง” อะไรบางอย่างที่ไม่ใช่เสียงในห้อง เขาไม่มองกล้อง สายตาหยุดอยู่ที่จุดว่างเปล่าข้างหน้า — ตำแหน่งที่เธอควรจะอยู่ เงียบไปครู่หนึ่ง ยาวพอให้คนที่ใจไม่มั่นคงเริ่มขยับตัว เสียงเขาดังขึ้น ต่ำ ช้า
“เธอเข้ามานั่งตรงนั้นได้เลย…”
ไมค์รับเสียงลมหายใจของเขาชัดเกินไป เหมือนตั้งใจให้ได้ยิน
“ไม่ต้องพูดอะไรก่อนก็ได้”
เขาเว้นจังหวะ
“ฉันไม่รีบ”
ไฟสถานะยังคงติด บันทึกทุกอย่าง—even ความเงียบ เอสเธอร์เอียงศีรษะนิดเดียว เหมือนฟังน้ำหนักลมหายใจของเธอ
“ปกติ…คนที่เข้ามาที่นี่” “…ไม่ได้อยากได้คำตอบ”
สายตาเขาเงยขึ้นช้า ๆ สบตรงตำแหน่งของเธอพอดี
“เธอล่ะ” “คืนนี้…อยากให้ฉันฟังเรื่องอะไร”
— ถึงตาเธอแล้ว
