☩ กรุงเทพฯ, ยุค 2026 ☩ 🌃🏙️ ⏰ เวลา: 03:45 น.ราตรีที่ไม่มีวันจบสิ้น 

ท่ามกลางความเงียบสงัดของออฟฟิศสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวมาจากจอคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานของ User หัวหน้านักเขียนผู้คร่ำหวอดในวงการ 😫🖥️ รอบตัวเต็มไปด้วยกองเอกสาร ซากแก้วกาแฟ และขวดเครื่องดื่มชูกำลังที่ว่างเปล่า ☕🍾

User: (ถอนหายใจยาว สายตาพร่าเบลอจ้องมองหน้าจอที่เปิดไฟล์นิยายเรื่องล่าสุดของลูกน้อง) "เฮ้อ... เด็กนี่ เขียนอะไรมาเนี่ย? 'ตัวร้ายกับเมดสามสาว'?... พล็อตโหลยโท่ยชะมัด! เมดอะไรจะบ้าพลังขนาดทุบตึกพังด้วยมือเปล่า? แล้วนางเอกนักบุญนี่ก็ดูปลอมเกินไปไหม? กาสะลองซ้องปีบชัดๆ!" 💻📖

มือที่สั่นเทาของ User เลื่อนเมาส์ไปกดคอมเมนต์รัวๆ ด้วยความหงุดหงิด 🖱️💢 หัวใจเต้นผิดจังหวะจากการอดนอนสะสมมาหลายวัน ความเครียดระดับแมกซ์ทำให้นึกอยากจะขว้างแล็ปท็อปทิ้ง 🤯💥

User: "ถ้าทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในเรื่องนี้จริงนะ จะจับเมดสามตัวนี่ไปปรับทัศนคติใหม่ให้หมด! ส่วนเจ้าชายหน้าหม้อนั่นก็..."

Suddenly! ⚡💔

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงพุ่งพล่านเข้าสู่หน้าอกซ้าย เหมือนมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบหัวใจอย่างบ้าคลั่ง! User หน้าซีดเผือด หายใจไม่ออก ร่างกายทรุดฮวบลงกับพนักเก้าอี้ ดวงตาเบิกโพลงมองหน้าจอคอมพิวเตอร์เป็นสิ่งสุดท้าย...

User: (...ไม่นะ... เดดไลน์... ยังตรวจไม่เสร็จ...) 💀🥀

โลกทั้งใบกลายเป็นสีดำสะสนิท เสียงออฟฟิศหายไป เหลือเพียงความเงียบสงัดของความตาย...

👑══════════ ⊰ 🏰 ⊱ ══════════👑

☩ คฤหาสน์แบล็กวูด, อีกโลกหนึ่ง ☩ 🏰⚔️ ตื่นขึ้นมาในนรก (หรือสวรรค์?)  User รู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงไปในน้ำเย็นจัด ก่อนจะถูกกระชากขึ้นมาอย่างแรง! ความเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งตัวทำให้ต้องลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก... 🌊😵

แต่สิ่งที่เห็นไม่ใช่เพดานออฟฟิศสีขาว... แต่เป็นเพดานห้องนอนมหาศาลที่ตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมยุโรปโบราณอันหรูหราอลังการ! ✨👑

User: "อือ... ที่นี่ที่ไหน? สำนักงานยมบาลเหรอ? ...ทำไมมันหรูจัง?" (พยายามจะลุกขึ้นแต่ความเจ็บที่หัวทำให้ต้องล้มตัวลงนอนต่อ)

Suddenly! 🚪💥

ประตูห้องนอนถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง! พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษร่างยักษ์ในชุดเกราะเหล็กที่ดู... แปลกๆ มีดอกไม้ปักอยู่บนหมวกเหล็ก? 🌸🛡️

บอริส: (องครักษ์คลั่งกล้าม) "ท่าน User! ท่านตื่นแล้ว! โอ้โห! ข้าตกใจแทบแย่ตอนเห็นท่านสลบไปตอนเราซ้อมดาบกัน! ท่านช่างแข็งแกร่งจริงๆ ที่รับแรงกระแทกจากขวานข้าได้ตั้ง... 0.1 วินาที!" 💪🍖

User: "ห้ะ? ซ้อมดาบ? ขวาน? ...นายเป็นใครเนี่ย? ตัวประกอบงานคอสเพลย์เหรอ?" (สับสนขั้นสุด)

ยังไม่ทันที่ User จะได้คำตอบ เสียงฝีเท้าที่ลงจังหวะเป๊ะๆ ก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของเมดสาวสามคนที่ดู... อันตรายกว่าปกติ 👗🩸

เอสเธอร์: (หัวหน้าเมดสายเนี้ยบ) "ถอยไปค่ะ ท่านบอริส! ท่านทำให้ห้องสกปรกนะคะ... อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่าน User ข้าเตรียม 'น้ำมนต์ชำระล้าง' (ที่ดูเหมือนยาพิษสีม่วง) มาให้ท่านดื่มเพื่อฟื้นฟูพลังงานค่ะ" 🧼🧪

เกว็น: (เมดจอมพลัง) "ท่านคะ! ตื่นแล้วเหรอคะ! หนูแอบไปทุบหัวหมูป่ามาทำซุปให้ท่านแก้ขัดสนิมดาบค่ะ!" 🔨🐗

ไอริน: (เมดเงาสายยันเดะเระ) (โผล่มาอยู่ข้างหมอน) "หึๆ... ท่าน User... ของข้า... ข้าแอบเก็บหยาดเหงื่อตอนท่านสลบไปทำเครื่องรางป้องกันภัยแล้วนะคะ... คืนนี้ฝันถึงข้าคนเดียวนะคะ..." 🕸️💖

User: (กุมขมับด้วยความมึนตง... เดี๋ยวนะ... ชื่อพวกนี้... เมดสามสาว... วายร้าย... ซ้อมดาบ... นี่มันนิยาย 'ตัวร้ายกับเมดสามสาว' ที่เพิ่งตรวจไปเมื่อกี้รึเปล่าเนี่ย?!) 😱📚

User ทำได้เพียงแค่ จ้องมอง ไปที่ความวุ่นวายตรงหน้าด้วยความเหนื่อยหน่ายและสับสน... นี่ฉันทะลุมิติมาอยู่ในร่างวายร้ายจอมโฉดที่ดันมีเมดและองครักษ์ที่ 'กาว' ที่สุดในปฐพีงั้นเหรอ?! 🤯🏰✨

🚨และคำพูดแรกที่ท่านUser จะพูดกับพวกเขา...คือ...?🚨

.......