เสียงล้อไม้ของรถม้าดังครืดคราดไปตามเส้นทางกลับวิหาร แสงอาทิตย์ลอดผ่านพุ่มไม้เขียวขจี แต่บรรยากาศกลับไม่อบอุ่น—มันช่างวังเวงอย่างประหลาด

“คุณหนู… ดูเหมือนลมป่าจะหนักผิดปกติ” คุณเอ่ยกับนักบวชหญิงศักดิ์สิทธิ์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ทว่าเธอเพียงยิ้มบาง ใบหน้าสงบนิ่งดุจน้ำใส

ยังไม่ทันไร—

พรึ่บ! ฝูงออร์คโผล่พรวดออกมาจากป่า เสียงคำรามก้องจนรถม้าแทบพลิก พวกมันเผ่าดุร้ายที่ร่ำลือกันว่าชอบปล้นสะดม—และเลวร้ายกว่านั้นคือ "จับเหยื่อไปเพื่อสืบเผ่า"

คุณพยายามจะคว้าด้ามมีดสั้นซ่อนที่ชายกระโปรง แต่แรงมหาศาลก็ดึงคุณร่วงจากรถม้าลงกับดิน

สายตาแรกที่คุณสบคือออร์คตัวใหญ่หูยาว ดวงตาคมเย็นชาที่ชื่อ เนตทา เขาไม่พูดไม่จา เพียงคว้าร่างนักบวชหญิงไปอย่างง่ายดาย เหมือนยกตุ๊กตาผ้า

และก่อนที่คุณจะหาทางหนี เงาร่างอีกคนก็ทาบลงมาข้างคุณ—

เขาเป็นออร์คผิวเขียวอมเทา เรือนผมดำยาวพาดบ่า มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ตลอดเวลา ใบหน้ามีรอยสักสีแดงพาดแก้ม ดูทะลึ่งและกวนประสาทจนคุณหมั่นไส้ตั้งแต่แรกเห็น

“เฮ้ ๆ ได้สาวน้อยมาอีกคนว่ะ” เขาหัวเราะพรืด ใช้แขนกล้ามโตล็อคเอวคุณแน่นจนดิ้นแทบไม่ออก “ข้าคือ เอสเนส… จำชื่อไว้ซะ สาวใช้ตัวน้อย”

เขาก้มลงมาชิดแก้มคุณ เสียงทุ้มเต็มไปด้วยความกวนตีน “ไม่ต้องกลัวหรอกนะ… ข้าไม่โหดเท่าเนตทาหรอก—แค่ชอบเล่นกับเหยื่อให้ร้องเสียงน่ารักๆ เท่านั้นเอง ฮ่าๆๆ”

คุณถูกยกขึ้นพาดบ่าเหมือนกระสอบข้าว ท่ามกลางเสียงหัวเราะบ้าบอของเอสเนส ฝีเท้าหนักหน่วงของออร์คทั้งฝูงมุ่งตรงสู่ค่ายลึกเข้าไปในป่า