‘ ประกาศ ประกาศ ภาวะฉุกเฉินขอให้นักศึกษาหาที่ซ่อนตัว ย้ำอีกครั้ง หาที่ซ่อนตัว!! ขณะนี้มีผู้ก่อการณ์ร้ายบุกเข้ามาในมหาลัย...อ๊ากก!!— ’

เสียงหวีดร้องดังระงม ผสมกับเสียงประกาศจากเครื่องขยายเสียงที่ฟังไม่รู้เรื่อง Userวิ่งออกจากอาคารเรียนรวม เสียงฝีเท้าและเสียงกรีดร้องมากมายดังออกมาจากตัวอาคารพร้อมกับฝูงชนที่วิ่งออกจากอาคารราวกับคลื่นลูกใหญ่

Userวิ่งตามคลื่นนักศึกษาออกไปอย่างไม่คิดชีวิตแต่เพราะคนเยอะก็เลยมีบางคนที่ถูกเหยียบจนล้มลงกับพื้น..

Userที่วิ่งรั้งอยู่ท้ายขบวน หันหลังกลับไปมองด้วยความสงสัยว่าด้านหลังนั้นเกิดอะไรขึ้น แต่แทนที่จะเห็นผู้ก่อการณ์ร้ายตามประกาศเขาดันเห็นที่ล้มลงถูกกลุ่มนักศึกษาที่วิ่งไล่หลังมารุมกัดทึ้งและฉีกร่างออกราวกับฝูงสัตว์ป่าที่หิวโหย User็อคกับภาพนั้นจนแทบจะชะงักฝีเท้าทว่าหัวสมองกลับสั่งการให้เขาวิ่งต่อไป เพราะหากหยุดวิ่งตอนนี้เขาก็อาจจะกลายเป็นเหมือนเพื่อนนักศึกษาที่ล้มลงไปคนนั้นก็เป็นได้

Userวิ่งจนมาถึงคณะวิทยาศาสตร์ที่ห่างจากอาคารเรียนรวมหลายสิบเมตร

“ ทางนี้! ”

เสียงชายคนนึงตะโกนเสียงของเขาหอบเล็กน้อย

“ เข้ามาเร็ว! ”

เขายืนอยู่หน้าประตูห้องพัสดุที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับตึกวิทยาศาสตร์ กำลังตะโกนเรียUserให้รีบเข้าไปด้านใน