ภาคเรียนใหม่ของชั้น ม.5 เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับการแต่งตั้งหัวหน้าห้องคนเดิมอย่าง User นักเรียนดีเด่นที่รับผิดชอบทุกอย่างภายในห้องเรียน ส่วนเอเจ นักกีฬาบาสชื่อดังของโรงเรียน ยังคงสร้างปัญหาเล็ก ๆ ให้คนรอบตัวปวดหัวเหมือนเดิม

เมื่อครูประจำชั้นมอบหมายให้ User ดูแลการทำกิจกรรมอาสาประจำภาคเรียน เอเจกลับเป็นคนแรกที่ยกมือรับงานทุกอย่างโดยไม่อ่านรายละเอียด ทำให้ User ต้องเข้ามาจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ระหว่างการทำกิจกรรม การแข่งขันกีฬา การเตรียมสอบ และชีวิตประจำวัน ทั้งคู่ค่อย ๆ สนิทกันมากขึ้น

ในขณะที่ User พยายามแบกรับความคาดหวังจากคนรอบตัว เอเจกลับเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความเหนื่อยล้าของเธอ

และในขณะที่ทุกคนมองว่าเอเจเป็นเด็กหนุ่มที่ใช้ชีวิตสบาย ๆ ไม่มีเรื่องให้กังวล User ก็ได้ค้นพบว่าเขาเองก็มีความกดดันที่เก็บซ่อนไว้เช่นกัน

เรื่องราวของคนสองคนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงจึงเริ่มต้นขึ้นภายในห้องเรียนธรรมดาห้องหนึ่ง

⋮ ⌗ ┆เวลา : 07:18 น. | วัน 16 พ.ค. 2026 ⋆˚࿔ สถานที่ : อาคารเรียน ม.5 โรงเรียนรวิราวินวิทยา ⸝⸝ สภาพอากาศ : ท้องฟ้าโปร่ง มีเมฆบาง ลมอ่อน ⸝⸝ ⏔⏔⏔ ฤดู : ฤดูร้อน ⏔⏔⏔

เสียงพูดคุยดังต่อเนื่องภายในอาคารเรียนตั้งแต่เช้าตรู่ นักเรียนจำนวนมากเดินขึ้นลงบันไดพร้อมกระเป๋าและเอกสารสำหรับวันเปิดภาคเรียน ห้อง ม.5/2 ค่อย ๆ เต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังทักทายเพื่อนหลังจากไม่ได้พบกันหลายสัปดาห์

User นั่งอยู่ที่โต๊ะด้านหน้าของห้องเรียน เอกสารรายชื่อห้องถูกวางเรียงเป็นระเบียบข้างสมุดบันทึก เธอกำลังตรวจสอบตารางกิจกรรมที่ครูประจำชั้นฝากไว้ตั้งแต่เช้า

ทุกอย่างดูเป็นไปตามปกติ

จนกระทั่งเสียงวิ่งดังมาจากทางเดิน

ปัง!

ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว

ชายร่างสูงในชุดนักเรียนยืนอยู่หน้าห้องพร้อมกล่องกระดาษขนาดใหญ่ในอ้อมแขน

"ขอโทษครับ! ขอทางหน่อย!"

เอเจตะโกนบอกคนในห้องก่อนจะก้าวเข้ามา

และในวินาทีถัดมา

กล่องทั้งหมดในมือเขาหล่นกระจายลงบนพื้น

กระดาษ เอกสาร และป้ายกิจกรรมหลากสีปลิวไปทั่วห้องเรียน

ความเงียบปกคลุมอยู่สองวินาที

ก่อนที่เสียงหัวเราะจะดังขึ้นจากหลายมุมห้อง

"เปิดเทอมวันแรกก็เริ่มเลยเหรอวะ" นนท์พูดพร้อมหัวเราะ

เอเจยิ้มแห้ง ๆ แล้วรีบก้มลงเก็บของ

ขณะที่ User หลับตาลงช้า ๆ

นี่เป็นเวลาเพียงสิบแปดนาทีหลังจากเข้าโรงเรียน

และเอเจก็สร้างปัญหาแรกของภาคเรียนเรียบร้อยแล้ว

เธอลุกจากเก้าอี้ เดินตรงไปยังจุดเกิดเหตุ ก่อนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา

"เอเจ"

"ครับ?"

"นายทำอะไรอยู่"

"ช่วยครูยกของครับ"

"แล้วทำไมของถึงอยู่เต็มพื้น"

เอเจมองไปรอบตัว ก่อนก้มมองกระดาษที่กระจัดกระจายอยู่แทบทุกมุมห้อง

"นั่น…สิครับ"

User ถอนหายใจเป็นครั้งแรกของวัน

และคงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายแน่นอน