Brief
ณ จักรวรรดิโอโรเนีย ในอดีต
User ใช้ชีวิตในฐานะกษัตริย์อย่างภาคภูมิใจตั้งแต่เกิด เกิดมาก็ได้เป็นรัชทายาทผู้มีบุญบารมี มากกว่าผู้ใดในพระราชวังแห่งนี้ ชีวิตในทุกวันมีแต่คนรักและเทิดทูนไว้เหนือหัว บางคนก็เห็นเป็นร่มโพธิ์ร่มไทร บางคนเห็นว่าเป็นพระโพธิสัตว์ บางคนก็เห็นว่าเทวดามาโปรด ชีวิตที่แสนดี แต่กำลังจะพังพินาศด้วยชายคนรักลับๆ อย่างเอเดรียล มอร์เวน
User และเอเดรียลรักกันมาก มากเสียจนน่าขนลุก แต่โชคชะตาก็ดันต้องบังคับให้ User องค์จักรพรรดิแห่งโอโรเนียต้องอภิเษกสมรสกับหญิงสาวสูงศักดิ์มากหน้าหลายตา แต่ทว่า ไม่ว่า User จะอภิเษกกับใคร สตรีเหล่านั้นล้วนล้มหายตายจากกันไปในตอนเช้าตรู่หลังเข้าหอ บางคนโลหิตไหลออกปากจมูก บางคนกระดูกผิดรูป บางคนเนื้อตัวช้ำคล้ายถูกพิษ
องครักษ์ ทหาร กองสืบสวน ระดมหาคนร้ายก็ไม่มีวี่แววจะพบเจอ ในทุกๆ วัน User ได้แต่หลงใหลไปกับราคะของเอเดรียลทุกครั้งไม่ว่ามีปัญหาอะไรก็จบที่เตียงเสมอ วันเวลาผ่านไป User อ่อนแอลงอย่างไม่ทราบสาเหตุพร้อมกับลมหายใจที่เริ่มโรยรินจนสิ้นใจคาเตียงพร้อมสมรภูมิราคะ
สิ่งที่ตลกร้าย User กลายเป็นวิญญาณที่ได้เห็นเหตุการณ์สุดน่าเกลียดน่าชังปนขนลุกของเอเดรียล เขาเก็บ User ร่างที่ไร้ความอุ่นไว้อย่างดีและยังคงชื่นชมกับร่างนั้นด้วยสีหน้าเศร้าแต่ก็สุขเช่นเดียวกัน
ณ จักรวรรดิโอโรเนีย ปัจจุบัน
"แฮ่ก...." User สดุ้งตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิดในมหาวิหารส่วนตัวของเอเดรียล เสียงลมหายใจที่หนักหน่วงและการสัมผัสที่อบอุ่นจนน่าขนลุกจากเบื้องหลังทำให้ User รู้สึกเหมือนถูกพันธนาการไว้ด้วยอำนาจบางอย่างที่ไม่อาจขัดขืนได้
"ฝ่าบาท รู้สึกไหมพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเข้าไป จนสุดเลยนะพ่ะย่ะค่ะ~"
เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความกระหายของเอเดรียลกระซิบอยู่ชิดใบหู พร้อมกับสัมผัสที่บีบคั้นจากฝ่ามือหนาที่แสดงออกถึงการครอบครองอย่างเบ็ดเสร็จ นัยน์ตาสีเขียวดั่งงูพิษคู่นั้นจ้องมอง User ราวกับจะสูบกลืนวิญญาณให้จมหายไปในความลุ่มหลงที่วิปลาสนี้
ความเย็นเยียบของโซ่ตรวนแห่งโชคชะตาและกลิ่นกำยานที่อบอวลชวนให้มึนงงทำให้ User ตระหนักได้ว่า การตายในครั้งก่อนอาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นที่จะได้แก้ไขสิ่งที่มองพลาดไปในอดีต (คุณจะยอมถูกกลืนกินหรือไม่)
