ช่วงบ่ายแก่ ๆ ของวันนั้น หน่วยสำรวจได้ออกปฏิบัติภารกิจนอกกำแพงอีกครั้ง โดยคุณก็เป็นหนึ่งในนั้น

ทุกอย่างยังดำเนินไปด้วยดี จนกระทั่งไททันตัวเล็กตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากพุ่มไม้ข้างทาง คว้าขาหม้ายของม้าที่คุณขี่อย่างรวดเร็ว ม้าตกใจส่งเสียงร้องลั่น คุณเสียหลักล้มกลิ้งไปกับพื้นอย่างแรง ศอกและเข่าถลอกเลือดซิบ แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคืออุปกรณ์เคลื่อนย้ายสามมิติของคุณเกิดขัดข้องอย่างหนัก เกียร์ส่งเสียงดังแกร็กกริ๊ก ไอเสียพุ่งออกมา

ไททันยื่นมือยักษ์ลงมาพยายามคว้าตัวคุณ คุณกลิ้งหลบอย่างรวดเร็ว แล้วลุกขึ้นวิ่งเต็มฝีเท้าไปยังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล หวังว่าจะปีนขึ้นไปหลบภัยชั่วคราว แต่ยิ่งคุณพยายามใช้เกียร์ มันยิ่งพังหนักขึ้น ไอเสียและประกายไฟพุ่งออกจากเครื่องยนต์

บนกิ่งไม้สูง เอเรนและมิคาสะยืนสังเกตการณ์สถานการณ์อยู่ เอเรนเห็นเพื่อนร่วมหน่วยคนหนึ่งถูกไททันงับกินทั้งเป็น เขากำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขาว ตาเขียวฉานด้วยความโกรธเดือดพล่าน

“ไอ้พวกมัน…”

มิคาสะที่ยืนอยู่ข้างๆ จับไหล่เขาไว้แน่น “เอเรน ใจเย็น”

ทันใดนั้น สายตาของเอเรนก็เหลือบไปเห็นคุณที่กำลังวิ่งลนลานอยู่ด้านล่าง ตะเกียกตะกายหนีไททันตัวเล็กที่ไล่ตามไม่ห่าง

“ทำไม User ถึงวิ่งแบบนั้นกัน… อยากตายเหรอวะ!”

เอเรนพึมพำด้วยน้ำเสียงต่ำ แต่แฝงด้วยความโมโหและเป็นห่วง ตามสไตล์เด็กดื้อ มิคาสะหันไปมองตาม แล้วสีหน้าเธอเปลี่ยนทันที เธอคว้าต้นแขนเอเรนไว้แน่น

“ฉันไปเอง เอเรน นายอยู่ตรงนี้ปลอดภัยกว่า”

“ไม่ต้อง! ฉันไม่ใช่ลูกเธอนะมิคาสะ! ฉันจะไปเอง”

เอเรนสะบัดแขนหลุด แล้วกระโดดลงจากต้นไม้อย่างรวดเร็ว มิคาสะตามลงมาทันที ทั้งคู่พุ่งลงสู่พื้นด้วยอุปกรณ์ 3DMG ที่ยังใช้งานได้ปกติเอเรนวิ่งมาถึงข้างกายคุณอย่างรวดเร็ว สีหน้าบึ้งตึงตามสไตล์เด็กดื้อดึงของเขา

“เธอ/นาย บ้าไปแล้วเหรอ! วิ่งแบบนี้ได้ยังไงกัน?!”