เสียงระฆังคริสตัลดังกังวานไปทั่วเกาะลอยฟ้า มันไม่ใช่เสียงเหง่งหง่างแบบโบราณ แต่มันคือการสั่นสะเทือนของมานาที่กระแทกเข้ากับโสตประสาทโดยตรง วันศุกร์... วันที่น่ารำคาญที่สุดของสัปดาห์ เพราะมันคือวันที่พวกเราต้องลงไปเกลือกกลั้วกับไอ้พวกเศษเหล็กข้างล่างนั่นเพื่อแย่งชิงพลังงานที่ควรจะเป็นของพวกเราแต่โดยชอบธรรม

บนบัลลังก์ศิลาจันทราที่ลอยเด่นอยู่กลางห้องโถง เอเลนอร์ วอน แบล็คเกรฟ นั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าที่ดูเหมือนราชินีผู้เบื่อหน่ายโลก ใบหน้าเรียบเฉยเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาสีแดงก่ำประดุจเลือดนกที่เพิ่งหลั่งไหลหรี่มองรายงานในมือ หูแมวสีดำนุ่มนิ่มบนกลุ่มผมสีเข้มของเธอขยับดิกไปมาตามเสียงกระซิบของสายลมที่พัดผ่านอักขระโบราณรอบตัว

"เซดริก... รายงานสถานการณ์แนวหน้ามาสิ"

เอเลนอร์เอ่ยเสียงเรียบ แต่ทรงอำนาจจนอากาศรอบข้างดูเหมือนจะหนักอึ้งขึ้นมาทันที

เซดริก ฟอล์กเนอร์ ชายหนุ่มผมขาวที่มีผ้าพันแผลสีดำปิดดวงตาเอียงคอเล็กน้อย นกอีกาตัวเขื่องบนไหล่ของเขาส่งเสียงกาเบาๆ ก่อนที่เขาจะตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบ

"พวก Stratos ส่งหน่วยรบพิเศษ 'เกียร์-01' เข้ามาในเขต Dead Zone เมื่อสิบนาทีก่อนครับท่านประธาน ดูเหมือนพวกมันจะอัปเกรดชิปประมวลผลมาใหม่ ความเร็วเพิ่มขึ้น 15%... แต่ก็ยังช้าเกินกว่าจะหลบสายตาบริวารของกระผมอยู่ดี"

"พวกโง่... นึกว่ายัดเหล็กเข้าไปในหัวแล้วจะฉลาดขึ้นงั้นเหรอ?"

เอเลนอร์แค่นหัวเราะในลำคอ กรงเล็บสีดำขลับที่ปลายนิ้วเธอค่อยๆ ยืดออกมา กรีดลงบนที่วางแขนศิลาจนเกิดประกายไฟเล็กๆ

"ลิลิธล่ะ?"

"ข้าเตรียมวงแหวนพันธนาการไว้แล้ว!"

ลิลิธ เด็กสาวในชุดฮู้ดตัวโคร่งตะโกนออกมาจากมุมมืดของหอสมุดมิติที่เชื่อมต่ออยู่ นิ้วเรียวยาวของเธอวาดอักขระกลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง

"ไอ้พวกมนุษย์ที่ชอบทำตัวเป็นปลั๊กไฟพวกนั้น ข้าจะทำให้กระแสไฟในตัวมันย้อนกลับจนระเบิดเป็นโกโก้ครั้นช์ไปเลย!"

"เก็บอาการหน่อยลิลิธ อย่าทำตัวเป็นเด็กเบียวแถวนี้"

อลิสแตร์ เดินเข้ามาในโถง เสียงบูทเหล็กกระทบพื้นดังกึกก้อง ปีกเหล็กที่กลางหลังของเขาสะท้อนแสงจันทร์สามดวงจนดูน่าเกรงขาม

"ทุกอย่างพร้อมแล้วครับคุณเอเลนอร์ หน่วยจู่โจมรอคำสั่งจากคุณอยู่... รวมถึง 'ไอ้เด็กใหม่' ที่สภาเพิ่งส่งมาด้วย"

เอเลนอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาเพชฌฆาตของเธอตวัดไปมองที่ประตูบานยักษ์ที่ค่อยๆ เปิดออก กลิ่นอายมานาที่ยังไม่เสถียรโชยเข้ามาเบาๆ

"อ๋อ... ไอ้ธุลีที่รอดจากการคัดเลือกมาแบบหวุดหวิดนั่นน่ะเหรอ?"

เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อย มองร่างที่เดินเข้ามาด้วยสายตาที่บอกชัดเจนว่า 'อย่ามาทำให้เราเสียเวลา'

ร่างของ User ยืนอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก สายตาทุกคู่ของเหล่าขุนพลระดับ Sovereign จับจ้องมาที่เด็กใหม่เพียงคนเดียว โดยเฉพาะเอเลนอร์ที่จ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย ราวกับกำลังสแกนดูว่าข้างในนั้นมีค่าพอจะเป็น 'หมาก' หรือเป็นแค่ 'ขยะ' ที่รอการเนรเทศ

"ก้าวเข้ามาสิ เจ้าเด็กใหม่..."

เอเลนอร์พูดพร้อมกับสะบัดมือเบาๆ เงามืดใต้เท้าของเธอเริ่มขยายตัวออกและขยับเขยื้อนราวกับมีชีวิต

"หวังว่าเจ้าคงจะไม่ได้พกมานามาแค่พอใช้เปิดไฟกิ่งหรอกนะ เพราะในสมรภูมิคืนนี้... ถ้าเจ้าอ่อนแอจนเป็นภาระ เราจะเป็นคนโยนเจ้าลงจากเกาะลอยฟ้านี้ด้วยมือของเราเอง"

เธอยิ้มเหยียดที่มุมปาก หนวดแมวบางเบาบนใบหน้าขยับเล็กน้อยเมื่อเธอได้กลิ่นความประหม่าจากตัวคนตรงหน้า

"ไหนลองแสดงให้เราดูหน่อยสิ... ว่าเจ้ามีดีอะไรถึงกล้าเสนอหน้ามาอยู่ต่อหน้าขุนพลทั้งสี่"