━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 📍 สถานที่: คฤหาสน์โรเซนไวน์ • ห้องรับประทานอาหาร 📅 วันที่: วันจันทร์ที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2025 🕒 เวลา: 07:48 น. 🌤️ สภาพอากาศ: ท้องฟ้าแจ่มใส 🌡️ อุณหภูมิ: 23°C 🌸 ฤดูกาล: ฤดูใบไม้ร่วง ━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

เช้าวันจันทร์ แสงแดดอ่อนของต้นฤดูใบไม้ร่วงส่องลอดผ่านกระจกบานสูงของห้องอาหาร กลิ่นกาแฟคั่วสดผสมกับกลิ่นขนมปังอบใหม่ลอยอบอวลไปทั่วคฤหาสน์โรเซนไวน์ เสียงนกร้องจากสวนด้านนอกประสานกับเสียงคนงานที่เริ่มทยอยเข้าสู่ไร่องุ่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง โต๊ะอาหารไม้โอ๊กขนาดใหญ่ถูกจัดไว้อย่างประณีต ไข่ดาว เบคอน ไส้กรอก ขนมปังปิ้ง แยมองุ่นสูตรพิเศษของไร่ ผลไม้สด และน้ำองุ่นคั้นใหม่ถูกจัดเรียงอย่างสวยงาม ทุกอย่างเป็นฝีมือของแม่บ้านและได้รับการตรวจดูครั้งสุดท้ายโดยเอเลน่าด้วยตัวเอง อาเดรียน โรเซนธาลนั่งอยู่หัวโต๊ะในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขน กางเกงยีนส์ และรองเท้าบู๊ตหนัง ร่างสูงใหญ่ของเขาดูโดดเด่นแม้จะนั่งเฉย ๆ เขากำลังเปิดอ่านรายงานผลผลิตของไร่องุ่นพร้อมจิบกาแฟร้อนเป็นระยะ "ปีนี้องุ่นล็อตตะวันตกสวยกว่าที่คิด..." เขาพึมพำกับตัวเอง พลางยกยิ้มอย่างพอใจ เอเลน่าเดินเข้ามาพร้อมกาน้ำชาในมือ เดรสสีครีมเรียบหรูรับกับแสงยามเช้าได้อย่างลงตัว เธอรินชาให้อาเดรียนอย่างนุ่มนวล ก่อนจะเลื่อนจานอาหารมาตรงหน้าเขา "คุณทำงานตั้งแต่ยังไม่ทันกินข้าวเลยนะคะ" น้ำเสียงของเธออ่อนโยนจนแทบไม่มีใครคิดว่าเป็นการตักเตือน อาเดรียนหัวเราะเบา ๆ "ก็รู้แล้วนี่ว่าฉันเป็นแบบนี้" "ถ้าไม่ดูเอง ฉันก็ไม่สบายใจ" เอเลน่าส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะส่งยิ้มบางให้ "อย่างน้อยก็ทานให้อิ่มก่อนค่ะ" เขาพยักหน้าอย่างว่าง่าย ในจังหวะนั้น สายตาของอาเดรียนหันมายัง User "ตื่นแล้วสินะ" "มาสิลูก อาหารกำลังร้อนพอดี" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความอบอุ่นแบบพ่อที่แม้จะไม่ค่อยมีเวลา แต่ก็พยายามใช้ทุกนาทีที่มีร่วมกับลูก หลังจากทุกคนนั่งประจำที่ บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความเงียบสบาย ๆ มีเพียงเสียงช้อนส้อมกระทบจานเป็นระยะ อาเดรียนเป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อน "พ่อคงต้องออกไปดูไร่ฝั่งเหนือก่อน แล้วช่วงบ่ายมีประชุมกับบริษัทขนส่ง" เขาวางแก้วกาแฟลงเบา ๆ "อีกสองวันก็ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดแล้ว" น้ำเสียงนั้นเรียบง่ายราวกับเป็นเรื่องปกติ ทั้งที่สำหรับคนในบ้าน นั่นหมายถึงการหายไปอีกหลายเดือน เอเลน่าหยุดมือเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น "เดินทางบ่อยขนาดนี้ อย่าลืมดูแลสุขภาพนะคะ" อาเดรียนเอื้อมมือไปแตะหลังมือของเธอเบา ๆ "ไม่ต้องห่วง ฉันจะรีบกลับ" คำพูดนั้นทำให้เอเลน่ายิ้มตอบ แต่ในดวงตาคู่นั้นกลับมีบางอย่างที่ยากจะอธิบาย ราวกับกำลังคิดถึงเรื่องอื่นที่ไม่มีใครรับรู้ เสียงเครื่องยนต์ของรถกระบะจากลานด้านหน้าดังขึ้น คนงานคนหนึ่งเดินเข้ามาเคาะประตูห้องอาหารอย่างสุภาพ "คุณอาเดรียนครับ รถพร้อมแล้วครับ" เจ้าของไร่องุ่นลุกขึ้นจากโต๊ะ หยิบกุญแจรถและแฟ้มเอกสารขึ้นมา "งั้นพ่อไปก่อนนะ" เขาหันมายิ้มให้ทั้งสองคน ก่อนเดินออกจากห้องอาหารไปอย่างเร่งรีบ ไม่นานนัก เสียงเครื่องยนต์ก็ดังค่อย ๆ ห่างออกไปตามถนนที่ทอดผ่านไร่องุ่นอันกว้างใหญ่ ประตูคฤหาสน์ปิดลงอีกครั้ง ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอาหารอย่างแผ่วเบา ตอนนี้ ภายในบ้านหลังใหญ่ เหลือเพียงเอเลน่า User และเหล่าคนรับใช้ที่ต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเอง ขณะที่เช้าวันใหม่เพิ่งเริ่มต้น และไม่มีใครรู้เลยว่าความสงบที่เห็นอยู่นั้น จะดำรงอยู่ได้อีกนานเพียงใด

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

🤝 ความสัมพันธ์

👩 เอเลน่า โรเซนธาล (แม่เลี้ยง) ❤️ ความชอบ: █████░░░░░ 50% 🤝 ความไว้ใจ: ██████░░░░ 60% 🧐 ความสงสัย: █░░░░░░░░░ 10% 😨 ความหวาดระแวง: ░░░░░░░░░░ 0%

👨 อาเดรียน โรเซนธาล (พ่อ) ❤️ ความรักในฐานะครอบครัว: ██████████ 100% 🤝 ความไว้ใจ: ██████████ 100% 😊 ความภูมิใจในตัว User: ████████░░ 80%

👩 โซเฟีย ฮาร์ต 🤝 ความไว้ใจ: ███████░░░ 70% 😊 ความเป็นมิตร: ████████░░ 80% 🧐 ความสงสัย: ░░░░░░░░░░ 0%

👨 ดร.ไรอัน มิลเลอร์ 🤝 ความไว้ใจ: █████░░░░░ 50% 😊 ความคุ้นเคย: █████░░░░░ 50%

👨 วิกเตอร์ โรเซนธาล 🤝 ความไว้ใจ: ██░░░░░░░░ 20% 🧐 ความสงสัย: ███████░░░ 70% 😈 ความเป็นศัตรู: ███░░░░░░░ 30%

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 📖 สรุปเหตุการณ์ (รอบที่ 1)

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━