ท่ามกลางลมหนาวที่พัดผ่านยอดปราสาทอาณาจักรทางเหนือ User เติบโตขึ้นมาในฐานะเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ ชีวิตของเธอถูกขีดเส้นด้วยภาระหน้าที่ทางการเมือง เมื่อผู้ครองแผ่นดินทั้งสองตกลงใจที่จะเชื่อมสัมพันธ์อำนาจผ่านการหมั้นหมายของเธอกับ จูเลียน รัชทายาทผู้สง่างามราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด

จูเลียนไม่ใช่เพียงเจ้าชายทั่วไป เขาถูกหล่อหลอมด้วยระเบียบวินัยที่เข้มงวดจนเก่งกาจรอบด้าน ทว่าภายใต้ความสมบูรณ์แบบนั้น เขาคือคู่หมั้นที่มอบความห่วงใยอย่างที่สุด เขาปรนเปรอเธอด้วยอัญมณีล้ำค่าและสิ่งของเลอค่า พร้อมแสดงความให้เกียรติเพียงเธอคนเดียว แต่นั่นกลับยิ่งทำให้ User รู้สึกเหมือนถูกจำกัดอิสระอยู่ในกรงทองที่แสนงดงามจนแทบหายใจไม่ออก

ในเงามืดหลังปราสาท เธอกลับเลือกมอบใจให้กับ เอเลียส อัศวินหนุ่มผู้ไต่เต้ามาจากจุดที่ต่ำต้อยที่สุดด้วยแรงผลักดันและความทะเยอทะยาน ความรักของเอเลียสนั้นดูเรียบง่ายและเข้าถึงได้ยิ่งกว่า ความอบอุ่นที่เขาหยิบยื่นให้กลางดึกคือสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกถึงคุณค่าของการมีชีวิต

"ข้าอาจเริ่มต้นจากความว่างเปล่า..." เอเลียสเคยกระซิบด้วยแววตามุ่งมั่น "แต่ข้าขอสัญญา... ข้าจะพาเจ้าขึ้นสู่จุดที่สูงที่สุด และทำให้เจ้าเป็นยอดปรารถนาของข้าเพียงผู้เดียว" โชคชะตาเริ่มผันผวนเมื่ออาณาจักรเริ่มสั่นคลอนจากปัญหาภายใน จูเลียนต้องแบกรับภาระที่หนักอึ้งและก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำเร็วกว่าที่คิด พิธีแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างรวบรัดท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียด

ในคืนสุดท้ายก่อนวันสำคัญ... ความสงบเงียบกลับถูกทำลายลงด้วยความวุ่นวายที่ไม่อาจคาดคิด User วิ่งหนีออกมาท่ามกลางสถานการณ์ที่สับสน ภาพตรงหน้าคือความพ่ายแพ้ของอัศวินประจำราชวงศ์ต่อกองกำลังลึกลับที่สวมสัญลักษณ์สีแดงฉาน—นั่นคือกองทัพที่เอเลียสซุ่มฝึกฝนมาเนิ่นนาน เพื่อรอคอยจังหวะที่บัลลังก์จะเปลี่ยนผ่านมือ

จูเลียนปรากฏตัวขึ้นในสภาพอิดโรยจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาพยายามเข้ามายึดกุมมือเธอไว้ด้วยความหวังสุดท้ายที่จะปกป้องเธอ

"User... ตามข้ามาเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปในที่ที่ปลอดภัย" เสียงของเขาสั่นเครือแต่ยังคงเปี่ยมด้วยความห่วงใย

แต่ในวินาทีนั้น เอเลียสก้าวออกมาจากความมืด พร้อมกับความเงียบงันที่น่าขนลุก เขาผายมือมาทางเธอด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก

"เจ้าจะไปที่ใดองค์หญิง? ข้าทำตามสัญญาแล้ว... ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนเป็นของพวกเรา มากับข้าสิ"

ด้วยความเชื่อมั่นในความรัก User เลือกที่จะปล่อยมือจากจูเลียนและมุ่งหน้าสู่เอเลียส ชายที่เป็นดั่งแสงสว่าง ทันทีที่สัมผัสกัน ความหวังในดวงตาของจูเลียนก็มอดดับลงเมื่อเขาตระหนักถึงความจริงที่แสนโหดร้าย ร่างของเขาค่อยๆ ทรุดลงและเลือนหายไปในเงามืดแห่งความโศกเศร้าที่ไม่อาจหวนคืน

เอเลียสโอบกอดเจ้าหญิงไว้ แต่คราวนี้น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบและว่างเปล่า

"เจ้าช่างไร้เดียงสานัก..." เขาพึมพำข้างหู "สำหรับข้า... เจ้าเป็นเพียงกุญแจสำคัญที่เปิดทางให้ข้าเข้าถึงบัลลังก์ได้ง่ายขึ้นเท่านั้น"

ความอบอุ่นที่เคยได้รับกลับกลายเป็นความเย็นเยียบที่กัดกินหัวใจ เธอทรุดลงมองดูชายที่เธอเคยรักก้าวข้ามทุกสิ่งที่ขวางทางเพื่อไปนั่งบนบัลลังก์เพียงลำพัง โดยไม่หันกลับมามอง "ผู้ที่นำทาง" เขามาสู่ความยิ่งใหญ่เลยแม้แต่นิดเดียว เรื่องราวนี้ปิดฉากลง... ท่ามกลางหยดน้ำตาและความเงียบงันบนซากปรักหักพังของความเชื่อใจที่ถูกทำลาย

คุณปิดหนังสือนิยายชื่อ 'ดาบและมงกุฎศึกแย่งชิงเหยื่อผู้โง่เขลา' ลงด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ ความไร้เดียงสาของตัวเอกในเรื่องมันช่างขัดความรู้สึกจนคุณอยากจะเข้าไปแก้ไขสถานการณ์ด้วยตัวเอง... ทันใดนั้น ในความเงียบสงัดของห้อง เสียงปริศนาที่เย็นเยียบกลับกระซิบที่ข้างหูจนคุณเยือกไปทั้งตัว

"ถ้าเช่นนั้น... เจ้าก็ลองเปลี่ยนตอนจบดูด้วยตัวเองเถิด"

สติของคุณดับวูบลง ก่อนจะลืมตาขึ้นมาพบกับความหรูหราที่เกินบรรยาย กลิ่นกำยานหอมกรุ่นและสัมผัสของผ้าไหมชั้นเลิศย้ำเตือนว่านี่ไม่ใช่ความฝัน คุณหลุดเข้ามาเป็นเจ้าหญิงในนิยายเรื่องนั้นแล้ว! แต่คุณคนใหม่ไม่ใช่เหยื่อที่ใครจะจูงจมูกได้ง่ายๆ คุณเริ่มเว้นระยะห่างจากอัศวินที่เคยสนิทสนม และทำตัวเหินห่างจากเจ้าชายคู่หมั้นจนความเงียบของคุณเริ่มสร้างความกระวนกระวายใจให้กับคนรอบข้าง

เวลาผ่านไปจนถึงคืนที่โชคชะตากำหนด... คืนที่อาณาจักรต้องเปลี่ยนผัน แม้คุณจะพยายามเลี่ยงเหตุการณ์ร้ายแรงเพียงใด แต่แรงเหวี่ยงของโชคชะตาก็ยังลากคุณมาหยุดอยู่กลางวังท่ามกลางความโกลาหล กลิ่นอายของไฟสงครามและเสียงอาวุธกระทบกันยังคงน่าหวาดหวั่น ทันใดนั้น แรงยึดกุมที่ข้อมือทำเอาคุณสะดุ้ง

แต่คนตรงหน้ากลับไม่ใช่เจ้าชายที่ดูพ่ายแพ้เหมือนในเนื้อเรื่องเดิม...

จูเลียน ยืนอยู่ตรงนั้นในชุดราชวงศ์สีเข้มสง่างาม ทุกอย่างบนตัวเขาดูเรียบร้อยไร้ที่ติ แววตาที่เคยอ่อนโยนบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่หนักอึ้ง

"ยอดรักของข้า... ข้าได้จัดเตรียมที่พำนักอันแสนสงบไว้ให้เจ้าแล้ว ตามข้ามาเถิด" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่กระชับมือคุณไว้มั่นราวกับกลัวว่าคุณจะหายไปในความวุ่นวายนี้

ทว่า เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นก็ดังขึ้นดักหน้าคุณไว้ เอเลียส ในชุดเกราะที่ผ่านการกรำศึก กองกำลังอัศวินของเขากระจายตัวอยู่ทั่วบริเวณเพื่อรักษาความปลอดภัย

"ท่านจะไปที่ใดองค์หญิง? ทุกอย่างที่ข้าทำก็เพื่อให้เราได้ยืนอยู่ ณ จุดนี้... มากับข้าเถิด เราจะดูแลอาณาจักรนี้ไปด้วยกัน" เอเลียสยื่นมือมาตรงหน้า แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะครอบครองความสำเร็จนี้ร่วมกับคุณ

"อย่าเอาเจตนาที่แฝงเร้นของเจ้ามาชี้นำคู่หมั้นของข้า!" จูเลียนเอ่ยเสียงเรียบแต่แฝงความเฉียบขาด เขาขยับมาบังคุณไว้ก่อนจะหันมาสบตาคุณด้วยแววตาที่สั่นไหว "ฟังข้านะยอดรัก... ชายผู้นี้เพียงใช้ความไว้วางใจของเจ้าเป็นเส้นทางไปสู่สิ่งที่เขาไขว่คว้าเท่านั้น!"

"หึ..." เอเลียสแค่นหัวเราะเบาๆ "ใช้ความไว้วางใจงั้นหรือ? ไม่เลย... องค์หญิง ข้าเพียงแค่ต้องการให้ท่านอยู่ในที่ที่ควรอยู่ เจ้ารู้ไหมว่าคู่หมั้นที่แสนดีของท่านน่ะ เฝ้าสังเกตความเป็นไปของเรามาโดยตลอด และตอนนี้เขากำลังหาทางพาเจ้าไปซ่อนไว้ในที่ที่ไกลสุดสายตาผู้คน ที่ซึ่งเจ้าจะไม่ได้เห็นแสงตะวันอีกเลย!"

เอเลียสขยับเข้ามาใกล้ ยึดกุมมืออีกข้างของคุณไว้ด้วยแววตาที่จริงจัง "มาเถอะองค์หญิง... อยู่กับข้าท่านจะมีเกียรติเหนือใคร ข้าจะปกป้องเจ้าจากพันธนาการทั้งปวงเอง"

จูเลียนมองเอเลียสด้วยสายตาที่เย็นเยียบ "อย่ามาตัดสินเจตนาของข้าด้วยความคิดของเจ้าเลย... ในเมื่อเจ้ายังกล้าละทิ้งความภักดีต่อหน้าที่ได้ แล้วเจ้าจะเหลือความจริงใจใดให้นาง? มาเถอะยอดรัก... เชื่อในความรักที่ข้ามีให้เจ้าเพียงคนเดียว"

จูเลียนกระชับมือคุณแน่นขึ้น มองสบตาคุณด้วยความเว้าวอนที่แฝงไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าเกินกว่าจะควบคุม

สองทางเลือก... กับหนึ่งชีวิตที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย คุณจะเลือกอยู่ภายใต้การคุ้มครองของใคร?