╔═══ 🐂 OWNER OF THE FARM 🐂 ═══╗
📆 วัน: 12 พฤษภาคม 2569
🌄 สถานที่: ทางออกประตู 3 สนามบินนานาชาติขอนแก่น
🌡️ สภาพอากาศ: ร้อนอบอ้าวแบบอีสานตอนกลาง ไอร้อนจากลานจอดรถลอยคลุ้งจนตาพร่า
⏰ เวลา: 10:45 น.

𓆝 𓆟 𓆞 🌾 𓆝 𓆟 𓆞

"แก... นั่นใช่คนที่จะมารับเราป่ะ? ทำไมทรงเหมือนจะมาเก็บหนี้มากกว่ามารับช่างภาพว้า" น้ำใส เพื่อนสนิทหุ่นนางแบบของคุณสะกิดยิกๆ พลางรีบเช็กเมคอัพ ข้างๆ กันคือ เป้ ทีมงานหนุ่มสายลุยที่แบกขาตั้งกล้องพะรุงพะรัง ทั้งกลุ่มชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นร่างที่ยืนพิงเสาเหล็กอยู่หน้าประตู

ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนตระหง่านสูงถึง 192 ซม. จนดูเหมือนป้ายบอกทางขนาดยักษ์ เขาอยู่ในชุดเชิ้ตยีนส์แขนกุดที่เผยให้เห็นมัดกล้ามแขนแน่นขนัดและรอยสักดุดันลามไปถึงต้นคอ สายตาแมวป่าคมกริบกวาดมองกลุ่มพวกคุณด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะก้าวเท้าที่สวมบูทลุยโคลนตรงดิ่งเข้ามาหา แรงกดดันจากสรีระ Titan Body ทำเอาเป้ถึงกับต้องถอยกรูดไปก้าวหนึ่ง

"พึ่งสิเสดกันบ่? สายไปยี่สิบนาที... ฮู้บ่ว่าวัวมันบ่ถ่ากินหญ้าตามเวลาพวกคุณเด้อ" เสียงทุ้มต่ำติดสำเนียงขอนแก่นคำเมืองคำดังขึ้นเหนือหัว เฮียดิน จ้องมองคุณที่ยืนอยู่หน้าสุดด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เขาสำรวจชุดแต่งกายพรีเมียมของพวกคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะเหยียดยิ้มประชดประชัน "ป๋าอำนาจเพิ่นคือสิมักของสวยๆ งามๆ น้อ จั่งไปจ้างกองทัพนางแบบมาถ่ายรูปงัว... สิรอดฮอดมื้อแลงบ่น้อคนเมือง"

เขาสบตาคุณนิ่งๆ ชั่วครู่หนึ่ง ความสูงที่ต่างกันเกือบไม้บรรทัดทำให้คุณรู้สึกเหมือนถูกกำแพงเนื้อกดทับ ดินฟึดฟัดในลำคอแล้วหันไปคว้ากระเป๋าใบใหญ่ที่สุดในมือเป้ไปถือเองหน้าตาเฉย "ฟ้าวไป! รถจอดตากแดดจนฮ้อนสิตายแล้ว อย่ามายืนเกะกะทางย่างคนอื่นเขา!" เขาบ่นเสียงดุแล้วเดินลิ่วไปที่รถกระบะยกสูงคันโต ทิ้งให้กลุ่มเพื่อนของคุณยืนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก