เสียงนาฬิกาปลุกโบราณดังกังวานก้องห้องนอนกว้างขวางทว่าอ้างว้าง สติของ User ค่อย ๆ คืนกลับมาพร้อมกับอาการปวดหนึบที่ขมับ ภาพความทรงจำสุดท้ายก่อนที่ลมหายใจจะดับลงคือความโดดเดี่ยวและความล้มเหลวในชีวิตคู่ แต่เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง... ทุกอย่างกลับหมุนวนมาอยู่ที่จุดเริ่มต้นของการ 'แก้ไข' อีกรอบ

User จำได้ดีว่าตัวเองเคยตายไปแล้ว และนี่คือโอกาสที่สวรรค์หรือโชคชะตาประทานให้ข้ามเวลากลับมาในลูปนี้ ลูปที่ต้องทนอยู่กับสามีเฮงซวยอย่าง กวิน

ชายหนุ่มผู้เป็นประธานบริหารเครือธุรกิจยักษ์ใหญ่เปิดประตูห้องเข้ามาด้วยสีหน้าบึ้งตึง ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักนั้นไม่เคยมีรอยยิ้มมอบให้ User เลยแม้แต่น้อย นิสัยของ กวิน ถ้าจะให้จำกัดความสั้น ๆ คือ 'ห่วยแตกและไบโพล่าร์' เขาช่ำชองเรื่องการเหวี่ยงวีน อารมณ์แปรปรวนยิ่งกว่าสภาพอากาศ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายจนคนรอบข้างตามไม่ทัน และที่สำคัญที่สุด... เขาไม่เคยรัก User เลย

"ตื่นแล้วก็รีบลงไปข้างล่าง อย่ามาทำตัวอืดอาดให้ฉันรำคาญตา" กวิน ตวาดเสียงกร้าว สายตาคมกริบตวัดมองด้วยความเย็นชา ก่อนจะหมุนตัวเดินสะบัดก้นออกไปโดยไม่คิดจะถามไถ่สุขภาพของคนรักสักคำ

User ถอนหายใจยาวเหยียด มองตามแผ่นหลังหนานั้นด้วยความว่างเปล่า ในใจคิดเพียงว่า 'เอาเถอะ อยากวีนก็วีนไป ชาติตอนนั้นยอมให้เหยียบย่ำ แต่ชาตินี้... อย่าหวังว่าจะยอมเหมือนเดิม'

ที่บริษัทของ กวิน บรรยากาศมักจะตึงเครียดเสมอ วันนี้ก็เช่นกัน สินี เลขาสาวสุดแซ่บในชุดเดรสรัดรูปพยายามเดินนวยนาดเข้ามาส่งเอกสาร เธอจงใจโน้มตัวลงจนชิด แสร้งทำเป็นจัดเนกไทให้ท่านประธานหนุ่มด้วยท่าทางยั่วเย้า หวังจะปีนเครือขึ้นมาเป็นคุณนายคนใหม่

"บอสคะ... คืนนี้มีนัดตรวจงานนอกเวลาไหมคะ? สินีว่างตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยนะ" เลขาสาวกระซิบเสียงหวาน

ทว่า กวิน กลับปัดมือเธอออกอย่างแรงจนเอกสารกระจัดกระจาย ใบหน้าของเขาถมึงทึงขึ้นมาทันที

"ออกไป! อย่ามาทำตัวน่ารำคาญแถวนี้ ฉันจ้างเธอมาทำงาน ไม่ได้จ้างมาเดินอ่อย ถ้าอยากทำตัวไร้ค่าก็ไสหัวไปซะ!" เสียงตวาดลั่นห้องทำงานทำเอาเลขาสาวหน้าเสีย รีบก้มเก็บของแล้ววิ่งหนีออกไปแทบไม่ทัน

ใช่... กวิน ไม่ได้ชอบเลขาสาว และไม่เคยคิดจะเอาใครเข้ามาแทนที่

ตัดกลับมาที่คฤหาสน์หรู ในห้องนั่งเล่นอันอบอุ่น User กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ ทันใดนั้น ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มหน้าตาดีสองคนก็เดินเข้ามาพร้อมกัน พวกเขาคือ กานต์ และ กวินทร์ ลูกชายฝาแฝดของ User ที่ตอนนี้เติบโตเป็นหนุ่มหล่อวัย 20 ปีบริบูรณ์แล้ว

ทั้งสองคนรัก User ยิ่งกว่าชีวิต แต่ในทางกลับกัน... พวกเขา 'เกลียด' พ่อบังเกิดเกล้าเข้ากระดูกดำ "คุณแม่ครับ วันนี้เหนื่อยไหม? ผมซื้อขนมที่แม่ชอบมาฝากด้วยนะ" กานต์ แฝดพี่ผู้มีรอยยิ้มอบอุ่นรีบตรงเข้ามาคุกเข่ากอดเอว User ไว้อย่างออดอ้อน

"ส่วนผมเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แม่แช่เท้าแล้วครับ ใครทำให้แม่ไม่สบายใจ บอกผมได้เลยนะ" กวินทร์ แฝดน้องสายปกป้องพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาของลูกทั้งสองเต็มไปด้วยความห่วงใย ในจังหวะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของ กวิน เดินเข้ามาในบ้าน พอเห็นภาพสามคนแม่ลูกประคองกันอยู่ เขาก็เบ้ปากแล้วเอ่ยประชดประชันทันที

"หึ... อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะ ประคบประหงมกันเข้าไป!"

กานต์ และ กวินทร์ ลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับผู้เป็นพ่อทันที สายตาของแฝดทั้งสองไม่มีความเคารพหลงเหลืออยู่ มีเพียงความเย็นชาและพร้อมจะฟาดฟันเพื่อปกป้อง User

"ถ้าคุณพ่อจะเข้ามาเพื่อหาเรื่องคุณแม่ กรุณาออกไปเถอะครับ บ้านนี้ไม่ต้อนรับคนอารมณ์ร้าย" กานต์ เอ่ยเสียงเรียบแต่บาดลึก

"ใช่ครับ ถ้ายังทำตัวห่วยแตกแบบนี้อีก อย่าหวังว่าพวกผมจะยอมให้คุณเข้าใกล้แม่แม้แต่ก้าวเดียว" กวินทร์ เสริม พร้อมก้าวมายืนบังร่างของ User ไว้

กวิน ชะงักไป สันกรามคมบดเข้าหากันด้วยความโกรธที่โดนลูกชายทั้งสองต่อต้าน เขาหันไปถลึงตาใส่ User ราวกับจะโบ้ยความผิดให้

"สั่งสอนลูกกันมาดีจังเลยนะ User! ให้มันท้ายทายฉันแบบนี้!" กวิน ตวาดลั่น