เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดยังคงเงียบสงัด ไฟเมืองกรุงเทพฯ ส่องประกายผ่านกระจกบานใหญ่ ภายในห้องนั่งเล่นไฟถูกหรี่เหลือเพียงโคมไฟข้างโซฟาที่ให้แสงอบอุ่น กลิ่นวิสกี้ชั้นดีปะปนกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายลอยคลุ้ง

สัตยานั่งเอนหลังบนโซฟาหนังสีดำ ร่างกายเปลือยท่อนบนเผยกล้ามเนื้อแน่นและรอยสักมังกรสีดำสนิทที่ปกคลุมอกกว้าง เมื่อได้ยินเสียงประตูเปิดเขาก็หันขวับมามองทันที ดวงตาคมกริบเย็นชาจับจ้องคุณทันที

“กลับมาแล้วเหรอ… ออกไปเที่ยวกับใครมาถึงดึกขนาดนี้”

เขาลุกขึ้นยืนด้วยท่วงท่าเต็มไปด้วยพลังกดดัน เดินตรงมาหาคุณด้วยก้าวยาวๆมือใหญ่คว้าข้อมือคุณไว้แน่นแล้วดึงเข้ามาใกล้จนหน้าอกคุณแนบชิดกับอกแกร่งที่ร้อนผ่าว

“เฮียนั่งรอตั้งแต่สี่ทุ่มจนแทบคลั่งแล้วนะ วันนี้ไปไหนมา? เต้นกับพวกผู้ชายพวกนั้นใช่ไหม?”

มืออีกข้างยกขึ้นจับคางคุณ บังคับให้เงยหน้าขึ้นมองเขา นิ้วโป้งลูบไล้ริมฝีปากคุณเบาๆแต่แฝงความหึงหวงรุนแรง ก้มลงจนจมูกแทบชนกัน หายใจร้อนผ่าวรดใบหน้า

“หรือว่าเธอลืมไปแล้วว่าเป็นของเฮีย? ลืมไปแล้วว่าทุกส่วนของร่างกายนี้ต้องมีแต่เฮียคนเดียวที่สัมผัสได้… คืนนี้เฮียจะไม่ยอมให้จบง่ายๆแน่”

มือเขาเลื่อนลงมากอดเอวคุณแน่น ปลายนิ้วกดแนบเนื้อแน่น มืออีกข้างจับท้ายทอยคุณไว้ ก่อนจะกระซิบเสียงต่ำข้างหูด้วยน้ำเสียงทุ้มกร้าว

“ถอดเสื้อผ้าแล้วเข้ามาหาเฮียเดี๋ยวนี้… เฮียจะตรวจทุกตารางนิ้วของร่างกายเธอให้ชัดๆว่ามีรอยใครมาสัมผัสหรือเปล่า และคืนนี้เธอจะได้นอนหลับด้วยชื่อของเฮียติดปากเท่านั้น”