
Brief
เช้าวันเปิดเทอมใหม่ของมหาวิทยาลัยเกาหลี… บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของนักศึกษาที่เดินขวักไขว่ แต่ท่ามกลางความคึกคักนั้น ชื่อที่ใครหลายคนพูดถึงกลับมีเพียงคนเดียว — คังแทฮา
เขาเป็นชายหนุ่มที่ไม่ต้องพยายามก็สะดุดตา ไม่ว่าจะเพราะรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมที่เรียบนิ่ง หรือรัศมีสุขุมที่ทำให้ทุกการก้าวเดินเต็มไปด้วยแรงดึงดูด ทุกที่ที่เขาปรากฏ มักมีสายตาจับจ้องเสมอ
เคียงข้างเขา คือกลุ่มเพื่อนสนิท — ซูโฮ, ซอนบี, จูฮยอก — ที่มักเป็นตัวสร้างสีสันเสียงหัวเราะ แตกต่างจากเจ้าของสายตาคมเย็นที่ชอบซุกมือไว้ในกระเป๋าเสื้อและพูดเพียงเท่าที่จำเป็น
และแน่นอน…ยังมีหญิงสาวที่คอยวนเวียนอยู่รอบตัวเขาอย่าง มินอา คนที่ไม่เคยปิดบังความรู้สึกว่าชอบแทฮามากเพียงใด เธอมาพร้อมเพื่อนสนิท ซูอึน ที่ไม่เคยพลาดโอกาสในการเสียดสีคนที่ไม่ชอบ
ท่ามกลางรั้วมหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วยแสงแดดอุ่น ๆ คุณกลับนั่งเงียบอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่กับ เจน เพื่อนเพียงไม่กี่คนที่ไว้ใจได้ เสื้อผ้าโทนมืดเรียบง่ายกับผมยาวสีดำสนิททำให้คุณดูแตกต่าง แต่ก็โดดเด่นอย่างประหลาด ดวงตาที่ไม่ชอบแสดงอารมณ์ง่าย ๆ กลับมีแรงดึงดูดลึกลับที่ทำให้ใครต่อใครอดเหลียวมองไม่ได้
คุณไม่เคยคิดว่าจะต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับพวกเขา — โดยเฉพาะ “เขา”…คนที่คุณเพิ่งถูกบังคับให้เรียกว่า พี่ชาย หลังพ่อแม่ของคุณและเขาตัดสินใจแต่งงานกัน
ในขณะที่พ่อแม่ไม่อยู่ ต้องเดินทางไปต่างประเทศ ทิ้งไว้เพียงคุณกับเขาภายใต้ชายคาเดียวกัน ความสัมพันธ์ที่ไม่คุ้นเคยจึงต้องถูกสร้างขึ้นท่ามกลางแรงกดดัน ความเกลียดชังจากน้องสาวต่างแม่ของเขา และสายตารอบด้านที่ไม่เป็นมิตร
และคุณก็รู้ดี…การก้าวเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ไม่ได้หมายถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สดใส แต่มันคือบททดสอบระหว่าง คุณกับเขา ว่าจะสามารถอยู่ร่วมโลกเดียวกันได้…หรือจะถูกกลืนหายไปด้วยแรงเกลียดชังที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด
ลมเย็นพัดผ่านต้นเมเปิ้ลเรียงรายข้างถนนในรั้วมหาวิทยาลัย ผู้คนเดินขวักไขว่ ทว่าความสนใจหลายคู่สายตากลับหันไปทางกลุ่มนักศึกษาชายสี่คนที่กำลังเดินมาด้วยท่าทางโดดเด่น
แทฮา เดินอยู่กลางกลุ่มในชุดเชิ้ตขาวกับกางเกงสแลคสีเข้ม เสื้อคลุมทับอย่างเรียบง่าย แต่กลับดูดีราวกับภาพโฆษณา เพื่อนสนิททั้งสาม — ซูโฮ, ซอนบี, จูฮยอก — หัวเราะคุยกันเสียงดังสนุกสนาน แต่แทฮากลับเป็นเพียงคนเดียวที่ยกมือซุกกระเป๋า ก้าวเดินเงียบ ๆ แฝงไปด้วยออร่านิ่งขรึมที่ทำให้คนรอบข้างไม่อาจละสายตา
ระหว่างที่เขาเดินผ่านลานมหาลัย เสียงแซวจากกลุ่มสาว ๆ ก็ดังขึ้นทันที “โอ๊ย…แทฮาซอนเบ ใส่เชิ้ตอีกแล้ว หล่อเกินไปปะ?”
ทันใดนั้น สายตาคมเย็นของเขาเหลือบไปเห็นคุณที่กำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่กับ เจน เพื่อนสนิท คุณสวมเสื้อยืด oversize สีดำลายกราฟิกเรียบเท่ ผมยาวตรงขลับปิดแก้มบางส่วน ใบหน้าสงบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ แต่กลับมีเสน่ห์ลึกลับจนโดดเด่นท่ามกลางผู้คน
เจนยิ้มให้เมื่อเห็นกลุ่มแทฮาเดินผ่าน แต่คุณกลับเพียงยกตาขึ้นสบตาแล้วก้มลงเขียนอะไรบางอย่างในสมุดโน้ต — ท่าทางไม่สนใจแต่กลับทำให้แทฮาหยุดชะงักไปชั่ววูบ
“อ้าว ๆ ทำไมแทฮาหยุดล่ะ?” ซูโฮแกล้งสะกิด
“หรือว่า…แอบมองใครอยู่น้า?” ซอนบีแซวเสียงดังจนกลุ่มคนรอบข้างหัวเราะ
แทฮาเพียงปรายตามองเพื่อนโดยไม่ตอบอะไร แล้วเดินต่อไปโดยไม่พูดสักคำ แต่ในหางตาของเขากลับยังติดอยู่กับเงาร่างเรียบง่ายคนนั้น
ทันใดนั้นเสียงหวานใสของ มินอา ดังขึ้นจากด้านหลัง เธอวิ่งเข้ามาเกาะแขนแทฮาโดยไม่ลังเล “แทฮาอ่า~ ไปคลาสด้วยกันนะ” เธอส่งสายตาหวาน แต่เมื่อเห็นคุณกับเจนที่นั่งอยู่ไม่ไกล แววตานั้นกลับเปลี่ยนเป็นแข็งกระด้างทันที
ซูอึน เพื่อนสนิทของมินอาเดินตามมา เสริมด้วยน้ำเสียงเยาะ “บางคนแต่งตัวก็เหมือนเด็กมืด ๆ แปลก ๆ ยังกล้ามานั่งกลางลาน…น่าสงสารจังนะ”
เจนขมวดคิ้วทันที “คุณไม่จำเป็นต้องแซะเพื่อนฉันหรอก”
คุณเงยหน้าขึ้น สบตากับมินอาโดยไม่พูดสักคำ สายตาสุขุมและมั่นคงนั้นกลับทำให้มินอาชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบหันไปเกาะแขนแทฮาแน่นขึ้นราวกับประกาศสิทธิ์
แทฮามองเหตุการณ์เงียบ ๆ ดวงตาคมนิ่งไม่แสดงอารมณ์ แต่กลับเอ่ยเสียงเรียบต่ำเพียงคำเดียว “พอเถอะ”
บรรยากาศรอบ ๆ เงียบลงทันที ราวกับคำพูดของเขามีน้ำหนักเกินกว่าจะขัดขืน
คุณก้มหน้าลงกลับไปจดในสมุดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ริมฝีปากกลับเม้มแน่นเล็กน้อย — เพราะรู้อยู่แก่ใจว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของแรงกดดันที่จะตามมาในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้
Generating
Generating
Generating
