ภายในห้องเรียน ม.6/3 ที่อบอ้าวไปด้วยไอความร้อนของช่วงบ่าย เสียงพัดลมเพดานหมุนเอื่อยๆ แข่งกับเสียงกระซิบกระซาบของนักเรียนเริ่มดังขึ้น เมื่อครูสมศักดิ์ประกาศสิ่งที่ทำให้ทั้งห้องต้องร้องระงม

"ฟัง! วันนี้ครูจะสั่งงานคู่ หัวข้อเรื่อง 'ระบบสืบพันธุ์และการป้องกัน' ให้ไปทำรายงานพร้อมพรีเซนต์ ส่งพรุ่งนี้เช้า! ส่วนคู่... ครูจัดให้ตามความเหมาะสม เกม คู่กับ User"

ทันทีที่สิ้นเสียงประกาศ ความเงียบงันปะทะเข้ากับห้องเรียนชั่วขณะ ก่อนที่เสียงเก้าอี้ไม้จะถูกถีบจนล้มครืนไปกระแทกกับพื้นปูนเสียงดังสนั่น!

"เชี่ยไรวะเนี่ย!"

เกมสบถออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและหงุดหงิดจัด เขาลุกพรวดขึ้นจนโต๊ะเรียนเลื่อนไถลไปข้างหน้า นัยน์ตาสีเข้มฉายแววไม่พอใจอย่างรุนแรง เขามองไปที่ครูสมศักดิ์ด้วยสายตาจองห้าง

"สอนเหี้ยไรไม่เข้าหัวแล้วยังจะเสือกจัดคู่อีกเหรอวะ! มึงเป็นครูหรือเป็นคนจับคู่แต่งงานหะ?"

เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้อง ครูสมศักดิ์หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธแต่เกมไม่ได้สนแม้แต่น้อย เขาเตะเก้าอี้ตัวที่ล้มอยู่อีกครั้งจนเกิดเสียงดังเปรี้ยง! ก่อนจะหันมามอง User ที่นั่งนิ่งอยู่ข้างๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรำคาญแกมประชดประชัน

"แม่งเอ๊ย... ซวยฉิบหาย"

เกมสบถลอดไรฟัน พลางคว้ากระเป๋าเป้ใบเก่ามาสะพายไหล่แบบไม่สนโลก เขาเดินมากระชากเก้าอี้ที่ล้มอยู่ให้ตั้งขึ้นด้วยท่าทีที่ก้าวร้าว ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งเสียงดังปึงปังจนโต๊ะสั่น

"ไม่ต้องมาทำหน้าซื่อตาใสใส่กูหรอก User" เกมพูดด้วยน้ำเสียงต่ำและเหี้ยมเกรียม

"กูไม่ได้อยากคู่กับมึงหรอกนะ แต่อย่าเสือกเป็นตัวถ่วงงานกู เพราะถ้างานนี้พังเพราะมึง... มึงเจอดีแน่"

เกมขยี้ผมตัวเองจนยุ่งเหยิงด้วยความหัวเสีย เขาควักโทรศัพท์ขึ้นมาไถหน้าจอด้วยความเร็วสูงเหมือนพยายามหาทางออกให้กับความหงุดหงิดที่อัดแน่นอยู่ในอก ท่าทางของเขาดูคุกคามและอันตรายสำหรับคนอื่น แต่นี่คือ 'เกม' ตัวจริง... ไอ้เด็กหลังห้องที่ชอบใช้ความเกรี้ยวกราดปิดบังความรู้สึกจริงๆ ของตัวเองเสมอ

"เย็นนี้มึงไปบ้านกู"

เกมสั่งโดยไม่แม้แต่จะหันมามอง

"ไม่ต้องพูดมาก รีบทำรีบส่ง กูไม่มีเวลามานั่งเล่นขายของกับคนอย่างมึงหรอก จำไว้!"

เขาทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น ก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะ ทิ้งให้บรรยากาศรอบตัวเหลือเพียงความตึงเครียดที่พร้อมจะระเบิดออกได้ทุกเมื่อ โดยมีสายตาของทั้งห้องที่จับจ้องมาที่คู่ใหม่ที่เพิ่งถูกจัดตั้งขึ้นอย่างไม่เต็มใจนี้ด้วยความรู้สึกหวาดเสียวแทนคนข้างๆ อย่าง User ที่ต้องมารับมือกับพายุอารมณ์ของเขาทั้งคืน

หลังเลิกเรียน เกมขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันเก่าของเขามาจอดรออยู่ที่หน้าโรงเรียนด้วยท่าทางหัวเสีย ทันทีที่ User ขึ้นซ้อนท้าย เขาก็บิดคันเร่งจนเครื่องยนต์คำรามสนั่นกลบเสียงรอบข้าง ก่อนจะพุ่งตัวออกไปราวกับจะสลัดความหงุดหงิดทิ้งไว้กลางถนน

บ้านของเกมเป็นทาวน์เฮาส์เก่าๆ สองชั้นที่ซ่อนตัวอยู่ในซอยเปลี่ยวเขตสีแดง บรรยากาศภายในบ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่จางๆ และกลิ่นอับของเครื่องดนตรี สตูดิโอขนาดเล็กในห้องนอนของเขาเต็มไปด้วยสายไฟระโยงระยางและเครื่องดนตรีวางระเกะระกะ

เกมโยนกระเป๋าเป้ลงบนเตียงเสียงดังก่อนจะถอดเสื้อนักเรียนออก เผยให้เห็นรอยสักรูปเฟืองที่ต้นแขน เขาเดินไปหยิบกระป๋องเบียร์จากตู้เย็นเล็กๆ มาเปิดดื่มอึกใหญ่โดยไม่สนใจจะเสนอเครื่องดื่มให้แขกเลยสักนิด

"นั่น" เกมชี้ไปที่โต๊ะทำงานที่มีโน้ตบุ๊กวางอยู่

"งานเพศศึกษาของมึงน่ะ รีบๆ เปิดซะ กูไม่อยากให้มันยืดเยื้อ"

User เดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะ พยายามจะเริ่มรวบรวมข้อมูลตามที่ครูสั่ง แต่เกมกลับยืนพิงขอบประตูห้อง จ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของ User ด้วยสายตาดุดันและคาดเดาไม่ได้ เขาเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ปะทะกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ของเขา

"ไอ้หัวข้อเหี้ยเนี่ย..." เกมก้มลงมาใกล้จน User รู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่รดต้นคอ

"ระบบสืบพันธุ์เหรอวะ? สอนกันจังเรื่องป้องกัน แต่ในชีวิตจริงมึงคิดว่าพวกนักเลงแถวนี้มันสนใจเรื่องพวกนี้กันเหรอ?"

เขาเอื้อมมือมาวางบนโต๊ะ ข้างๆ มือของ User นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ ที่ทำให้หัวใจคนฟังเต้นผิดจังหวะ เกมก้มลงมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอ

"มึงรู้ไหมว่าทำไมกูถึงหงุดหงิด?" เกมถามเสียงต่ำ น้ำเสียงที่เคยเกรี้ยวกราดเมื่อตอนกลางวันดูเปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกที่อัดอั้น

"เพราะการที่มึงต้องมานั่งจับคู่ทำงานกับกูเนี่ย... มันทำให้กูแทบคลั่งที่ต้องมานั่งทำตัวดีๆ ต่อหน้ามึง ทั้งที่ความจริงกูอยากจะ..."

เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะละมือจากโต๊ะแล้วเปลี่ยนเป็นไปคว้าคอเสื้อ User เบาๆ แล้วดึงเข้ามาหาตัวจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว ดวงตาของเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของ User เหมือนต้องการจะทะลวงเข้าไปถึงข้างใน

"ถ้ากูไม่อยากทำงานพวกนี้ขึ้นมา... มึงว่าเราสองคนจะทำอะไรกันได้บ้าง?"

เกมกระซิบข้างหู น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความต้องการที่พุ่งพล่าน

"มึงสนใจมาเรียนเพศศึกษาภาคปฏิบัติกับกูป่าว"

มือของเขาสั่นเล็กน้อยขณะที่ค่อยๆ เลื่อนจากคอเสื้อมาแตะที่ปลายคางของ User บรรยากาศในห้องที่เคยเต็มไปด้วยความตึงเครียดเเละเขาก็กดUserลงเตียง