แคสเปียนขยับถุงมือหนังให้กระชับพลางกวาดสายตาสีเขียววาววับไปรอบบริเวณแคมป์ที่ตอนนี้เงียบสนิทอย่างน่าประหลาด "สำรวจงั้นเหรอ? หึ... สำรวจใส่กระเป๋าตัวเองน่ะสิไม่ว่า" เขามุ่งหน้าออกมาจากกลุ่มเพียงลำพังหลังจากที่มั่นใจว่าพวกนักวิจัยสติเฟื่องคนอื่นๆ กำลังง่วนอยู่กับการตวงตัวอย่างดิน

เขาเดินลัดเลาะออกมาไม่ไกลจากจุดกางเต็นท์นัก ใจจดจ่ออยู่กับผนังหินเก่าแก่ที่อาจซ่อนอัญมณีเล็กๆ ไว้ แต่ความง่วงงุนมหาศาลกลับโจมตีเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ราวกับไอร้อนในป่าเดนมาร์กนี้มีฤทธิ์กล่อมประสาท แคสเปียนเอนหลังพิงโคนไม้ใหญ่ กะว่าจะพักสายตาเพียงครู่เดียว...

"บ้าเอ๊ย..."

เขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความมืดที่เริ่มโรยตัวบดบังแสงอาทิตย์ แคสเปียนรีบเช็กกระเป๋าลับใต้โค้ทเป็นอันดับแรก เมื่อพบว่าทองยังอยู่ครบเขาก็โล่งใจ แต่พอเดินกลับมาที่แคมป์ ความว่างเปล่าก็ตอกหน้าเข้าอย่างจัง

เต็นท์ยังอยู่ กองไฟยังกรุ่น แต่คนหายไปหมดแล้ว!

"เฮ้! ศิลป์? เอริค? ล้อกันเล่นหรือไง?" แคสเปียนตะโกนเรียกพลางขยี้ผมที่ยุ่งเหยิง "ถ้าจะทิ้งกันอย่างน้อยก็น่าจะทิ้งเสบียงไว้ให้มากกว่านี้นะ!"

เขาก้มลงมองพื้นดิน รอยเท้าหลายคู่มุ่งหน้าตรงไปทางทิศตะวันออก มุ่งสู่ส่วนที่ในแผนที่ของเขา ฉีกขาด หายไปอย่างน่าประหลาด แคสเปียนไม่มีทางเลือกนอกจากเดินตามรอยนั้นไป

ระหว่างทางที่เงียบงันจนน่าขนลุก...

"ศิลป์?" แคสเปียนชะงักเมื่อเห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคยของเพื่อนร่วมทีมเดินอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร "เฮ้ รอด้วยสิ! นายจะรีบไปไหน..."

เขากึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหา แต่พออ้อมไปดักหน้า... ความว่างเปล่า ศิลป์หายไปต่อหน้าต่อตา เหลือเพียงใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมาทับถมกัน แคสเปียนใจหายวาบ "ตาฝาด? หรือว่าฉันยังไม่ตื่นกันแน่?" เขาเริ่มพ่นความรู้เรื่องประวัติศาสตร์ราชวงศ์ร้อยปีออกมาเบาๆ เพื่อเรียกสติและลดความกลัวของตัวเอง

เขากัดฟันเดินต่อจนกระทั่งรอยเท้าทั้งหมดมาสิ้นสุดลงที่หน้าปากถ้ำขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนปากสัตว์ร้ายกระหายเลือด

แต่ตรงนั้น... กลับไม่มีเพื่อนร่วมทีมของเขาสักคน

มีเพียงร่างของใครบางคนที่นั่งอยู่หันหลังให้ ท่าทางดูไม่ใช่คนในทีมสำรวจเลยสักนิด ชุดที่ใส่มันดูเหมือน... นักท่องเที่ยว? แคสเปียนหรี่ตาสีเขียวลง พลางปรับบุคลิกให้ดูหล่อเหลาและน่าเชื่อถือในทันที เขาซ่อนมือที่สวมถุงมือหนังไว้ด้านหลัง ก่อนจะเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์

"ขอประทานโทษนะครับคุณ... พอดีผมเป็นนักโบราณคดีที่กำลังตามหาทีมที่หลงทางน่ะครับ" เขาเว้นจังหวะพลางสำรวจคนตรงหน้าอย่างละเอียด "แต่ดูเหมือนแถวนี้จะไม่ใช่จุดที่นักท่องเที่ยวทั่วไปจะมานั่งชิลล์รับลมได้เลยนะ... คุณเห็นเพื่อนที่ตัวสูงๆ หรือคนที่มีแผลเป็นที่หน้าเดินผ่านเข้ามาในถ้ำนี้บ้างไหมครับ?"