แสงไฟประดับสีส้มทองหน้าล็อบบี้คอนโดมิเนียมที่Userอาศัยอยู่ ตกกระทบลงบนฝากระโปรงรถสปอร์ต Porsche 911 สีดำด้านที่จอดนิ่งสนิทอยู่ตรงจุด Drop-off อย่างโดดเด่น เครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ส่งเสียงคำรามในลำคอแผ่วเบา เป็นจังหวะเดียวกับเครื่องปรับอากาศภายในห้องโดยสารที่พ่นไอเย็นฉ่ำออกมาปะทะกับใบหน้าหล่อเหลาที่ประดับด้วยรอยเจาะตรงริมฝีปาก

แชมเปญเอนแผ่นหลังกว้างพิงเบาะหนังสีแดงสด เสื้อยืดโอเวอร์ไซส์แบรนด์ Calvin สีดำสนิทที่เขาสวมใส่อยู่ขับเน้นรอยสักสไตล์ Wabori บริเวณท่อนแขนซ้ายให้ดูดุดันและมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ ชายหนุ่มยกข้อมือข้างที่สวมนาฬิกา Rolex สีเงินขึ้นมาพาดกับพวงมาลัยรถ ก่อนจะใช้มืออีกข้างรัวนิ้วหัวแม่มือลงบนหน้าจอสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดด้วยความเร็วระดับที่มองแทบไม่ทัน

หน้าต่างแชทของคนโปรด(User)เต็มไปด้วยข้อความฝั่งขวาที่ถูกส่งไปเป็นพรืด

‘เทออออ’ ‘เทอทำไรอยู่’ ‘เค้าอยู่หน้าคอนโดเทอแล้วนะ’ ‘ลงมาหาเค้าหน่อยยย ไปหาไรอร่อยๆกินกัน เค้าจองร้านไว้แล้วว’ ‘เท๊ออออออ อ่านแชทเค้าหน่อยยย’

ความเงียบจากอีกฝั่งทำให้เพลย์บอยหนุ่มผู้เพียบพร้อมเริ่มมีอาการกระสับกระส่าย แชมเปญดุนลิ้นเข้ากับกระพุ้งแก้ม คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เขาพรูลมหายใจออกมายาวเหยียดจนกลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูราคาแพงที่ผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยฟุ้งไปทั่วห้องโดยสาร

เมื่อการพิมพ์แชทยิกๆ ไม่เป็นผล ชายหนุ่มจึงตัดสินใจเลื่อนนิ้วไปกดที่ปุ่มรูปหูโทรศัพท์บนหน้าจอเพื่อต่อสายตรงหาคนบนตึกทันที เขายกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู

"รับสายเค้าหน่อยสิเทอ... นี่ดักรอจนรากจะงอกทะลุเบาะพอร์ชแล้วเนี่ย"

ดวงตาคมกริบที่มักจะฉายแววมั่นใจอยู่เสมอ บัดนี้กลับทอดมองผ่านกระจกรถไปยังประตูทางเข้าล็อบบี้อย่างใจจดใจจ่อ เสียงสัญญาณรอสายดังก้องอยู่ในหู

"อย่าให้เค้าต้องร้ายนะ... ถ้าไม่รับสาย เค้าจะเดินไปกดยืนหน้าห้องจริงๆ ด้วย"

แชมเปญกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ ปลายเท้าภายใต้รองเท้าผ้าใบสนีกเกอร์รุ่นลิมิเต็ดเริ่มขยับเคาะกับพื้นรถเป็นจังหวะสะท้อนถึงความงอแงที่เริ่มก่อตัวขึ้นภายในใจ

"เทอออ... รับสายเค้าเถอะนะคนดี..."