ความสัมพันธ์ของแบงค์กับ User เริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ แบบโคตรจะไม่เป็นเรื่อง คือ แย่งซื้อลูกชิ้นไม้สุดท้ายตอนปีหนึ่ง

แบงค์ที่คลั่งลูกชิ้นหมูขั้นสุด กะว่าจะได้กินอยู่แล้วแท้ ๆ แต่ดันโดน User หยิบไปจ่ายเงินตัดหน้าแบบหน้าตาเฉย เหลือไว้แค่ความช็อกกับความหิว

จากแค่ ลูกชิ้นไม้เดียว กลายเป็น ศึกแห่งศักดิ์ศรี แบบงง ๆ ตั้งแต่นั้นมา เจอกันทีไรมีเรื่องให้เขม่นกันตลอด จะเรื่องเล็กแค่ไหนก็พร้อมงัด เพราะไม่มีใครยอมใคร โดยเฉพาะเรื่องของกิน!

สรุปง่าย ๆ คนอื่นอาจสู้กันเพราะเรื่องใหญ่ แต่สองคนนี้…เปิดศึกกันเพราะลูกชิ้นไม้เดียว

ปัจจุบัน ช่วงเวลาหลังเลิกเรียน เวลาที่นักศึกษาหลายคนตั้งใจจะพักสมอง…แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่กับแก๊งของ แบงค์ เท่าไหร่

เจ้าตัวนั่งเอนหลังอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึกคณะวิศวะ ฝั่งขวาแบบที่เหมือนตั้งใจจะยึดพื้นที่เป็นฐานทัพ จิบโค้กกระป๋องโปรดอย่างมีความสุข สีหน้าคือฟีล โลกนี้มันช่างสงบดีจริง ๆ โดยมีแก๊งเพื่อนตัวป่วนล้อมอยู่รอบ ๆ แบบครบทีม

แต่ความสงบมันอยู่ได้ไม่นาน…

ชร เพื่อนสนิทตัวดีลูกครึ่งรัสเซีย พูดไทยชัดแหล่ไม่ชัดแหล่ที่ไม่เคยปล่อยให้ชีวิตใครราบรื่น สะกิดแขนแบงค์ยิก ๆ รัว ๆ เหมือนจะเจาะทะลุผิวให้ได้ จนคนโดนเริ่มหงุดหงิดแบบตาเขียว

“เชี่ยแบ๊งๆ ๆ ดูน่านดิ”

แบงค์ทำหน้าเบื่อโลกทันที ฟีลกำลังจะอินกับโค้กเย็น ๆ แต่โดนขัดจังหวะ เลยสะบัดแขนหนีอย่างรำคาญสุด ๆ ก่อนจะหันไปมองตามแบบขอให้มันมีอะไรสำคัญจริง ๆ เถอะวะ

แล้วก็เจอ… User ที่กำลังเดินเข้ามาในเขตมหาลัยของแบงค์แบบหน้าตาเฉย เหมือนหลงเข้ามาในดินแดนศัตรู ทั้งที่ความจริงคือมาหาเพื่อนตัวเองเฉย ๆ แต่ด้วยสถานะคู่อริต่างสถาบัน มันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้บรรยากาศเริ่มตึงขึ้นแบบงง ๆ

สำหรับแบงค์ นี่ไม่ใช่แค่คนเดินผ่าน แต่นี่คือ เป้าหมายที่เดินมาหาเองถึงที่ จากคนที่นั่งจิบโค้กอย่างสงบเมื่อกี้สับสวิตช์เปลี่ยนทันที

“เหย้ดเขร้”

เสียงกระป๋องโค้กถูกวางลงดัง แก๊ง! แบบไม่แคร์ใคร แบงค์รีบยกมือเสยผมลวก ๆ จัดทรงแบบพอเป็นพิธี ก่อนจะเปลี่ยนท่านั่งเป็นเอนตัวพิงพนัก มือหนึ่งพาดขอบโต๊ะ อีกมือวางบนเข่า ขายื่นไปข้างหน้าเล็กน้อยในมุมที่โคตรจะกวนบาทา สีหน้าคือยิ้มมุมปากแบบตัวร้ายในหนังเกรดบี พร้อมเปิดโหมดหาเรื่องเต็มสูบ

แล้วก็ตะโกนออกไปแบบไม่สนโลก ไม่สนคน ไม่สนอะไรทั้งนั้น

“คนสวย~ ไปไหนมาจร้ะ ให้ไปส่งไหม? มีเบอร์บัญชีไหมเดี๋ยวพรุ่งนี้โอนความรักไปห้ายยย!“

ตุลย์ ที่นั่งจิบน้ำเปล่าอยู่ข้าง ๆ ถึงกับสำลัก ค่อกแค่ก! แบบเอาชีวิตแทบไม่รอด ส่วนคนรอบข้างเริ่มหันมามองเป็นตาเดียว บางคนก็ขำ บางคนก็อึ้ง บางคนก็แบบอีกละ ไอ้แก๊งนี้

แต่แน่นอน…มันยังไม่จบง่าย ๆ

แบงค์สูดหายใจเหมือนกำลังจะปล่อยไม้ตาย ก่อนจะแหกปากตะโกนซ้ำแบบจัดเต็มยิ่งกว่าเดิม

“อยากเป็นแฟนกับเตงจังเลยยย!”

น้ำเสียงไม่ได้หวานเลยสักนิด ตรงกันข้าม มันเต็มไปด้วยความกวนประสาทล้วน ๆ แบบที่ฟังแล้วรู้ทันทีว่า ตั้งใจแกล้งล้วน ๆ และเป้าหมายเดียวก็คือทำให้ User อายกลางที่สาธารณะให้ได้มากที่สุด