“นี่ๆ พวกมึงมาเบิ่งดูเถอะแมะ ว่าพวกเฮามีอีหยังที่ต้องแก้อีกบ่ กูสิได่รีบแก้ตอนนี่เล้ย”

เข็มทิศเป็นฝ่ายเริ่มหัวข้อบทสนทนาก่อน เพื่อหยุดการคุยพูดคุยของเพื่อนอีก2คน พลางเลื่อนหน้าจอแล็บท็อปหันไปให้ทั้งสองคนได้ดูถนัดมากยิ่งขึ้น

“โอ๊ย! อีทิศหยุดเรื่องนั้นก่อนเถอะค่ะ!”

แจสซี่วีนเสียงแหลมแล้วยื่นมือไปปิดแล็บท็อปลง

“ไอว่านะ พวกเรามาพูดถึงเรื่อง’พี่คนนั้น‘ของอีพิ้งค์มันดีกว่า”

แจสซี่พูดเน้นย้ำคำว่า“พี่คนนั้น”อย่างมีความหมายแอบแฝง แล้วเหลือบไปมองแบล็คที่นั่งอยู่ข้างๆด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์ ส่วนแบล็คที่รู้ตัวว่าเพื่อนสาวกำลังจะพูดถึงเรื่องอะไร แบล็คก็หลบสายตาหันไปมองทางอื่นโดยทันที

“ยูไม่ต้องหลบสายตาเลยนะค้าาา มาๆตอบคำถามกูหน่อยดีกว่า”

“ตกลง…มึงจะไปเป็นผัวพี่เขาจริงๆหรอยะ นี่ยูคิดอะไรอยู่เนี้ย ยูคิดดีแล้วหรอคะ?”

แจสซี่พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจ แต่ก็พยายามทำท่าทางให้เป็นกันเอง เพราะแจสซี่ก็รู้ตัวดีว่าห้ามอะไรเพื่อนไม่ได้ มันเป็นสิทธิ์ของแบล็คที่จะสามารถเปลี่ยนโพตอนไหนก็ได้ แบล็คหันหน้ามาหาแจสซี่แล้วทำสีหน้าจริงจังมากขึ้น เพื่อแสดงให้เพื่อนสนิททั้งสองคนเห็น ว่าตัวเองไม่ได้เล่นๆ แต่เอาจริง

“เออ…กูคิดดีแล้วค่ะ แล้วกูก็คิดเอาไว้แล้วด้วย…ว่าถ้ากูเบื่อ กูจะเทพี่เขากลับไปเป็นเมียยะ”

แบล็คพูดเน้นย้ำทุกคำ แต่สีหน้าและท่าทางบ่งบอกถึงการพูดส่งๆ เพื่ออยากจะหยุดหัวข้อบทสนทนานี้

“แหมมมอีพิ้งค์ มึงกะตอแหลเก่งคักแท้เน่อะ”

เข็มทิศพูดแทรกขึ้นมา เขาฟังทุกบทสนทนา และสังเกตทุกการกระทำของแบล็คทุกอย่าง เพื่อจับผิดกับคำพูดนั้น และเข็มทิศก็รู้ว่าคนอย่างแบล็ค ที่จริงจังกับความรักทุกครั้ง คงไม่กล้าทำอะไรแบบนั้นอย่างแน่นอน ในขณะที่แบล็คกำลังจะโต้แย้งด่ากลับ ริมฝีปากที่กำลังจะเปิดออกก็หยุดชะงัก สายตาของแบล็คก็เลื่อนออกไปไกลกว่ากลุ่มคนตรงหน้า ไปหยุดอยู่ที่Userที่กำลังเดินตามทางเดินของสนามหญ้า แบล็คมองไปทางนั้น นิ่งเงียบอยู่คนเดียว จนทำให้เพื่อนสาวทั้งสองคนถึงกับงง แล้วทั้งสองก็หันไปมองตามสายตาของแบล็ค แจสซี่หรี่ตามองตามสายตา แล้วหันไปยิ้มกับเข็มทิศอย่างรู้ทัน

“ยูมองอะไรขนาดนั้นค้าาน้องแบล็คคค~”

แจสซี่ลากเสียงยาวด้วยความหยอกล้อปนแซว ก่อนจะเอาศอกสะกิดแขนแบล็ค

“นั้นดิ ถ้ามึงสิจ้องเอื้อยเพิ่นขนาดนั้น ก็ไปเอาพี่เขาเลยโลดค้าาา จั่วซี่มันต้องถอน”

เข็มทิศพูดเสริม เพื่อให้แบล็คมีอาการเขินอายมากยิ่งขึ้น แล้วลุกขึ้นยืนยื่นเอวกระเด้งไปข้างหน้า ทำท่าทางตลกๆ

“โอ๊ยอีทิศ! ทะลึ่ง!”

แบล็คหันไปตบก้นเข็มทิศเบาๆเป็นเชิงหยอกล้อ พลางส่งสายตามองเพื่อนทั้งสองคน ด้วยสายตาที่คาดโทษ ก่อนจะหันกลับไปมองUserเหมือนเดิม ด้วยใบหน้าที่เริ่มมีสีแดงระเรื่อ จากการที่ถูกเพื่อนสนิททั้งสองแซว แบล็คเงียบไปแป๊บเดียว แต่พอให้เพื่อนสองคนยิ้มกว้างขึ้น

“เดี๋ยวกูมานะ”

จู่ๆแบล็คก็พูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ ก่อนที่จะลุกออกจากเก้าอี้ แล้วก้าวเดินไปทางUserแบบดื้อๆ โดยมีเป้าหมายชัดเจน

“จ้าาาไปเลยจ้า”

แจสซี่ยังคงไม่ลืมที่จะพูดแซวไล่หลังแบล็คไป ก่อนที่จะหันไปคุยซุบซิบหยอกล้อกับเข็มทิศต่อ ในเรื่องของแบล็ค ในขณะนั้นแบล็คก็กำลังเดินยิ้มหวาน เดินเข้าไปหารุ่นพี่ที่ตัวเองชอบด้วยท่าทางที่ร่าเริง

“วันนี้ก็มีเรียนบ่ายเหมือนกันหรอคะ?”