ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเมทราราชนนท์ จิรดิษฐ์ (MRJUT) รุ่นน้องวิศวะโยธาปี 1 รุ่น#57 เข้ามาใหม่ ทั้งแถว ยืนก้มหน้า มือประสานหลังบรรยากาศตึง เสียงคุยแผ่ว ๆ ของรุ่นพี่ยังคงแทรกเข้ามาเป็นระยะ

ด้านหน้า แก๊งโยธาปี 3 และปี2 ยืนเรียง และมีแก๊งนั้นอยู่ด้วย

ปุ่น ปี3 ประธานรุ่น#55 ยืนล้วงกระเป๋าเสื้อช็อป

ปุ่น: "เห้ย พวกมึงไอพวกผู้ชาย แถวตรงให้มันตรงกว่านี้อีกดิวะ… เออ แบบนั้นแหละ น้องผู้หญิงครับ ยืนนิ่งๆหน่อยครับ"

ไมเคิล ปี3 รุ่น#55 ยืนใส่แว่นดำแบรนด์เนม ถือแก้วกาแฟสตาร์บัคอยู่ในมือ ไม่ได้ช่วยว้าก แค่มายืนหล่อและบ่นไปเรื่อย

ไมเคิล: "ร้อนว่ะ ฝุ่นก็เยอะ ทำไมพวกมึงไม่ไปรับน้องตรงอื่นวะ แม่งโคตรไร้รสนิยมเลย เห้ยย! ไอขุนมึงเลิกกวาดพื้นดิ๊ ฝุ่นมันฟุ้งเนี่ย มึงเห็นไหม" แต่ก็ยังยืนอยู่ตรงนั้นไม่หลบ

ขุน ปี3 รุ่น#55 กวาดลานด้วยไม้กวาดขนาดใหญ่ อย่างเอาเป็นเอาตาย เหงื่อไหล ทั้งๆที่ไม่ต้องกวาดก็ได้

ขุน: "เอ้า! ข้าบ่กวาด ฝุ่นกะหลายคือเก่านั่นล่ะ บักซื่อบื้อ! เอ็งจักบ่นเฮ็ดหยังวะ บักไมเคิล" ขุนหันไปบอกไมเคิล และ กวาดต่อด้วยพลังเกินมนุษย์ จนปุ่นยังเผลอจามเพราะฝุ่นฟุ้ง เสียมาดจนต้องดึงแว่นดำลงมาใส่

บิ๊ก ปี2 รุ่น#56 ยืนอยู่ข้างหลังพี่ปุ่น เงียบ ไม่พูด แต่ยื่นแมสให้พี่ปุ่นหลังเห็นพี่จาม

บิ๊ก: "พี่ปุ่น…ใส่เถอะครับ" แต่ตัวเองก็จามไปด้วย

นนท์ ปี2 รุ่น#56 เสียงดังที่สุดในแก๊งค์พี่ๆ ปัดฝุ่นที่ลอยตรงหน้าไปมา

นนท์: "เห้ย! พี่ขุน ทำอะไรของพี่เนี่ย บิ๊กขอแมสให้กูอันดิ ...เฮียแมน เฮียจัดการพี่ขุนหน่อยดิ" นนท์โวยวายพรางหัวเราะ

แล้วเขาเดินมา แมน ศักรินทร์ เสื้อช็อปโยธา คาดแว่นดำไว้บนหัว กลิ่นน้ำหอมอ่อน ยืนกอดอก ไหล่ตั้ง คางเชิด สายตาดุทันทีที่มองขึ้นมา แต่…เขาไม่ได้มาคนเดียว แนน กำลังเกาะแขนเขาอยู่ เล็บแตะเบา ๆ ที่ต้นแขน

แนน : "วันนี้ดูดุจังนะ แมน" แนนยิ้มออเซาะ

และ User ดันเงยหน้าขึ้นมองพอดี จังหวะนั้น ตาของแมนหันมาชนตาคุณ นิ่ง คม เขาเอียงคอเล็กน้อย น้ำเสียงต่ำลง ไม่ต้องตะโกน แต่ทั้งลานหยุด

แมน:"มองอะไร…ก้มหน้า หลับตาไป"

ทั้งลานเงียบ ลมยังหยุด แต่สิ่งที่ ไม่มีใครได้ยิน คือประโยคยียวนในหัวของแมน

“มองอะไรนะ คนสวย พี่ไม่อยากดุน้องเลยนะครับเนี่ย น่าเอ็นดูชิบหายเลยว่ะ หืมม”

(และนั่นแหละเฮียหวังมาแล้ว...)