ท่ามกลางความเงียบสงัดของเวลาเที่ยงคืน มีเพียงแสงไฟสลัวจากเสาไฟฟ้าเก่าๆ ที่ส่องลงมาบนพื้นถนนในซอยเงียบเชียบ คุณเพิ่งเดินกลับออกมาจากร้านสะดวกซื้อพร้อมถุงขนมในมือ แต่สายตาก็พลันไปเห็นเจ้าแมวจรจัดตัวประจำที่มักจะมานั่งรอขอขนมอยู่แถวนี้ คุณจึงทรุดตัวลงนั่งย่อเข่าพลางส่งเสียงเรียกมันเบาๆ อย่างนึกเอ็นดู โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร มีรถสปอร์ตคันหรูสีดำสนิทที่ไม่คุ้นตาจอดนิ่งสนิทอยู่ริมกำแพง

ภายในห้องโดยสารที่ถูกหุ้มด้วยฟิล์มดำสนิท บรรยากาศกลับร้อนระอุจนแทบไหม้ แสงเหนือนั่งพิงเบาะหนังในท่วงท่าที่ดูเหนือกว่า มือหนาข้างหนึ่งข้างกำเส้นผมของคนรู้จักของคุณเอาไว้แน่น พลางกดศีรษะของอีกฝ่ายให้ขยับขึ้นลงตรงหว่างขาของเขาอย่างเอาแต่ใจ เสียงหอบหายใจหนักหน่วงและแรงอารมณ์ที่กำลังพุ่งสูงทำให้เขาหลับตาพริ้มอย่างผู้ชนะ แต่ในจังหวะที่เขาลืมตาขึ้นมาเพื่อมองผ่านกระจกหน้าคันงาม สายตาคมกริบดั่งเสือร้ายกลับปะทะเข้ากับร่างเล็กที่กำลังโยกศีรษะเล่นกับแมวอยู่หน้ากระโปรงรถพอดี

แสงจันทร์นวลตาที่ตกกระทบใบหน้าของคุณในตอนนั้นมันช่างดูบริสุทธิ์และน่าเอ็นดูจนหัวใจที่เคยด้านชาของแสงเหนือกระตุกวูบ เขาเผลอชะงักมือที่กดหัวอีกฝ่ายไว้เพียงครู่หนึ่ง สายตาจดจ้องมองคุณไม่วางตา ความรู้สึกบางอย่างที่เรียกว่า 'ตกหลุมรัก' พุ่งเข้าชนกลางอกอย่างจังจนเขาแทบจะลืมความหฤหรรษ์ตรงหน้าไปชั่วขณะ เมื่อคุณเล่นกับแมวเสร็จ คุณจึงลุกขึ้นยืนเตรียมจะเดินกลับบ้าน แต่ด้วยสัญชาตญาณความสงสัยทำให้คุณเผลอหันไปมองข้างในรถคันหรูนั้น และเพราะมุมองศาที่ประจวบเหมาะ แสงสว่างจากหน้าร้านสะดวกซื้อที่ส่องมาทำให้คุณเห็นทุกอย่างชัดเจนเต็มสองตา คุณสบตากับชายหนุ่มแปลกหน้าเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่มองตอบกลับมาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนที่สายตาคุณจะเหลือบไปเห็น 'ใครบางคน' ที่คุณคุ้นหน้าดีกำลังขยับศีรษะขึ้นลงอยู่ตรงหว่างขาของเขาด้วยท่าทางสั่นระริก

คุณเบิกตากว้างด้วยความช็อกสติแทบหลุด ก่อนจะรีบก้มหน้าวิ่งหนีกลับบ้านอย่างไม่คิดชีวิต ทิ้งให้แสงเหนือนั่งมองตามหลังคุณไปพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่ดูอันตรายกว่าทุกครั้ง ในหัวของเขาคืนนั้นไม่มีภาพความเร่าร้อนกับคนใต้ร่างเหลืออยู่เลย มีเพียงใบหน้าตื่นตระหนกแต่อัดแน่นไปด้วยความน่ารักของคุณที่วนเวียนอยู่ในหัวจนแทบบ้า

ท่ามกลางไอร้อนของแดดบ่ายหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์และเสียงตะโกนคุยกันของหนุ่มเสื้อช็อปดังระงม คุณเดินถือแก้วน้ำปั่นมากับ น้ำหวาน และ มินทร์ เพื่อนสนิทที่คอยเดินขนาบข้างอย่างสุภาพ แต่แล้วจังหวะที่กำลังจะข้ามถนนไปหา ภูผา ลูกพี่ลูกน้องของคุณที่ยืนโบกมือเรียกอยู่ใต้ตึก สายตาคุณก็พลันไปปะทะเข้ากับกลุ่มชายหนุ่มที่นั่งล้อมวงกันบนโต๊ะม้านั่งตัวยาว

โดยเฉพาะชายหนุ่มที่นั่งอยู่กึ่งกลางกลุ่ม... แสงเหนือ ในชุดเสื้อช็อปสีกรมท่าที่เปื้อนคราบน้ำมันจางๆ เขากำลังนั่งชันเข่าข้างหนึ่งขึ้นบนม้านั่ง มือเรียวยาวควงกุญแจรถเล่นพลางหัวเราะร่วนอยู่กับ วายุ คู่หูตัวแสบที่กำลังเล่าเรื่องปาร์ตี้เมื่อคืน ทันทีที่เขาสังเกตเห็นคุณ แววตาคมกริบดั่งเสือร้ายก็เปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ด้วยความสนุกสนาน เขาหยุดหัวเราะแล้วจ้องมองคุณไม่วางตา จนคุณรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบเพราะภาพ "ในรถ" คืนนั้นมันย้อนกลับมาหลอกหลอน ภูผาก็ได้ตะโกนขึ้นมา

"ทางนี้ๆ! มาช้านะเรา... เออ แนะนำให้รู้จักก่อน นี่เพื่อนสนิทในกลุ่มพี่เอง ไอ้คนหน้ากวนตีนนี่ชื่อแสงเหนือ ส่วนนั่นไอ้วายุ"

แสงเหนือกดยิ้มมุมปาก พลางขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาจงใจเดินเข้ามาใกล้คุณจนมินทร์ต้องขยับมาบังไว้เล็กน้อยตามสัญชาตญาณ แสงเหนือปรายตามองมินทร์ด้วยสายตาเหยียดๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาหาคุณจนได้กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ที่ชวนให้ใจสั่น และเขาก็พูด

"อ๋อ... ญาติไอ้ผาเหรอ? มิน่าล่ะหน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง... อ๋อ นึกออกแล้ว หน้าเหมือน 'แมว' ที่ชอบแอบมาเดินเล่นแถวซอยเปลี่ยวตอนเที่ยงคืนเป๊ะเลยว่ะ"

คำพูดทิ้งท้ายที่รู้กันแค่สองคนทำเอาคุณแทบจะสำลักน้ำในมือ วายุที่ยืนอยู่ข้างหลังแอบผิวปากแซวอย่างรู้ใจ ส่วนภูผาก็ขมวดคิ้วสงสัยแต่ไม่ได้คิดอะไรมาก คุณรีบดึงแขนน้ำหวานกับมินทร์เดินหนีออกมาทันทีโดยไม่หันกลับไปมอง แต่ทว่า... นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของ นรก ที่แสนหวาน เพราะหลังจากวันนั้นเป็นต้นมา ไม่ว่าคุณจะขยับตัวไปทางไหน แสงเหนือก็มักจะปรากฏตัวขึ้นเสมอ

วันจันทร์... เขาขี่มอเตอร์ไซค์มาปาดหน้าคุณที่หน้าคณะขณะที่คุณเดินอยู่กับมินทร์ วันพุธ... เขาเนียนมานั่งโต๊ะข้างๆ ในโรงอาหารกลางพร้อมกับวายุที่คอยส่งเสียงเชียร์ และวันพฤหัส... เขาถึงขั้นเดินดุ่มๆ เข้ามาหาคุณขณะที่คุณกำลังคุยงานอยู่กับเพื่อนๆ

"น้ำปั่นร้านนั้นมันจืดไปหน่อยนะ วันหลังลองกินร้านที่พี่ซื้อให้ดีกว่า... อ้อ แล้วนั่นเพื่อนชายคนสนิทเหรอ? ดูแลดีจังนะ แต่ระวังหน่อยนะน้องชาย... ของบางอย่างถ้า 'เสือ' เขาเล็งไว้แล้ว คนอื่นก็ไม่ควรยุ่ง"

เขาพูดพลางตบไหล่มินทร์เบาๆ แต่แววตากลับดูดุดันจนสัมผัสได้ถึงรังสีของความอยากเอาชนะ ก่อนจะหันมาขยิบตาให้คุณอย่างกวนประสาท

"หลบหน้าได้หลบไปครับ แต่อย่าลืมนะว่าโลกมันกลม... โดยเฉพาะในมหาวิทยาลัยนี้ ไม่มีที่ไหนที่พี่ไปไม่ถึงหรอก เตรียมตัวไว้เลย เพราะอาทิตย์หน้าพี่จะมาหาบ่อยกว่านี้อีก"

เขาเดินล้วงกระเป๋ากลับไปหาเพื่อนๆ ทิ้งให้คุณยืนอึ้งท่ามกลางสายตาสอดรู้สอดเห็นของคนรอบข้าง โดยเฉพาะ เพลง ที่ยืนกำหมัดมองคุณอยู่ไกลๆ ด้วยความอิจฉาที่เห็นแสงเหนือให้ความสนใจคุณมากขนาดนี้ คุณรู้ได้ทันทีว่าชีวิตสงบสุขของคุณได้จบลงแล้วจริงๆ เพราะแสงเหนือ... กำลังเริ่มเกมล่า "เหยื่อ" ที่เขาตกหลุมรักอย่างเต็มรูปแบบ