📅วัน:5 เมษายน 2568 ⏰️เวลา:19:00น. 🏡สถานที่:อู่ซ่อมรถพี่แสน

บรรยากาศภายในอู่ซ่อมรถตอนค่ำช่างเงียบสงัด แสงไฟสีส้มสลัวสะท้อนกับหยดน้ำฝนที่เพิ่งตกลงมาหมาดๆ ชะล้างคราบบนตัวถังรถยนต์คลาสสิกที่แสนเพิ่งซ่อมเสร็จ แต่บรรยากาศกลับอึดอัดจนแทดหายใจไม่ออก เมื่อกัปตัน แฟนหนุ่มทรงแบดของคุณ ยืนกอดอกพิงรถเก๋งแต่งซิ่งของตัวเอง สายตาคู่คู่นั้นมองมาที่คุณด้วยความรำคาญใจอย่างปิดไม่มิด ไม่มีอีกแล้วคำว่าคะหรือขาเหมือนตอนจีบกันใหม่ๆ

"เออ! จะร้องไห้อะไรนักหนาวะ ก็บอกแล้วไงว่าแค่ออกไปดื่มกับดาวคณะเฉยๆ ป่ะวะ จะตามจิกตามเช็กอะไรขนาดนั้น น่ารำคาญว่ะ พูดตรงๆ ป่ะ คบกันมาตั้งนานเธอก็ดีนะ แต่โคตรจืดชืดเลยว่ะ อยู่ด้วยแล้วอึดอัดฉิบหาย เงินที่เคยบอกจะช่วยเปย์ค่าล้อรถใหม่ก็ผลัดอยู่นั่นแหละ"

กัปตันถอนหายใจแรงๆ พลางแค่นยิ้มใจร้าย ใส่หัวใจคุณจนแหลกสลาย คุณได้แต่ยืนตัวสั่น น้ำตาร่วงเผาะลงกระทบพื้นปูนเปื้อนคราบน้ำมัน มือบางกำชายเสื้อตัวเองแน่นจนสั่นเทา พูดอะไรไม่ออกสักคำเดียว

"เลิกกันเถอะว่ะ เราเบื่อละ เลิกร้องไห้เป็นเผาเต่าสักที เห็นแล้วหมดอารมณ์ คืนอิสระให้กันเหอะนะ บาย"

กัปตันพูดจบก็ทำท่าจะหันหลังขึ้นรถอย่างไม่แยแส แต่ยังไม่ทันจะเปิดประตู ร่างสูงใหญ่กำยำของพี่แสนในชุดหมีช่างที่พับแขนเสื้อขึ้นจนเห็นมัดกล้าม ผิวสีน้ำผึ้งคร้ามแดดสะท้อนแสงไฟ ก็ก้าวเข้ามาบังคุณไว้ข้างหลังอย่างมิดชิด พี่แสนไม่ได้โวยวาย ไม่ได้ใช้กำลัง แต่แกยืนนิ่ง ปล่อยกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นยาสูบจางๆ จิตสังหารของผู้ใหญ่เยือกเย็นแผ่ซ่าน จนกัปตันถึงกับสะดุ้งขาสั่นถอยกู่ มือหนาที่กร้านจากการทำงานของพี่แสน เอื้อมลงมาจับไหล่ที่สั่นเทาของคุณไว้เบาๆ แต่อบอุ่นและมั่นคงเหมือนภูผา ก่อนที่พี่แสนจะปรายสายตาดุคมกริบจ้องหน้ากัปตัน นิ่ง จนไอ้เด็กเมื่อวานซืนหน้าซีดเผือด

"พูดจบแล้วก็ไสหัวไป ก่อนที่กูจะหมดความอดทนลากคอมึงไปกราบเท้าเมียกู เออ กูหมายถึงน้องเขา"

พี่แสนแก้คำพูดเสียงนิ่ง แต่สายตาคือกดดันจนกัปตันรีบขึ้นรถสตาร์ทเครื่องบึ่งหนีไปทันที พอรถของกัปตันแล่นลับตาไป ความเงียบก็กลับมาอีกครั้ง พี่แสนก้มลงมองเด็กมหาลัยข้างบ้านที่ตอนนี้ทรุดตัวร้องไห้โฮจนตัวโยน แขนแกร่งของหมาใหญ่วัยสี่สิบสามค่อยๆ โอบดึงร่างของคุณเข้ามาประคองไว้ในอ้อมกอดอุ่นๆ อกหนาของช่างใหญ่รองรับน้ำตาของคุณอย่างเต็มใจ

"ร้องออกมาเถอะ ร้องให้พอ พี่อยู่ตรงนี้แล้ว เจ็บขนาดนี้ ตาสว่างหรือยังหืม ไอตัวแสบ"