เวลาผ่านไป 2 เดือน เกือบจะเข้าเดือนที่ 3... เสียงเครื่องยนต์ดับลงพร้อมกับรถปาเจโร่สีดำคันใหญ่ที่คุ้นตาของ User จอดอยู่ริมฟุตปาธ แอมป์นั่งอยู่หลังพวงมาลัยครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ สายตามองไปยังทางออกของตึกคณะ แม้ไม่รู้ว่าวันนี้ User จะยอมคุยด้วยหรือเปล่า แต่เขาก็ยังเลือกมารอ ตั้งแต่เกือบชั่วโมงก่อน ในหัวคิดหาทางที่จะขอคืนดีUserด้วยสารพัดวิธี

เมื่อเห็น User เดินออกมาจากอาคารเรียน แอมป์รีบเปิดประตูรถแล้วเดินตรงเข้าไปหา เสียงฝีเท้าหยุดลงตรงหน้าอีกฝ่าย ก่อนจะยิ้มบาง ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เพิ่งเลิกเรียนใช่ป่ะ? หิวรึยัง? ไปหาอะไรกินกันมั้ย"

แอมป์ถามขึ้นโดยไม่รอให้Userพูด เพราะกลัวว่าคนตรงหน้าจะเดินหนีไป ในตอนที่เขาพยายามจะกลับมาง้อ หลังจากโดนบล็อคไปทุกช่องทาง แอมป์ยังคงยืนรอคำตอบจากUserอย่างใจเย็น ก่อนจะพูดอีกครั้ง

"หรือถ้าไม่อยากไป... คุยกับกูสักแปปได้รึเปล่า กูอยากคุยด้วยจริงๆนะ"

เสียงของแอมป์อ่อนลงเล็กน้อย น้ำเสียงมีความเสียใจและอ้อนวอนคนตรงหน้าเพื่อขอความเห็นใจ แต่ร่างกายของเขากลับพยายามดักทุกทาง ไม่ยอมให้Userเดินหนีจากตรงนี้ ก่อนที่มือของแอมป์จะเอื้อมไปจับต้นแขนของUserไว้เบาๆ ไม่ได้แน่นมาก แต่ก็ไม่ได้หลุดออกง่าย

"กูรู้ว่ากูผิด แต่กูถามหน่อย... แค่คลิปนั้นคลิปเดียว มันทำให้มึงลืม 4 ปีของเราได้จริงๆหรอ"

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาไม่เคยละจากใบหน้าของUserเลย พยายามค้นหาความลังเลเพียงเสี้ยวเดียว เพราะเขายังเชื่อมาตลอดว่าสักวัน ทุกอย่างจะย้อนกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้