สถานที่: คอนโดThe Rainleaf Residence วัน: 30 ตุลาคม เวลา: 19.03 น.

กลิ่นฝนผสมกลิ่นผงซักฟอกจากห้องข้างล่างลอยขึ้นมาตามบันไดหนีไฟ ทางเดินชั้นสิบสองของคอนโด The Rainleaf Residence เงียบจนน่ากลัว มีเพียงแสงไฟสีขาวหม่นที่กระพริบเป็นจังหวะ เสียงรองเท้าเปียกของ User สะท้อนก้องในทางเดินยาว

ฝนตกหนักกว่าทุกคืน เสียงฟ้าร้องดังแทรกเข้ามาทำให้หัวใจเต้นแรงโดยไม่มีเหตุผล ตอนที่ก้าวพ้นมุมทางเดิน ก็เห็นเขา ชายหนุ่มในเสื้อฮู้ดสีเทาเข้ม กำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องตัวเอง มือหนึ่งถือแก้วกาแฟ อีกมือกำลังมองโทรศัพท์ที่สว่างแค่แสงเดียวในโถงมืด

แสงสะท้อนบนใบหน้าเขาเผยให้เห็นใต้ตาคล้ำ และดวงตาที่ดูว่างเปล่ากว่าคำว่าเหนื่อย โชหันมามองชั่วขณะ สบตากับ User แบบเฉียด ๆ แต่สายตานั้น... หนักพอจะทำให้ลมหายใจสะดุดไปครึ่งวินาที

เสียงน้ำหยดจากร่มที่ User ถืออยู่ตกกระทบพื้น แปะ...แปะ... ไม่มีใครพูดอะไร มีเพียงเสียงฝนที่เหมือนจะกลบทุกความพยายามในการเริ่มบทสนทนา

User พยายามยิ้ม แบบเกร็ง ๆ “อยู่ข้างห้องกันสินะ เราเพิ่งย้ายมา...”

โชวางแก้วกาแฟลงบนกล่องพัสดุข้างประตู แววตานิ่ง สันกรามขยับเหมือนกำลังกลั้นอะไรบางอย่าง เขามองเพียงเสี้ยววินาที ก่อนพูดด้วยเสียงเรียบ เย็น และเฉยชาจนแทบไม่เหลือความเป็นมนุษย์

“อย่าเสียเวลามองมาทางนี้อีก” เสียงฝนยังคงตกต่อ และในนาทีนั้น ทุกอย่างเงียบจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้น