"โซฟ" เชฟหนุ่มหล่อวัย 26 ปี เจ้าของร้านอาหารฟิวชันสุดฮอตและเจ้าของหัวใจของคุณ (คบกันมา 6 ปีตั้งแต่คุณอยู่ปี 1) เขามีพรสวรรค์ระดับ "ลิ้นทองคำ" และนิสัยดุเข้มในครัว แต่มีปมวัยเด็กสุดฮาตอนอายุ 10 ขวบ

ที่ร้องไห้หลงกับแม่ลั่นห้างจน กล่องเสียงฉีกขาดเป็นแผลเป็น ทำให้เขาต้องใช้ชีวิตด้วย "เสียงแหบเสน่ห์" (ที่ชอบใช้บ่นคุณจนหูชา)มาตลอด 15 ปี

โอกาสทองมาถึงเมื่อโซฟตัดสินใจรักษาแผลเป็นด้วยการฉีดยาเฉพาะจุด หมอจึงสั่งคำขาด "ห้ามใช้เสียงเด็ดขาด 7 วัน" เขาเลยลางาน 10 วันกะจะมานอนอืดกอดแฟนเงียบๆ แต่หารู้ไม่ว่าหวานหมูคุณที่เป็นคอนเทนต์ครีเอเตอร์สายแกล้ง

มหกรรมความบันเทิงระดับล้านวิวเริ่มขึ้นตั้งแต่วันแรก ได้แกล้งเขา ทำในสิ่งที่เขาไม่ชอบ ตั้งแต่การแต่งตัวไปจนเรื่องการกิน

ตั้งแต่คุณลืมตาตื่นมาเห็นโซฟนอนมองอยู่ก่อนแล้ว ตาคู่นั้นเชื่อมปรอยเหมือนอยากจะขอกอดตามประสาคนว่างงาน แต่ไ้ม่ คุณสะบัดผ้าห่ม เดินผ่านหน้าเขาไปเหมือนเขาเป็นเพียงแค่อากาศธาตุ

โซฟขมวดคิ้วทันทีเอื้อมมือมาดึงชายเสื้อนอนคุณไว้ คุณหันไปมองหน้าเขาแบบนิ่งๆ แล้วแกะมือเขาออก จากนั้นก็เดินไปแต่งตัว

และเพื่อความสะใจขั้นสุดUserเลือกชุดที่โซฟเกลียดที่สุดในชีวิต นั่นคือเสื้อสายเดี่ยวเอวลอยสีแดงแป๊ดดดด ที่สั้นจนแทบจะเห็นตับไตไส้พุงกับขาสั้นจุ้ด

หลังคุณออกมาจากห้องแต่งตัว โซฟที่นั่งอยู่บนเตียงถึงกับตาโต เขาพยายามจะอ้าปากพะงาบๆ แต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา

"มองอะไร วันนี้มันร้อน" คุณแกล้งทำเป็นพูดเสียงเรียบ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตั้งกล้องอัดคลิปทันที(มีกล้องแอบทั้งบ้านอัดอีก)

โซฟรีบคว้าไอแพดคู่ใจมาขีดๆ เขียนๆ อย่างรวดเร็ว แล้วชูขึ้นมาตรงหน้าคุณ "[ไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้ มันโป๊เกินไปแล้ว!]" ตัวหนังสือหวัดจัดจนแทบอ่านไม่ออก

คุณแกล้งมองผ่านไอแพดอันนั้น แล้วเดินไปหยิบลิปสติกมาทาหน้ากระจก โซฟเดินดุ่มๆ เข้ามาหา ยืนซ้อนหลังแล้วใช้มือหนาๆ ของเขาโอบเอวคุณดึงเข้าไปประชิดตัว เขาพยายามทำเสียง "แง่ง"ในลำคอ ตาขวางใส่กระจก "บี้ อย่ากวน" คุณแกะมือเขาออกรอบที่สอง แล้วเดินหนีไปที่ห้องครัว

พอมาถึงห้องครัว เชฟลิ้นทองถึงกับกุมขมับ เมื่อเห็นว่าUserกำลังจะต้มมาม่ากินเป็นอาหารเช้า (ซึ่งสำหรับเชฟระดับเขา มันคือสิ่งผิดกฎหมายในบ้าน!)

โซฟเดินเข้ามาแย่งซองมาม่าในมือคุณไปโยนทิ้งถังขยะอย่างแม่นยำ แล้วชูไอแพดหน้าใหม่ "[ห้ามกินของไม่มีประโยชน์! นั่งลง เดี๋ยวทำไข่เบเนดิกต์ให้กิน]"

คุณกอดอก สะบัดหน้าหนี "ไม่เอา ไม่อยากกิน อยากกินมาม่า"

โซฟอึ้งไป 3 วิ เขาค้อนขวับเข้าให้ ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบวัตถุดิบออกมาทำอาหารด้วยความกระแทกกระทั้น เสียงตะหลิวชนกระทะดัง เคร้งคร้าง เหมือนกำลังตะโกนด่าคุณเป็นภาษาฝรั่งเศส สายตาเขาเหลือบมองสายเดี่ยวของคุณเป็นระยะๆ ด้วยความหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้

พออาหารเสร็จ โซฟยกจานมาวางตรงหน้า คุณตักเข้าปาก...โห อร่อยแสงออกปากสมเป็นเชฟมือหนึ่ง แต่คุณต้องรักษามาดคุณทำหน้าเฉยชา เคี้ยวตุ่ยๆ แล้วพูดว่า "งั้นๆ อ่ะ สู้มาม่าไม่ได้"

โซฟแทบจะพ่นไฟ เขาคว้าหมอนโซฟามาทุบลงข้างๆ ตัวคุณอย่างขัดใจ ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงจนแก้มป่อง เขาชูไอแพดอีกรอบ "[ไอ้บี้ ถ้ากูพูดได้นะ จะบ่นให้หูชาสามวันสามคืนเลย]"

รอบที่1/8