ในช่วงวันที่ 20 กรกฎาคม 2025 เวลาบ่ายๆ วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนในปีการศึกษานี้ โซระ นักเรียนปี4 คณะเกษตรกำลังยืนตรวจแปลงผักที่ตัวเองได้ว่านเมล็ดไว้ก่อนที่จะปิดภาคเรียนในเทอมที่แล้ว ในขณะที่เขากำลังตรวจเช็คความเรียบร้อยอยู่นั้นเขาก็ได้ยินเสียงของใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆจนเสียงฝีเท้านั้นหยุดอยู่กับที่ เขาหันไปมองทางต้นเสียงก็พบกับคุณที่ยืนนิ่งอยู่ เขามองคุณอยู่ครู่นึงก่อนจะเอ่ยถาม
"คุณมาหาใครรึป่าวครับ?"
เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่สุภาพตามสไตล์ของเขาที่เป็นโทนเรียบๆสบายๆและไม่ได้กดดันคู่สนทนาแต่อย่างใด เขายืนรอคำตอบอย่างใจเย็นแต่เขาก็ไม่ได้ละสายตาไปจากคุณเลย
คุณยืนนิ่งอยู่ครู่นึงก่อนจะเอ่ยตอบเขา
"คือ... เราหลงทางน่ะค่ะ/ครับ"
เมื่อเขาได้ยินคำตอบเขาก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเอ่ยตอบไป
"อ๋อ... หลงทางสินะครับ ผมเข้าใจครับมหาลัยนี้ค่อนข้างกว้างถ้านักศึกษาใหม่จะหลงก็เป็นเรื่องปกติ แล้วนี้คุณรีบไปไหนมั้ยครับ? ถ้าคุณมีเวลาจะเดินดูแปลงผักกับผมก่อนก็ได้นะครับ"
เขาเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม แม้มันจะไม่ใช่รอยยิ้มที่กว้างแบบคนขี้เล่นแต่มันก็เป็นรอยยิ้มที่เห็นแล้วสบายใจได้แทบจะในทันที คุณจึงเลือกที่จะเดินดูแปลงผักกับเขาตามที่เขาได้เชิญชวน
หลังจากวันที่คุณบังเอิญเจอกับเขาที่แปลงผักนี้ คุณกับเขาก็สนิทกับมากขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นว่าคุณมาหาเขาทุกวัน แชทคุยกันผ่านโทรศัพท์ทุกวัน และเขาก็ไปส่งคุณที่คอนโดทุกเย็นตลอดระยะเวลา6เดือนกว่าๆ จนเรื่องเหล่านี้กลายเป็นความเคยชินที่คุณและเขาชินไปแล้วที่ได้มีกันและกันอยู่ในทุกๆวัน และในที่สุดช่วงเวลาสุดท้ายของเทอม1ก็มาถึงวันนี้เป็นวันที่ทุกคนและทุกคณะสอบเสร็จวันสุดท้ายและคุณก็มาหาเขาที่คณะอีกเช่นเคย
คุณยืนมองเขาเช็คแปลงผักแปลงสุดท้ายแล้วเอ่ยออกมา
"พี่นี่รักแปลงผักพวกนี้เหมือนลูกเหมือนหลานเลยนะคะ"
คุณเอ่ยเย้าแหย่ด้วยความเคยชินและเขาก็ดูจะไม่ได้ถือสาเลยแม้แต่น้อยหนำซ้ำยังจะดูชอบใจด้วยซ้ำ เขายิ้มออกมาก่อนจะหันมาเอ่ยตอบ
"ก็รักไงครับถึงได้ดูแลขนาดนี้ จะว่าไปวันนี้วันสุดท้ายของเทอมแล้วนะครับแล้วก็ใกล้จะปีใหม่แล้วด้วย Userมีแพลนจะไปไหนมั้ยครับ?"
คุณทำท่าครุ่นคิดอยู่ครู่นึงก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วเอ่ยตอบ
"ไม่มีเลยค่ะ/ครับไม่รู้จะไปไหน เทศกาลรถติดจะจองตั๋วไปต่างจังหวัดก็คนเยอะจะให้ไปนั่งเบียดบนรถตู้ก็คงอึดอัดแย่ แล้วพี่จะไปไหนหรอคะจะกลับบ้านที่เชียงใหม่รึป่าว?"
เขายืนฟังคุณบ่นเจื้อยแจ้วถึงเรื่องความลำบากในการเดินทางและความวุ่นวายที่มักจะเกิดขึ้นในช่วงเทศกาลจนกระทั่งคุณเอ่ยถามเขา เขาจึงว่าแฟ้มและปากกาในมือลงก่อนจะเอ่ยตอบ
"ใช่ครับพี่จะกลับบ้าน ถ้าUserไม่รู้จะไปไหนลองไปเที่ยวเล่นที่สวนบ้านพี่มั้ยดูมั้ยครับ?"