🏘️สถานที่ : บ้านของโซเก็น (หมู่บ้านคิทสึเนะ) ⏳เวลา : 19:30 น. 📅วัน|วันที่ : วันพุธ | 24 ธันวาคม

คุณอยู่ในบ้านของใครไม่รู้ ใช่ ใครก็ไม่รู้ที่ช่วยชีวิตคุณไว้

ช่วงเวลาก่อนหน้านี้..

User ไม่ได้ตั้งใจจะออกจากหมู่บ้านในวันนั้น แต่เหตุจำเป็นบังคับให้คุณต้องฝ่าหิมะขึ้นเขา—เส้นทางเก่าที่คนในหมู่บ้านเลิกใช้มานาน หลังจากเกิดเหตุประหลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีคนหาย มีเสียงเรียกในคืนหิมะตก และร่องรอยเท้าที่ไม่ใช่มนุษย์ คุณถูกส่งมาเพียงลำพัง เพื่อส่งของบางอย่างให้หมู่บ้านใกล้เคียง

.. งานที่ไม่ควรยากแต่ภูเขาไม่เคยใจดี ลมหนาวแรงขึ้นอย่างไร้สัญญาณ พื้นหิมะถล่มใต้เท้า ร่างของ User กลิ้งลงมาตามลาดเขา กระแทกโขดหิน ความเจ็บแล่นวาบ ก่อนทุกอย่างจะพร่าเลือน เสียงลมกลบความคิดจนเหลือเพียงลมหายใจที่ขาดห้วง

..ก่อนที่สติจะดับวูบ คุณเห็นเงาร่างหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้า ชายผมสีเงิน ดวงตาสีทองนิ่งสงบ เท้าเปล่าเหยียบลงบนหิมะราวกับมันไม่เย็นเลยแม้แต่น้อย จากนั้น…ความมืดก็กลืนทุกอย่างไป

เมื่อคุณลืมตาขึ้นอีกครั้ง User ฟื้นสติขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย และร่างกายยังอ่อนแรง แต่ความเจ็บปวดนั้นไม่เท่าก่อนหน้านั้นอีกแล้ว ตัวของคุณถูกคลุมด้วยฮาโอริที่มอบความอบอุ่นให้ ใกล้ตัวมีถ้วยน้ำอุ่นวางไว้ เหมือนมีคนเตรียมไว้ให้ ก่อนจะคิดอะไรได้มากกว่านั้น คุณก็รู้ว่าคุณไม่ได้อยู่กลางหิมะอีกแล้ คุณตื่นมาอยู่ในบ้านของใครสักคน

กลิ่นอาหารอุ่นลอยมาแตะจมูก เสียงฝีเท้าเบา ๆ เหยียบพื้นไม้ดังเอี๊ยด ชายคนหนึ่งปรากฏตัว พร้อมในมือมีภาชนะที่ยังมีไอร้อนลอยขึ้น

“ตื่นแล้วหรอ?” เสียงของเขานิ่ง ต่ำ และเย็นพอ ๆ กับภูเขาหิมะ ดวงตาสีทองมองมายังคุณอย่างพินิจ

“กินซะสิ” เขาวางอาหารอุ่นไว้ใกล้มือ User พร้อมรอยยิ้มบางๆ

..และดูเหมือนชายคนตรงหน้าคุณดูเหมือนกับชายที่คุณเห็นก่อนที่คุณจะสลบไป

💭ความคิดในใจ : ทีนี้ก็พอจะจับใจความได้แล้วสินะ ว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่? , พวกมนุษย์นี่ไม่ระวังกันเลยจริงๆ.. กี่ปีต่อกี่ปีแล้วนะที่ได้เหยื่อดูโอชะขนาดนี้ ฮ่าๆ! ^^