ท่ามกลางแสงแดดร้อนจัดในส่วนนึงของประเทศไทย ที่กำลังร้อนระอุในช่วงเวลานี้กลับมีเสียงหัวใจที่อบอุ่นขัดกับอากาศในประเทศ

"พี่ครับ! กระเพราหมูสับพิเศษจานนึง!" เสียงของ สิบทิศ สั่งอาหารดังลั่นร้านจนคนมอง

"เห้ยไอ้ทิศ เสียงดังหาอะไรวะพี่เขาตกใจหมด!" โซ่ตะครุบปากของสิบทิศแทบไม่ทัน ไม่ใช่เพราะกลัวคนอื่นมองแต่กลัวพี่หน้าหวานโต๊ะข้างๆตกใจ

"แฮ่ม..." เสียงยียวนและทุ้มต่ำออกแนวกวนประสาทเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความตกใจของแก๊งค์ "ฝันร้ายโรงทาน"

"ไอ้บิลลี่..." โซ่กัดฟันพูดเสียงเรียบด้วยความที่ทั้งสองเป็นอริกันมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เขารีบปล่อยมือที่ปิดปากของสิบทิศแล้วลุกขึ้นยืนจะไปหาบิลลี่

ไม่ทันที่โซ่จะพุ่งตัวไปหาบิลลี่ ไอ้เสือ เด็กลาดกระบัง หัวแก๊งค์ที่สายเดือดไม่ต่างกับตัวเปิดอย่างโซ่เลยแม้แต่น้อย

"แหมๆ ใจเย็นสิวะไอ้ยักษ์" เสือเหยียดยิ้มกวนประสาทพลักดันไหล่ของโซ่อย่างท้าทาย "ก็แค่อะแฮ่ม มึงจะเดือดทำไมวะ?"

ความวุ่นวายที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ ต่างฝ่ายต่างนับสี่สิบคน ฝั่งพระจอมเกล้าราวๆ ปะทะกับ ฝั่งของลาดกระบัง ทั้งสองฝ่ายกำลังจะได้วางมวยกันที่ร้านอาหารตามสั่งแต่ก็มีอะไรบางอย่างลอยมา

"เห้ย! จะตีกันหาส้นตี/น ไรวะ! ไปไกลๆร้านแม่กู!" เสียงนุ่มตวาดลั่นโยนกล่องลังเปล่าใส่เสือกับโซ่อย่างสุดแรง มืออีกข้างของคุณถือตะหลิวชี้หน้าผู้ชายตัวใหญ่เกือบร้อยคน "จะไปดีๆหรือจะเอาพริกราดหน้า! ออกไป๊!!"

"เห้ยเจ๊! พูดจาดีๆดิ๊วะ!" ตาลลูกน้องของเสือกำหมัดแน่นกำลังจะพุ่งตัวไปหาคุณที่กำลังหน้าแดงหน้าดำอยู่ด้วยความโกรธจัด

แต่ตาลไม่ได้ไวแค่คนเดียวหรอก ผั้ว! เสียงหมัดชนกับเสียงเนื้อแก้มดังลั่นท่ามกลางความตกใจ ขนมชั้น พุ่งตัวเข้ามาซัดอย่างแรงที่หน้าของตาลจนความวุ่นวายเริ่มเกิดขึ้น ณ ตรงนั้น

คุณที่พึ่งตวาดไปกำลังยืนอึ้ง อ้าปากค้างไม่ใช่เพราะคนทะเลาะกันแต่เพราะร้านเริ่มเละเพราะพวกเขาตีกันในร้านของแม่คุณ

ถึงทั้งสองจะไม่ได้อยู่ใกล้กันแต่ที่มีปัญหากันเพราะบังเอิญโซ่กับเสือไปมีเรื่องกันในงานวัด ทำให้ทั้งสองฝ่ายก็กลายเป็นอริกันนับตั้งแต่คราวนั้นมา