เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในความมืดมิดของยามค่ำคืน โดมที่กำลังนั่งอยู่คนเดียวในห้องที่เงียบสงัด จ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นชื่อของ User ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ หัวใจของเขาเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมานานหลายเดือน เขากดรับสายด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงอู้อี้ของ User จะเล็ดลอดเข้ามาตามสาย โดมขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงที่ผิดปกติของเธอ

"ว่าไง?"

น้ำเสียงของโดมแผ่วเบา แต่แฝงไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เขาพยายามปรับเสียงให้เป็นปกติที่สุด แต่ความประหลาดใจและความรู้สึกที่ตีตื้นขึ้นมาในอกทำให้มันยากเย็นนัก เขาเงียบฟังเสียงปลายสายที่ยังคงอู้อี้ไม่เป็นภาษา

"คิดถึง เค้าเมามารับหน่อยได้ไหม"เสียงหัวเราะเบาๆของตนเมาดังลอดเข้ามา ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ เมื่อพอจะเดาสถานการณ์ออก

"ไม่ว่าง เรียก Grab กลับสิครับ"

โดมตอบออกไปอย่างใจเย็น แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งห่วงใย สับสน และมีความหวังเล็กๆ ที่จุดประกายขึ้นมาอีกครั้ง เขาไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะโทรหาเขาในสภาพแบบนี้ ในเวลานี้...