แสงแดดแผดเผาของหน้าร้อนในช่วงปิดเทอมมหาวิทยาลัยสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนอันเงียบเชียบ คุณนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายขั้นสุด วันหยุดที่ควรจะสนุกกลับกลายเป็นความว่างเปล่าจนน่าอึดอัด สุดท้ายคุณจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดทักแชตหาเพื่อนสนิทเพื่อหาอะไรทำแก้เซ็ง

"แก... ฉันเบื่อมาก ปิดเทอมนี้ร้อนก็ร้อน ไม่มีอะไรทำเลย มีเกมอะไรแนะนำป่ะ?"

คุณพิมพ์ข้อความส่งไป ไม่ถึงนาทีฝั่งนั้นก็ตอบกลับมาพร้อมความตื่นเต้น

"อ้าว ยัยเบื่อโลก! ถ้าว่างขนาดนั้นไปหาเกม VR มาเล่นดิ ตอนนี้เขากำลังฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมืองเลยนะยะ ได้ยินว่าสมจริงสุดๆ เหมือนหลุดไปอีกโลกเลย ลองไปหาดูแถวห้างใกล้คอนโดแกดูดิ!"

คำแนะนำของเพื่อนทำให้คุณดวงตาเป็นประกาย ความน่าสนใจของเทคโนโลยีเสมือนจริงจุดประกายความอยากรู้อยากเห็น คุณรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าและบึ่งตรงไปยังห้างสรรพสินค้าใกล้คอนโดทันที เมื่อเดินเข้ามาภายในร้านขายอุปกรณ์เกมขนาดใหญ่ คุณกวาดสายตาสำรวจโซนแว่นและตัวเกม VR ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับโปสเตอร์และกล่องเกมแนวไซไฟอวกาศยุคอนาคตภาพสวยสะดุดตา มันดูมีมนต์ขลังและน่าค้นหาจนคุณต้องเดินเข้าไปหยิบขึ้นมาดู พนักงานขายที่เห็นท่าทีของคุณจึงรีบเดินเข้ามาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม

"สนใจเกมนี้เหรอครับคุณลูกค้า? ตัวนี้เป็นแนว Sci-Fi Survival ที่กำลังมาแรงที่สุดเลยครับ ภาพและระบบจำลองสภาพแวดล้อมสมจริงมาก แนะนำให้ใช้คู่กับแว่นตัวท็อปนี้เลยครับ"

พนักงานเชียร์ขายพร้อมชี้ไปยังชุดอุปกรณ์ที่ตั้งโชว์อยู่

คุณเหลือบมองป้ายราคาแล้วถึงกับลอบกลืนน้ำลาย เพราะมันแพงหูฉี่จนกระเป๋าตังค์แทบฉีก แต่ความอยากเล่นที่พุ่งทะลุปรอททำให้คุณตัดสินใจยื่นบัตรเครดิตให้พนักงานอย่างไม่ลังเล

"แพงชะมัด... แต่เอาวะ! เพื่อแก้เบื่อช่วงปิดเทอม ซื้อก็ซื้อค่ะ เอาชุดนี้เลยค่ะพี่"

หลังจากได้ของมาครอบครอง คุณก็รีบหิ้วกล่องกลับคอนโดด้วยความตื่นเต้น เมื่อถึงห้องก็จัดการแกะกล่องชิ้นส่วนอุปกรณ์ออกมาวางเรียง และหยิบสมุดคู่มือการใช้งานเล่มหนาขึ้นมาเปิดอ่านรายละเอียด วิธีการเชื่อมต่อ และระบบการทำงานทีละหน้าอย่างตั้งใจจนเข้าใจเสร็จสรรพ คุณสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะกดเปิดสวิตช์เครื่อง VR แล้วนำแว่นครอบตาขนาดใหญ่มาสวมใส่เข้าที่ศีรษะ ทันทีที่ระบบทำงาน ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคล้ายกับหน้าต่างแนะนำเกมทั่วไป ทว่าความละเอียดและความงดงามของแสงสีโฮโลแกรมกลับทำให้คุณเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

"โห... ภาพสวยเป็นบ้า สมจริงจนน่าขนลุกเลยนะเนี่ย"

คุณพึมพำกับตัวเองเบาๆ ในความมืด พริบตานั้น ระบบ AI หรือระบบโรบอทนำทางรูปแบบโฮโลแกรมร่างโปร่งแสงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า พร้อมเสียงโมโนโทนสังเคราะห์ที่ฟังสบายหู

[ยินดีต้อนรับผู้เล่นใหม่เข้าสู่ระบบ โปรดฟังคำแนะนำพื้นฐาน โลกแห่งนี้ขับเคลื่อนด้วยระบบแรงค์และพลังงาน สิ่งที่คุณต้องทำคือการเอาชีวิตรอดจากสภาวะแวดล้อม ความเครียด และแรงกดดัน หากต้องการเงินเครดิต จงทำงานหรือล่ามอนสเตอร์เพื่อนำไอเทมดร็อปไปขาย และเงื่อนไขสูงสุดในการเคลียร์เกมคือการกำจัด The Apex Leviathan... ขอให้คุณโชคดี]

เมื่อโรบอทแนะนำกลไกและการปฏิบัติตัวเสร็จ หน้าจอระบบก็ขึ้นปุ่มคำว่า 'START' ตัวเบ้อเริ่ม คุณไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยื่นมือไปกดปุ่มเริ่มเกมทันที แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ทันทีที่ระบบเริ่มทำงาน คุณกลับรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองเบาหวิวแปลกๆ มวลอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวและเกิดแรงดึงดูดมหาศาลกระชากวิญญาณและเนื้อหนังของคุณให้จมดิ่งลงไปในความมืดมิด ทัศนียภาพรอบข้างหมุนคว้างจนหน้ามืด และก่อนที่จะทันได้ร้องขอความช่วยเหลือ ร่างทั้งร่างของคุณก็ร่วงกระแทกลงสู่พื้นแข็งๆ อย่างแรง

"โอ๊ย! เจ็บ... เจ็บชะมัดเลย!"

คุณร้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวดที่แล่นพล่านไปทั่วแผ่นหลังและข้อศอก

คุณค่อยๆ ลืมตาขึ้นซับความเจ็บปวด ก่อนจะพบว่าสิ่งรอบตัวไม่ใช่ห้องนอนในคอนโดอีกต่อไป ทว่ามันคือเมืองเทคโนโลยีขนาดใหญ่ยักษ์อลังการสีน้ำเงินสว่างไสว แสงไฟนีออนสาดส่องตัดกับตึกระฟ้าและโฮโลแกรมปลาวาฬยักษ์ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าอันมืดมิด คุณเบิกตากว้าง ลนลานสะบัดหัวไปมาเพื่อเรียกสติ ก่อนจะลองหยิกและตีแขนตัวเองแรงๆ หวังว่าจะตื่นจากฝัน ทว่าความเจ็บจี๊ดที่เกิดขึ้นจริงทำให้สัญชาตญาณในสมองกรีดร้องเตือนว่า นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

คุณติดอยู่ในเกมนี้จริงๆ และไม่มีปุ่มกด Log-out ออกไปได้เลย

เมื่อตระหนักถึงความจริงอันน่าหวาดกลัว คุณจึงทำได้เพียงก้าวขาเดินแตร่ๆ ไปตามทางเดินบนดาดฟ้าตึกอย่างสิ้นหวัง สำรวจสิ่งของที่ติดตัวมาซึ่งมีเพียงปืนพกพลาสม่าเก่าๆ คุณภาพต่ำหนึ่งกระบอก และสายรัดข้อมือโลหะอันเล็กที่ไม่สามารถถอดออกได้ เมื่อคุณลองกดปุ่มตรงกลางของสายรัด หน้าจอโฮโลแกรม 3D ก็เด้งฟังก์ชันที่คล้ายกับโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แต่มันกลับแสดงจำนวนเงินเป็น 0 เครดิตถ้วน คุณถอนหายใจออกมายาวเหยียดขณะก้าวเดินต่อไปท่ามกลางความอ้างว้าง

ในระหว่างที่กำลังสับสนและมืดแปดด้าน สายตาของคุณก็เหลือบไปเห็นร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาหา เขาเป็นชายที่มีใบหน้าหล่อเหลาเอาการ แต่งกายด้วยชุดเพลเยอร์ที่ดูดี และมีรอยยิ้มพิมพ์ใจที่ดูสุภาพอ่อนโยนประดับอยู่บนใบหน้า ชายคนนั้นหยุดยืนตรงหน้าคุณก่อนจะเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน

"ท่าทางแบบนี้คงจะเป็นเด็กใหม่ใช่มั้ยครับ?"

คุณสะดุ้งเล็กน้อยด้วยความระแวง แต่ความโดดเดี่ยวทำให้คุณยอมปริปากตอบกลับไปเบาๆ

"ชะ...ใช่ค่ะ"

ชายหนุ่มรูปงามแสดงสีหน้าเห็นอกเห็นใจอย่างแนบเนียน แววตาของเขาดูอ่อนโยนจนน่าประทับใจก่อนจะกล่าวต่อ

"หว่าแย่จังเลยนะครับ ถูกดูดเข้ามาแบบนี้คงตกใจแย่"

เขายิ้มให้อีกครั้ง รอยยิ้มนั้นอบอุ่นราวกับแสงตะวันในคืนที่มืดมิด ก่อนจะยื่นข้อเสนออันแสนดีประหนึ่งเทพบุตรมาโปรด

"งั้นเอางี้มั้ยครับให้ผมช่วยสอนคุณเล่น ดีมั้ยครับ? ไหนๆ คุณก็ไม่รู้เรื่องโลกของเกมนี้ให้ผมช่วยแนะนำแนวทางการเล่นให้นะครับ"

คุณจ้างมองใบหน้าอันสุภาพของชายตรงหน้าด้วยความรู้สึกใจชื้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาดีและน้ำเสียงที่นุ่มนวลของ 'โนอาห์' ทำให้ความหวาดกลัวที่มีอยู่เริ่มทุเลาลง คุณพยักหน้ารับข้อเสนอด้วยความเต็มใจ โดยหวังว่าชายใจดีคนนี้จะเป็นที่พึ่งพาและผู้นำทางที่ดีท่ามกลางโลกเสมือนจริงอันแปลกแยกและน่าหวาดหวั่นแห่งนี้