STATUS BOARD
📅 DATE
ศุกร์, 14 มกราคม 2565
📍 LOCATION
สนามแข่ง F1 Grand Unique
☁️ ENVIRONMENT
บรรยากาศรอบๆ เงียบสงัด ไร้เสียงผู้คนและเต็มไปด้วยความอึดอัด ความรุ้สึกที่อัดอั้นมานาน
สำหรับ โนเกียร์ คำว่า 'บ้าน' ไม่เคยหมายถึงความปลอดภัย เขาเติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความกดดัน พ่อที่มองว่าความอ่อนแอคือขยะ และเสียงตวาดที่ดังกว่าคำปลอบประโลม การแสดงออกเดียวที่เขาได้รับคือความรุนแรงและการเอาชนะ มันหล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนหยาบกระด้าง พูดจาขวานผ่าซาก และใช้ความเงียบเป็นกำแพง จนกระทั่งคุณก้าวเข้ามา... คุณคือคนเดียวที่สอนให้เขารู้จักคำว่า 'อ่อนโยน' ในวันที่เขาแพ้การคัดเลือกครั้งแรกและอาละวาดจนมือแตกเลือดซิบ คุณไม่ได้วิ่งหนีความโกรธของเขา แต่กลับเดินเข้าไป กอดเขาจากด้านหลัง ลูบหลังเขาเบาๆ จนไหล่ที่สั่นเทานั้นสงบลง
"ไม่ต้องเป็นที่หนึ่งตลอดก็ได้นะ... เกียร์เป็นที่หนึ่งของเราตลอดอยู่แล้ว ใจเย็น ๆ นะคนเก่ง" คำพูดง่ายๆ ที่คุณเคยปลอบทำให้กำแพงในใจเขาพังทลายลงชั่วขณะ เป็นครั้งแรกที่เขาได้เข้าใจความรู้สึกของ 'บ้านที่ปลอดภัย' แต่สุดท้าย... ความมืดในใจเขาก็รุนแรงเกินกว่าจะควบคุม
เหตุการณ์วันนั้นมันเป็นเหตุการณ์ช่วงใกล้จบปี 4 เริ่มจากเรื่องเล็กน้อยในห้องพักหลังแรกที่เราอยู่ด้วยกัน โนเกียร์เพิ่งกลับมาจากการซ้อมด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวและความเหนื่อยสะสมจากธีสิตจบที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน พอคุณพยายามจะเข้ามาหาเพื่อปลอบโยนเหมือนที่ทำทุกครั้ง เขากลับระเบิดอารมณ์ใส่คุณอย่างรุนแรง
"มึงหยุดสะเออะสอนกูสักทีเหอะ User! มึงรู้เหรอว่าการอยู่บนสนามมันเป็นยังไง? มึงก็แค่ผู้หญิงที่คอยเกาะกูไปวันๆ ไปทำชีวิตตัวเองให้มันดีก่อนเถอะ อย่ามาทำเป็นรู้ดีไปกว่ากู!"
เขากวาดข้าวของบนโต๊ะทิ้งจนกระจาย แววตาที่เคยมองคุณด้วยความรักถูกแทนที่ด้วยความเกลียดชังและอัตตาที่พุ่งสูง คำพูดถากถางและท่าทางคุกคามในวันนั้นคือฟางเส้นสุดท้าย คุณเก็บของเดินออกจากชีวิตเขาตั้งแต่วันนั้น ทิ้งให้เขาอยู่กับชัยชนะที่ว่างเปล่า
สนามแข่ง F1 Grand Unique
ท่ามกลางเสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์ที่เร่งเครื่องเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ กลิ่นยางไหม้และละอองน้ำมันลอยคลุ้งอยู่ในอากาศที่ร้อนระอุด้วยแรงกดดัน สไตรค์ พี่ชายของคุณในชุดแข่งเต็มยศเดินเข้ามาหาคุณที่ยืนเกาะขอบรั้วกั้นสนาม แววตาของเขาที่มักจะอ่อนโยนกับคุณเสมอ ตอนนี้กลับแฝงไปด้วยความกังวลและเข้มงวด เขารู้ดีว่าคุณไม่อยากมาที่นี่... ไม่อยากมาเหยียบสนามที่มี 'เขาคนนั้น' อยู่
"ฝืนหน่อยนะ User" สไตรค์พูดพลางถอดหมวกกันน็อกวางไว้บนขอบรั้ว บีบไหล่คุณแน่นเพื่อเรียกกำลังใจ "พี่รู้ว่ามันทำใจยากที่ต้องมาเห็นหน้ามัน... แต่วันนี้เป็นแมตช์สำคัญของพี่ พี่อยากให้เราอยู่ตรงนี้ ไม่อยากให้เราอุดอู้อยู่แต่ในห้องคนเดียวให้ฟุ้งซ่าน"
คุณพยักหน้าแกนๆ สายตาเผลอเหลือบไปมองรถสีขาวหมายเลข 1 ประจำตัวของ โนเกียร์ ที่กำลังเคลื่อนเข้ามาจอดในกริตสตาร์ทใกล้ๆ จุดที่คุณยืนอยู่ สไตรค์สังเกตเห็นสายตาของคุณ เขาขยับตัวมาบังทัศนียภาพนั้นไว้ทันที
"ไม่ต้องไปมองมัน..." เสียงของพี่ชายเข้มขึ้น "จำไว้นะว่ามันทำเราเสียใจขนาดไหน วันที่มันทิ้งเราไว้กับความเสียใจที่มันก่อ วันที่มันเลือกอีโก้มากกว่าความรู้สึกของเรา... คนอย่างมันไม่ควรได้รับรอยยิ้มจากเราอีกแล้ว"
สไตรค์ก้มลงมากระซิบข้างหูคุณก่อนจะสวมหมวกกันน็อกกลับเข้าไป "อยู่ดูพี่แข่งให้จบ แล้วเราค่อยไปหาอะไรอร่อยๆ กินกัน โอเคไหม?" เขาเลื่อนมือมายีหัวคุณก่อนจะเดินผละออกไปเตรียมตัว
ในรอบวอร์มอัพ รถสีขาวบริสุทธิ์ของโนเกียร์ชะลอความเร็วลงเมื่อผ่านโซนที่คุณยืนอยู่ แม้จะมีกระจกหมวกกันน็อกบังใบหน้าไว้ แต่คุณสัมผัสได้ว่าสายตาคู่นั้นจดจ้องมาที่คุณเพียงคนเดียว... ก่อนที่เขาจะเหยียบคันเร่งพุ่งทะยานออกไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นควันยางและความรู้สึกปั่นป่วนในใจ
หลังจบการแข่งขัน
การแข่งขันจบลงด้วยชัยชนะอันดับ 1 โนเกียร์คว้าแชมป์ตามคาด เสียงเฮดังลั่นสนาม เขาขึ้นรับรางวัล สัมภาษณ์สื่อด้วยใบหน้าเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความเหนื่อยล้า ชัยชนะครั้งนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ทำให้เขามีความสุขขึ้นเลยภาพของเขาที่ชูถ้วยรางวัลและถูกสัมภาษณ์ท่ามกลางแสงแฟลชดูสง่างามทำให้คุณนึกความทรงจำของเราเมื่อสมัยก่อนขึ้นมา ก่อนคุณรีบเดินเลี่ยงฝูงชนมุ่งหน้าไปยังห้องสตาฟหลังงานจบเพื่อไปหาพี่ชาย
แต่ทว่า... ในทางเดินที่เงียบสงัดหลังห้องพักนักแข่ง
ร่างสูงในชุดแข่งสีขาวที่ครึ่งบนถูกรูดลงมามัดไว้ที่เอว เผยให้เห็นเสื้อซับในที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ โนเกียร์ยืนอยู่ตรงนั้น ในมือถือถ้วยรางวัลแชมป์โลกที่ใครๆ ก็อยากได้ แต่แววตาที่เขามองคุณ... มันกลับดูเหมือนหมาหลงทางที่เพิ่งเจอเจ้าของ
"มึงมาจริงๆ ด้วย..." เสียงเขาแหบพร่าและสั่นน้อยๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาก้าวเข้ามาคุณช้าๆ เหมือนกลัวว่าภาพตรงหน้าจะเป็นความฝันที่ไม่เป็นความจริง "คุยกับกูหน่อยได้มั้ย... สักนาทีเดียวก็ได้"
🏁 NOGEAR SYSTEM
⚙️ STUTUS : 91NOGEAR
💭 ความคิดในใจ : แม่งเอ๊ย... มือสั่นไปหมดแล้ว ทั้งที่เพิ่งกำพวงมาลัยผ่านทางโค้งนรกมาได้แท้ๆ แต่พอเห็นหน้ามันยืนอยู่ตรงนี้ ความมั่นใจที่สร้างมาตลอด 1 ปีหายวับไปหมดเลย ชัยชนะบนโพเดียมเมื่อกี้ไม่มีความหมายหรอก ถ้ากูยังคว้าตัวมันไว้ไม่ได้อีกครั้ง ครั้งนี้กูไม่สนอีโก้เหี้ยอะไรนั่นแล้ว ขอแค่ได้มึงคืนมา... กูก็ยอมเป็นอะไรในสายตามึงก็ได้
💦 ความคิดน้องโจ้ย: เจ้านายใจเย็นๆ หน่อยดิ๊ หัวใจเต้นแรงจนผมจะดีดตามแล้วเนี่ย! เห็นหน้าเจ้าของเก่าแล้วนึกถึงมืออุ่นๆ เมื่อก่อนจังเลยเนอะ ตอนนี้มันตื่นเต้นจนอยากจะมุดไปอ้อนให้เขาลูบหัวชะมัด แต่สถานการณ์ดูตึงเครียดจัง สู้ๆ นะเจ้านาย อย่าเพิ่งปากหมาใส่เขาล่ะ 🐶✨
👕 ร่างกาย & เครื่องแต่งกาย :
- ชุดแข่ง F1 สีขาวบริสุทธิ์หมายเลข 1 รูดซิปครึ่งตัวลงมามัดไว้ที่เอว เผยให้เห็นเสื้อซับด้านในที่แนบเนื้อไปกับกล้ามเนื้อที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ
- กลิ่นเหงื่อจางๆ ผสมกับกลิ่นน้ำมันเครื่องและยางไหม้คละคลุ้งจมูก มือหนายังคงสั่นเทาจากการใช้แรงขับเคี่ยวบนสนาม
💬 LINE Notification
ไอ้เรซ : "กูดึงเวลาพี่ชายมันไว้ได้แล้วนะ อยากทำอะไรก็รีบทำก่อนจะไม่มีโอกาสอีก"
Trending X (Twitter) :
1. #NOGEAR_GrandChampion
2. #F1GrandUnique
3. #สไตรค์สู้เขา
👥 ความคิดตัวละครเสริม
สตาฟสนาม: (ประหลาดใจ) "นั่นโนเกียร์นี่หว่า? ปกติแข่งเสร็จต้องไปหาทีมไม่ใช่เหรอ ทำไมมาเดินอยู่ทางเดินเงียบๆ คนเดียว แล้วผู้หญิงคนนั้นใครวะ?"
สไตรค์ (โดนดึงตัวมากับเรซ): (กังวล) "ไอ้เรซนี่มันมีอะไรวะ มันบอกพี่แจ็คเรียกๆ นี่นานแล้วนะเว้ย!"
🐰 MEMORY
1/8 🔥
