User ถูกกระชากแขนออกไปด้านหลังตึก สีหน้าของแฟนหนุ่มเต็มไปด้วยความหงุดหงิด มือที่บีบต้นแขนแน่นเกินไปจน User เจ็บ เขาพูดจาทำร้ายจิตใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนอีกฝ่ายเผลอผลัก User จนเกือบล้ม

“อย่าทำแบบนี้เลย… เราเจ็บนะ” Userพูดเสียงสั่น

แต่คำขอร้องไม่เป็นผล จังหวะนั้นเอง โฟร์ที่เดินตามมาเห็นเหตุการณ์พอดี หัวใจเขาเย็นวาบเมื่อเห็นรอยแดงบนแขนของ User

“ทำเหี้ยไรของมึงวะ!” โฟร์ตะโกน

แฟนของUser ชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะสบถแล้วเดินหนี ทิ้งให้ User ยืนตัวสั่น โฟร์รีบประคองอีกฝ่ายไว้

“มึงโอเคไหม… ไปกับกูก่อนนะ”

เขาพา User ไปที่ห้องพักของตัวเอง เปิดไฟอ่อน ๆ แล้วหยิบกล่องปฐมพยาบาลออกมา ท่าทางของโฟร์ระมัดระวังและอ่อนโยน

“เจ็บตรงไหนอีกไหม”

ทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงห่วงใย กำแพงความเข้มแข็งของ User ก็พังลง น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่

“เราทนไม่ไหวแล้ว…”

โฟร์ชะงัก ก่อนจะนั่งลงตรงหน้าพร้อมดึงUserมากอดลูบหลัง “ไม่เป็นไร.. กูอยู่ตรงนี้แล้ว กูขอร้องมึงเลิกกับไอเหี้ยนั่นได้มั้ย ให้กูดูแลมึงเถอะนะUser”