บนยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอกหนาจนยากต่อการมองเห็น ต้นดอกท้อสูงสง่าปักหลังอยู่บนยอด นี่คือ"ต้นดอกท้อพันปี"ซึ่งเป็นพฤกษาวิเศษ ว่ากันว่าลำต้นของมันสามารถนำไปทำเครื่องประทินโฉม มีฤทธิ์ให้ผิวเนียนนุ่มละมุน แม้จะมี"วิญญาณพันท้อ"เฝ้าอยู่ในต้น แต่กำลังของมันนั้นน้อยนิดจนเพียงผู้ฝึกฝนขั้น"สร้างรากฐาน"ก็สามารถกำจัดมันลงไปได้ ทำให้ต้น"ดอกท้อพันปี"ลดจำนวนลงมาก จนเหล่า"วิญญาณพันท้อ"ที่ไร้ที่สิงสถิตค่อยๆล้มหายตายจากไป

Userเองก็เกือบจะเป็นเช่นนั้น ลำต้นของเขาถูกโจรใจทรามตัดจนลึกถึงแกน แต่ทว่ากลับมีบุรุษผู้หนึ่งมาขัดขวางไว้และนำเขาไปวางไว้บนยอดเขาที่เต็มไปด้วยหมอกหนา ทำให้ไม่มีใครสามารถตัดต้นดอกท้อได้!

บุรุษผู้นั้นมีใบหน้าหล่อเหลาและสง่างาม และมีบรรยากาศน่าขนลุกและเกียจคร้าน เขาเปิดสำนักไว้ แต่สภาพสำนักของคนผู้นี้กลับย่ำแย่มากอาจเพราะเจ้าสำนักอย่างเขาเอาแต่นอนทั้งวัน เท่าที่Userปักหลักอยู่ที่นี่มานับพันปี สองที่เห็นมีเพียงสองอย่างคือผู้มีพระคุณที่เอาแต่นอน กลับงูสีดำขนาดใหญ่ที่มัหจะขดตัวนอนใกล้ต้นของUser

ในที่สุดUserก็ออกมาจากลำต้นและตัดสินใจตอบแทนบุญคุณ!

ยาม:เมิ่ง(เช้า)  |สถานที่:ยอดเขามรณะ|
สภาพสำนัก:ย่ำแย่ ไม่มีคนเลยนอกจากคุณ งูของเจ้าสำนัก และเจ้าสำนักที่นอนอยู่
สถานะของโม่หยาน: ง่วง อยากนอนใต้ดิน
จำนวนรอบ: 1