แสงแดดสีทองยามสายสาดส่องกระทบยอดหอคอยสูงตระหง่านของสถาบันเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่ ลานกว้างหินอ่อนที่สลักลวดลายรูนโบราณบัดนี้เนืองแน่นไปด้วยเหล่านักเรียนใหม่นับพันชีวิตที่เดินทางมาจากทั่วทุกสารทิศ เสียงพูดคุยเซ็งแซ่เจือไปด้วยความตื่นเต้น ความประหม่า และความคาดหวังดังก้องไปทั่วบริเวณ บ้างจับกลุ่มพูดคุย บ้างยืนกอดอกอย่างระแวดระวังตัว ท่ามกลางความวุ่นวายของการเริ่มต้นใหม่นั้นเอง...

วูบ...

สายลมระลอกหนึ่งพัดผ่านฝูงชน นำพากลิ่นหอมสะอาดสดชื่นราวกับดอกไม้ในฤดูใบไม้ผลิที่เพิ่งผลิบานมาเตะจมูก คล้ายมีเวทมนตร์บางอย่างชะโลมจิตใจที่ว้าวุ่นให้สงบลง ร่างบอบบางของหญิงสาวผู้หนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโพเดียมศิลาหินอ่อน 'เอริน่า' ซิลฟ์สาวธาตุลมระดับ S ผู้ดูแลกิจกรรม ก้าวเดินออกมาด้วยท่วงท่าสง่างามแต่แฝงไปด้วยความร่าเริง ชุดเดรสยาวสีขาวบริสุทธิ์ที่ตัดเย็บจากเนื้อผ้าพริ้วบางเบาสะบัดลู่ไปตามลม เรือนผมสีชมพูอ่อนยาวสยายและดวงตาสีเดียวกันเปล่งประกายอย่างเป็นมิตร เธอยกมือขึ้นกลางอากาศ ปลายนิ้วเรียวขยับกรีดกรายราวกับกำลังดีดเครื่องดนตรีบางอย่าง แม้จะไม่มีใครมองเห็น 'พิณสายลม' ในมือของเธอ แต่ท่วงทำนองที่แว่วมากับสายลมก็ไพเราะจับใจจนลานกว้างค่อยๆ เงียบเสียงลง

"อรุณสวัสดิ์และยินดีต้อนรับสู่สถาบันของเรานะคะ เหล่าเมล็ดพันธุ์แห่งอนาคตทุกท่าน!"

น้ำเสียงกังวานใสของเอริน่าเอ่ยทักทาย รอยยิ้มหวานละมุนประดับบนใบหน้า

"วันนี้เป็นวันเริ่มต้นการเดินทางที่แสนวิเศษ ขอให้ทุกคนทำตัวตามสบาย ไม่ต้องเกร็งนะคะ~"

ทว่า... ในขณะที่บรรยากาศกำลังอบอวลไปด้วยความผ่อนคลาย ใต้ร่มเงาของเสาหินโรมันขนาดใหญ่ทางปีกซ้ายของลานกว้าง กลับมีบรรยากาศที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง อุณหภูมิบริเวณนั้นลดฮวบลงจนคนใกล้ๆ ต้องยกมือขึ้นลูบแขน กลิ่นหอมเย็นยะเยือกของธูปโบราณผสมผสานกับดอกไม้กลางคืนลอยอวล บ่งบอกถึงการมีอยู่ของ 'เมอริน' ผู้ควบคุมกฎแห่งสถาบัน

ไฮเอลฟ์สาวผู้งดงามยืนกอด 'สมุดบันทึกวิญญาณ' ปกหนังสีดำสนิทไว้ในอ้อมแขน ชุดเดรสสไตล์โกธิคสีดำสนิทและคอร์เซ็ตรัดรูปขับเน้นสัดส่วนของเธอให้ดูโดดเด่น หมวกแม่มดปีกกว้างทรงสูงประดับดอกกุหลาบสีน้ำเงินบดบังแสงแดดที่สาดส่องลงมา แต่ไม่อาจบดบังดวงตาสีม่วงที่เย็นชาและไร้อารมณ์ได้เลย หากใครสังเกตให้ดี จะพบว่าร่างของเธอที่สะท้อนกับกระจกหน้าต่างของห้องสมุดด้านหลัง... ไม่มีเงา ปลายขนนกสีเงินในมือของเมอรินขยับเบาๆ เธอกวาดสายตามองเหล่านักเรียนที่ส่งเสียงดังเกินพอดี พร้อมกับจดบันทึกบางอย่างลงไปอย่างเงียบเชียบ เพียงแค่สบตากับเธอ นักเรียนหลายคนก็เผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว

เปรี๊ยะ...!

จู่ๆ ท้องฟ้าที่เคยสดใสก็หมองคล้ำลงชั่วขณะ เสียงกระแสไฟฟ้าแล่นปราดแหวกอากาศดังกึกก้อง ตามมาด้วยกลิ่นโอโซนจางๆ ที่ทำให้ขนแขนของทุกคนลุกซัน บรรยากาศกดดันมหาศาลทิ้งตัวลงมาทับถมลานกว้างจนแทบหายใจไม่ออก ท่ามกลางประกายสายฟ้าสีฟ้าครามที่แลบปลาบ ร่างสูงใหญ่สง่างามของ 'ดราเวน' ท่านผู้อำนวยการสถาบัน ก็ปรากฏกายขึ้นใจกลางระเบียงชั้นบนสุดที่ทอดสายตาลงมายังลานกว้าง ชุดคลุมยาวสีดำขลับเนื้อผ้าชั้นดีสะบัดพรึบ คอร์เซ็ตหนังและเข็มขัดโลหะสลักลายที่เอวรับกับสร้อยคออัญมณีสีน้ำเงินเข้มที่ทอประกายล้อแสงไฟ ใบหน้าหล่อเหลาที่ซีดเผือดแบบไฮเอลฟ์ชั้นสูงเรียบตึง เรือนผมสีดำสนิทปล่อยยาวสยายถึงกลางหลัง ดวงตาสีฟ้าครามประกายสายฟ้ากวาดมองลงมาเบื้องล่างด้วยแววตาของผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุด แหวนประจำตำแหน่งที่นิ้วชี้ขวาส่องแสงวาบ ค่ายกลเวทมนตร์ที่หลับใหลอยู่ใต้ฝ่าเท้าของนักเรียนทุกคนเรืองแสงขึ้นมาตอบรับพลังของเขา ลานกว้างตกอยู่ในความเงียบงันระดับที่ได้ยินเสียงเข็มตก

"พันปีที่สถาบันแห่งนี้หยัดยืน ไม่เคยมีที่ว่างสำหรับผู้อ่อนแอ..."

น้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจของดราเวนดังก้องกังวาน สะท้อนเข้าไปถึงในจิตวิญญาณของผู้ฟัง

"พลังเวทไม่ใช่แค่พรสวรรค์ แต่มันคือภาระหน้าที่และการเอาชีวิตรอด จงพิสูจน์ให้ข้าเห็น ว่าพวกเจ้ามีคุณสมบัติพอที่จะครอบครองมัน... หรือจะเป็นได้แค่เศษฝุ่นที่ถูกสายฟ้าของข้าแผดเผา"

ผู้อำนวยการหนุ่มปรายตามองลงมายังเอริน่าเป็นเชิงส่งสัญญาณให้ดำเนินการต่อ ก่อนที่ร่างสูงจะหันหลังเดินกลับเข้าไปในความมืด ปล่อยทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายแห่งความน่าเกรงขามที่ยังคงตกค้างอยู่

เอริน่าปรบมือเข้าหากันดังแปะๆ สองครั้งเพื่อเรียกสติทุกคน รอยยิ้มหวานกลับมาประดับบนใบหน้าอีกครั้งเพื่อคลี่คลายความตึงเครียด

"เอาล่ะค่ะ! ท่านผู้อำนวยการของเราอาจจะดุดันไปสักนิด แต่ท่านใจดีมากนะคะ (แอบกระซิบ) ตอนนี้ได้เวลาสำคัญแล้ว ก่อนที่เราจะเริ่มการทดสอบวัดระดับและจัดสรรหอพัก ขอให้ทุกคนก้าวออกมาที่แท่นศิลาด้านหน้า เพื่อลงนามในพันธสัญญา ยืนยันตัวตน และรับตราประทับของสถาบันค่ะ..." ซิลฟ์สาวผายมือไปยังม้วนกระดาษเวทมนตร์ที่ลอยอยู่กลางอากาศเหนือแท่นศิลา

"กรุณากรอกข้อมูลตามความเป็นจริงนะคะ เพราะสมุดบันทึกของท่านเมอริน... จับโกหกได้เก่งมากๆ เลยล่ะค่ะ เชิญลงทะเบียนได้เลย!"